Alle inzendingen over worsteling

Onwillige woorden schrijf ik die net niet zeggen wat ik denk teveel denk ik streep woorden in de strijd één woordje meer of minder raakt aan de essentie één verkeerde letter… weg woord ben de weg kwijt…

Morgen weer een dag als deze nog niet is afgesloten worsteling met alles in mijn gedachten zullen ze morgen vrij zijn of zal ik wederom zeggen morgen weer een dag…

Een slechte worstelaar uit Hoven Bleef toch maar in zichzelf geloven Hij trok naar Zeeland Met het idee, want Daar is ’t “Ik worstel en kom bóven”…

Spanning in mijn hoofd Ik maak me druk om alles, een dagelijkse strijd Ik voel me zo verdoofd Het is verspilling van mijn tijd Ik eet omdat mijn lichaam energie verbruikt Voor nutteloos getob Ik voel me als een roos die maar niet ontluikt Het is oorlog in mijn kop Ik heb een hekel aan teveel aandacht Richting mijn persoon Toch leef ik…

Leeg lijkt het leven om me heen Alsof niets er meer toe doet Zonder jou voel ik me zo alleen Maar toch weet ik dat het moet Jij hebt iets anders boven mij verkozen Iets dat meer bevrediging geeft Iets wat blijft, zonder tussenpozen Iets dat jou niet meer doet beseffen dat je leeft Hier kan ik niet meer tegen vechten Dit is iets wat ik nooit…

Ik voel de cirkels in het zand een rimpeling te laat als getrokken lijnen die rollen langs de ijle kust. Brekend op het zwart graniet verstuiven zij tot zilte damp en verdwijnen in de nevel van de ochtendschemering.…

plotsklaps schiet mijn hand los ga ik kopje onder ten onder in totale chaos happend naar adem kom ik boven grijpend naar houvast rol ik ondersteboven troebel is het water waarin ik dreig te verdrinken gedachtes flitsen voorbij even laat ik me wegzinken opeens word ik opgetild als een veertje zo licht meegevoerd de tijd verstild…

Ik ben zeventien jaar en mijn leven is een loodzware worsteling geworden. Bij vlagen zelfs uitzichtloos. Het is zomer. Mijn ouders zijn op vakantie naar Texel en ik ben alleen thuis. Het is prachtig weer. Er lijkt geen einde te komen aan de warme, zonnige dagen. Een groot contrast met mijn binnenwereld die steeds donkerder en killer wordt.…

Ik vind mijn leven sowieso al een worsteling. Misschien moet ik het anders aanpakken en me er niet langer tegen verzetten, maar meedeinen op de golven. En accepteren dat het nou eenmaal zo is.…

In die tijd en in die zomer had ze zozeer gewenst dat die poort die die bloementuin begrensde plotseling en onverwacht open zou zwaaien en dat Hij daar weer voor haar zou staan, in vol ornaat, in zijn groene zomerjas. Maar haar handen reikten tevergeefs naar het verre continent, naar de verten die hem hadden opgeslokt en het gemis woog loodzwaar en…

Vraag me niets als je me naar de nacht ziet staren mijn armen om mezelf geslagen wiegend in een zee van pijn wiens golven niet te breken zijn maar telkens nieuwe vloed aandragen Vraag me niets als ik worstel met woeste baren stuurloos zoek naar kalme stromen blind navigerend op het vertrouwen dat ik de haven zal aanschouwen wanneer de zon…

Worstelen met de plooien van de tent Geen sardines geen korenaren, om het einde te vieren van de winter hadden we eerder die avond een haring begraven. Maar de lucht kraakte nog en er lag sneeuw in de schaduwpartijen. Bont gezelschap, groot inloopfeest lampionnen, maskers en een optocht met een staart die groeide.…

Wat geuren met je doen: ze brengen terug wie je niet meer bent ze kussen wakker wat je niet meer kent: heel die drukte in je hoofd, heel het worstelen om zin.…

Nederlands - moedertaal - 52 scrimmage > doelworsteling, kluts, spelerskluwen, worsteling…

