start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (150)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (93)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (131)
emoties (208)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (68)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (30)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (6)
heelal (5)
hobby (15)
humor (270)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (120)
internet (28)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (191)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (97)
oorlog (43)
ouderen (47)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (26)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (18)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (51)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (24)
valentijn (1)
verdriet (91)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (70)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (61)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (108)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4067):

Worsteling

In die tijd en in die zomer had ze zozeer gewenst dat die poort die die bloementuin begrensde plotseling en onverwacht open zou zwaaien en dat Hij daar weer voor haar zou staan, in vol ornaat, in zijn groene zomerjas.
Maar haar handen reikten tevergeefs naar het verre continent, naar de verten die hem hadden opgeslokt en het gemis woog loodzwaar en ondraaglijk op haar, evenals het flagrante onbegrip van vele anderen.
En in de lente, daaraan voorafgaand, had zij nog de rozerode bloesems aanschouwd in de tuinen van de Ingenhovenlaan, herinnering aan haar stormachtige en zo hoog verheven en majestueuze verliefdheid en zij was gezonken als in een luchtledige krocht, als in een kelder, in een kerker zonder uitgang, in diepe vertwijfeling en wanhoop.
Zeven jaar na zijn vertrek wist hij de weg nog te vinden naar de Nassaustraat waar zij was blijven wonen en was zijn haar zilvergrijs geworden; een tooi van de ouderdom en de wijsheid........

Schrijver: I.Broeckx, 20-01-2018



Geplaatst in de categorie: emoties

Deze inzending is 61 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)