Alle inzendingen over zwarte ogen

grijs heeft wit-zwarte ogen ziet alleen macht grijs heeft lange armen regelt ook nacht grijs heeft wit en zwart nog nooit gemogen grijs wacht liever af en zal gedogen kies maar wit of zwart voordat je grijs met goed verwart…

Met zwarte ogen Verdrink ik in een radeloze kolk En die greep Die verstikkende hand Sluit zich nauwer Totdat het Net op tijd Licht wordt En de schim vervaagt Mij ademloos achterlaat Met de overheersende vraag “Wanneer komt Hij terug??”…

handen wurgen zwart ogen gillen wit en angst vervloeit langs muren die de stilte zat zijn en elkaar spinnen ragen rood het harigt op de poten ze hoeken voor hun leven rennen voor de dood ze trekken draden treurmuziek in webben vaag verdriet want als de prooi gevangen is eindigt abrupt een levenslied ze wroeten in mijn geest vernachten…

Hoe dan ook, er kwam een mannetje aan waardoor je blik opeens werd aangezogen, een en al zwarte hoed en zwarte ogen, voorzichtig schuifelend, - en jij bleef staan. Kloos, zei je, toen hij bij het hoekje kwam - een hoopje mens, maar toch een zo geachte, dat je, eerbiedig, op een afstand, wachtte, en, ongezien door hem, je hoed afnam.…

de dood kijkt voor zich uit in zwarte ogen vol met stilte slechts kaarslichtvlammend doet iets doods ontwaken overpeinzend het leven met vreugde en verdriet liefde, haat ontspringt in oorlog waar zij laat, wat zij ooit kreeg de mooie roze zachte huid verbleekt in korte tijd ook mijn hart klopt niet langer haar zien, stokt het verstijfd…

Kijk mij goed aan wat is er vreemd aan mij mijn zwarte ogen of bruine huid wat is er zo vreemd aan mij? waarom noem je mij vreemd?…

Op straat sprak je mij aan Je vroeg de weg naar het station Een prachtige knul van amper zestien Ik keek in holle zwarte ogen Je lijf zó mager van de cocaine Een jongen in de bloei van zijn leven Ik..bijna op de helft.. Hij..net begonnen..…

" schreeuwde hij met tranen in zijn ogen, "kijk naar die rare oortjes, die liploze mond met gele tanden, dat kale hoofd, die zwarte ogen..."en daarna heel zacht:" waarom ziet niemand mijn hart?". De tranen die ondertussen over zijn bolle wangen stroomden verhinderde de kleine nibbel om nog meer te zeggen.…

Het was een kleine, zwart-wit-gevlekte cockerspaniël, met lange flappen van oren die de zwarte ogen haast bedekten, een puppy nog, die onze ouders ons gegeven hadden om ons en zichzelf te plezieren en een kameraad te verschaffen. We hadden haar de troetelnaam "Loekie" toebedacht.…

Vooral de niet te doorgronden ogen maken op mij een onvergetelijke indruk. Samen met mijn gids, die mij 's ochtends vroeg al staat op te wachten, loop ik door de smalle stegen.…

Ze hielden zich stil, maar hun zwarte ogen spraken boekdelen. Zij dachten precies hetzelfde over zijn naderende einde; ze wachtten op het moment dat de koning van dit woud zijn troon zou verlaten. De laatste uren braken aan, maar ze gedroegen zich vreemd. De tijd leek stroperig te worden en duurde veel langer dan voorheen het geval was geweest.…

Tralies, muren en een gracht Ver weg van iedereen Je ogen, zijn ze echt zo hard? Ze lijken haast van steen Al zijn ze nog zo donkerzwart Er schemert iets doorheen Een brug die naar beneden zakt Daar sta je, naakt, alleen…

" Langzaam opende Joseph zijn ogen en liet zijn handen zakken. Hij stond nu op nog geen meter van de laaiende vlammenzee en toch kreeg hij het op een vreemde manier koud. "Heer, ik heb een vurige wens waar ik alles voor over heb..." Het vuur werd heviger en hij meende een vage schim en zwarte ogen te zien.…

“Ik zou ook de andere richting opkijken als ik haar tegenkwam”, dacht ik toen ik haar bekeek met haar blinkende zwarte nylonjas, haar felle zwarte ogen en vuurtorenrood geverfd haar. Zonder blikken of blozen vertelde ze nog dat ze een tijd lang de vrouw had geschaduwd. Ze had bewijzen en die zou ze laten zien op televisie!…