Wie nedergedaald ter helle en weer opgestaan ontdekt dat hij er halverwege aan is ontsnapt, blijft worstelen met het paradijs.…

elkaar je overstelpt en je verplettert me je maakt me krachteloos je verlamt me en je neemt bezit mijn eigen wil lijkt hulpeloos als een sterke hand sluit heel jouw doen zich dichter om mijn hart je maakt me week, je maakt me slap je maakt me zo verward met heel jouw zijn ontneem je me mijn onafhan klijkheid ik worstel…

En nu moet ik vechten voor mij, De schoonheid tegemoet, Worstel ik me eindelijk vrij...…

En ik wil die worsteling aangaan, helder en duidelijk, met de fractievoorzitter en als het moet ook met de fractie. Want mijn werkgever is niet de VVD maar het Nederlandse volk.…

dwangmatig handelend werk ik seconden weg plan ik 90 minuten in een uur mijn coconerende ideeën zoeken worstelend een uitweg om vervolgens in één slag te verliegen nu deint mijn uitgeholde geest op zeeën van tijd…

Links een zwarte man, rechts een k(l)eurige vrouw, worstelend met de vraag: “Hoe doen we het nou?”…

Met de schuld moet hij verder, worstelen in het heden en dat is het nu…

in 't halflang groene gras lag een oude regenjas in de zon te dampen trek hem aan hij zal je staan met je ego kampen worstel, lever strijd 't is je eer, 't is voor altijd met je geest te kunnen vechten 't zijn de waren, 't zijn de echten…

Moeder en dochter Zwijgend worstelend met het bestaan Zagen zij mij tegemoet Dochterlief gedrongen in haar lijf Heur handjes verpakt in plastic Handschoentjes van het type benzinestation "Ook nog een huidaandoening", dacht ik Zij passeerden mij, hand in hand, En liepen samen naar de zon.…

Ik waan mezelf twintigduizend mijl onder zee, snak naar adem en worstel door de borrelende hitte naar een oppervlak dat geen bevrijding brengt: de nacht stort zich als een gloeiende golf op de brulboeien van mijn ogen.…

Het doet pijn aan de ogen Van Gerwen te zien worstelen met zijn darts. Vroeger zou hij met de ogen dicht gewonnen hebben van Whitlock. Nu had hij geen schijn van kans. Achteraf des te meer bewondering voor Phil Taylor die in een zeer lange reeks van jaren het darten kon domineren.…

Als bij een onverwachte stilstand Van een slaande klok het raderwerk wordt geremd Zo voel ik mij het lijf nog door de geest getemd Dan worstel ik met mijn herinneringen Achter mijn bureau Over de loop der dingen Uit mijn jeugd En over tijd en Eindigheid En droefheid die ik op mijn schouders weeg Dan ben ik moe en leeg en toch doet…

ik zag je kop die verlandschappelijkt inzichtelijk je hele leven in water vloeit je blik, uiteindelijk heb je om hem gegeven herken markant je stem in dubbelfocus ik de andere man die maagd Maria speelde jij bond zo het verleden dat toekomst nooit meer kon je Worsteling is nu weer heden…

gesluierd is mijn taal verstrikt in woordgewaden worstel ik totdat ik bijna stik in- ademend verplichte stof mijn ogen zijn niet neergeslagen als ik breek tradities loos in schrift van warm naar koud het boeit mij niet of u van mij of mijn gedichten houdt vrij wil ik zijn en naakt in stromingen van ongedwongen stijl…

de belangrijkste reden waarom Nederland en de Nederlanders zo worstelen met hun identiteit, zelfs tot het punt dat deze totaal ontkend wordt, is dat politiek Nederland onze nationale ziel (en stem) verkwanseld heeft (verkocht en ingeleverd) aan een oncontroleerbaar en gezichtsloos mierennest dat tussen Brussel en Straatsburg pendelt…

Zo ongekend veel mensen liggen te worstelen in de ziekenhuizen, net als ongekend veel personeel ervoor zorgt dat die worstelende mensen in leven blijven, sterker nog: verpleegkundigen is gevraagd geen Mei vakantie op te nemen, maar toch: gaat de avondklok eraf, worden er versoepelingen mogelijk en oh ik snap heel erg goed dat bedrijven omvallen, ik…