Haar zwarte ogen priemden hem zachtjes in het hart. Hij werd er week van, keek wat rond en zag de schapenvachten liggen. “Hoeveel kosten die wel ?“wou hij nog weten. “Gustje, het zijn grote hoor, we zouden er alle twee op kunnen liggen in ons blootje”giechelde ze. Gust hoorde het in Keulen donderen.…

Alles is zwart in mijn hoofd Het laatste lichtje uitgedoofd De moed zakt weg en trekt de energie mee Onvermogen, onmacht en zelfhaat beheersen nu mijn bestaan Ik sta voor de keuze: Verdwijnen in de schaduw of toch nog verdergaan De onderste steen van de muur heb ik in eigen hand Durf ik hem eruit te halen zodat het licht naar binnen…

Ofschoon ik vlek en vloeiblad hou, zal van de inkt die linkt naar jou, het zwart zo zwart niet blijven.…

De dagen zijn niet te beschrijven kleurloos, grijs, ja bijna zwart angstaanjagend zijn de uren die bezit hebben genomen van mijn hart. De wereld is zo klein geworden het zicht wordt kleiner dan klein opgesloten in treurige herinneringen het hart dat huilt van doorstane pijn.…

Ik tuimel door een mijnschacht Gevuld met hete adem De minnaar die me belaagt Een gedempte kreet van genot -Raspend in rood weefsel- Zwelt in de koele droom Ik wacht op verlossing Een bodem van doornen Een stekeltapijt dat me doorzeeft Gegons van bloed houdt me uit de slaap Maakt me moe van waan en ondergaan Tot ik stuipend onderuitga…

Mijn beste vriend is niet meer, De zwarte hand legde afgelopen week het loodje terwijl hij voor een goede vriend de badkamer aan het sauzen was, nog wel in monodek, het was dan ook in een keer gebeurd met hem. Nog een laatste streek, dan is het klaar, deelde hij mij mede, ter plekke viel hij dood.…

Geboren label ritmisch als het hart adem, leven gospel spel donker label kopstem zingt zoetvloeiende verzen octaven langs de nacht al kristallen harten rillen versmelten wit in zwart…

hij is lang van stuk deze man voortstappend in een doortastende pas gedragen door zijn zwarte jas waaronder, onzichtbaar, zijn schraal postuur; een lopend skelet alras zijn bleek gelaat met ingevallen wangen en uitstekende botten lijken de ogen achter tralies te hebben gevangen en de geest te verrotten zijn vilten hoed ruim…

op ijsklompen dichter bij de dampkring door minder storm gehinderd een holle spiegel wordt gestut in de rug vangt licht en buigt het naar mijn oog dat zich met nevelslierten verknoopt een as loopt naar het brandpunt als spinrag tussen schutter en roos stralen dringen door de sluiter strooilicht vertekent de vorm ik val door een zwarte…

Humor omdat het kan, onbegrepen zie ik zulks zwart in.…

Stel je eens voor, Zwarte Piet verdwijnt, krijg je met Sinterklaas een blank festijn. Leg dat maar eens uit aan de mensen op de Antillen en Suriname. Ik zie de Regenboogpieten al bungelen aan de hoogste kranen in landen die vredelievend de islam propageren.…

zwart, overal en alles zwart nergens kleur meer, behalve in jouw hart. jouw hart van goud, jouw hart van zilver. jouw hart van alle kleuren valt op in de duisternis en trekt mijn aandacht. ik kom dichterbij en wil het zien maar al die kleuren zijn maar schijn.…

Vorige week vertrok het laatste kind Vanuit het huis zien machteloze ogen Haar rode rok verwaaien in de wind…

acht kraaien in de lucht geen negen geen zeven maar acht vader moeder twee kinderen drie neefjes zonder macht en eentje uit het buitenland maar dat gaf niet want ze waren allemaal even zwart…

Ze kijkt me met grote zwarte ogen aan. Erg op haar gemak voelt zij zich niet. Zo te zien. Met de fles z-b-p-olie arriveer ik bij de kassa achter een welgevulde dame met een zéér welgevulde boodschappenwagen. Als ze mijn fles olie ziet vraagt ze: “Is dat alles” ? “Ja, zeg ik, meer zit er niet aan vandaag”. “Ga dan maar even vóór” zegt ze.…

Je had ravenzwart haar en grote, zwarte ogen. In 1896 debuteerde je met het korte verhaal 'Kleurrijke beelden'. Je schreef over de sociale veranderingen in jouw tijd, over landgoederen, dorpen, voormalige edelen, boeren en de cultuur. Je personages zijn sterk romantische individuen, die leven volgens de christelijke idealen.…