Alle inzendingen

Ik ben rijk geworden door een tijd geen geld te hebben.

Ik krijg mijn sleutel niet direct in het slot gestoken. Ik sta te morrelen aan het slot, krijg het vreselijk warm, en mijn hart slaat in mijn keel. Het zijn niet de tranen die me brandden, het is een intense woede, die aan me vreet. Als ik de deur eindelijk open gooi, knal ik hem met een zwaai di...

Als de media in hun berichtgeving omtrent het asielzoekersprobleem de term 'uitzettingsbeleid' zouden vervangen door 'toelatingsbeleid', dan zou daarmee een groot deel van de maatschappelijke discussie over dit onderwerp van de baan zijn.

Even het modellenbureau gebeld. Elite-Models, want ik zet altijd hoog in. “Oplopers hier. U hebt mijn foto’s ontvangen? Ja? Fijn. Ik wil graag de nieuwe Katja Schuurman worden. U belt even met de productieploeg van GTST?” Het bleef een hele tijd stil aan de andere kant van de telefoon. Uitei...

Ongeveer een half jaar geleden schreef ik op deze plaats een column over de wereldberoemde Galatabrug in Istanbul. Een mooie brug, met een schitterende historie, hoewel de huidige brug dateert uit 1994, omdat de vorige door brand werd verwoest. Die Turken zijn zo dom nog niet - zij wachten niet tot ...

Er moet helemaal niet gedicht worden, dichten maakt het soms zelfs erger. Maar dat neemt niet weg dat de poëzie mij helpt om een bolwerk op te richten tegen de boze wereld: gedichten zijn een soort cyclopische muren. Het leven is een voortdurend gevecht, tegen de wanhoop, de angst, de zinloosheid, ...

Wij zijn aan het ondernemen. Ik bedoel: mijn vrouw is aan het ondernemen. Een webwinkel met jongenskleding. Leuke jongenskleding, om precies te zijn. Geen stomme. Want dat trekt te weinig klanten. De site ging vorige maand de lucht in. Mijn lief is nu dus officieel directrice. Ze koopt in, onder...

Welkom in het verhaal dat mijn leven verwoordt. In dure woorden, te lange, uit de context getrokken zinnen, en een samenhang die zich definieert als 'van de hak op de tak, van boom naar boom en niet zo heel lang daarna, van bos naar bos'. Grappig, want ik zie door de bomen het bos niet meer. ...

Klaaglijk miauwend, stokdoof overschreeuwend mijn rillende rug, deze dag was er een om het koud van te krijgen, ik kriewelde onder zijn kop en hij kalmeerde, een zwak gebrom uit zijn magere schouders deed mij even terug zitten op de bank. Ik weet dat hij gaat, al wil ik dat niet. Hij roept mij weer,...

'Nog geen interesse in digitale fotografie?' werd me laatst gevraagd, toen ik op een grote weide een in de verte grazend beest probeerde vast te leggen met mijn kleine handpalm-Olympusje-gewoon-met-een-rolletje. Eigenlijk ben ik er wel aan toe. Als ik een jaar of tien geleden al was overgegaan op ...

Het aroma van chips, zweetvoeten en zoete medicinale drank hangt als een warme deken in de kamer. Gemiddeld een meter vijfentachtig, hangend, boerend, zappend, een hand in de broekzak en commentaar gevend hebben ze bezit genomen van de zithoek inclusief kijkkast. Motto van vandaag: je mega, giga ve...

Hoe dankbaar is mijn kleine hond Voor beentjes en wat brood! Hij kwispelstaart, hij loopt in 't rond En springt op mijnen schoot.

Titel : Groot citatenboek voor elke dag Auteur: Roger Defour Uitgeverij: Lannoo, Tielt 320 blz., Prijs: 9,95 euro ISBN 978 90 209 6990 0 Er zijn zo van die gelegenheden waarbij je zit te tobben hoe je je diepste emoties op een aansprekende manier kunt verwoorden.Weet dan dat velen vóór je...

Laten we eens wat relativerends zeggen over terrorisme: heel erg levensbedreigend is het niet. Deze eeuw vielen er wereldwijd jaarlijks zo’n 3700 doden door terroristische daden tegen 15 miljoen slachtoffers van hart- en vaatziekten en 1,4 miljoen verkeersdoden. Ons eigen bange landje heeft nog...

Het is weer kut met peren. Twee weken bergen, met het nodige heldere, frisse maar ongezuiverde bergwater hebben me een leuke darminfectie opgeleverd. Giardia lamblia. Een tropische verrassing in Hollandse melkchocolade. Het begint met een, twee keer hevige diarree, daarna wordt het allemaal wat meer...

De gebalde vuist is het enige argument tegenover het domme gezicht.

De brievenbus kleppert. Post van TNT Post zelf: 'enthousiaste postbezorgers gezocht'... Besmuikt lachje. Waarom zouden postbodes, zoals ik ze heel ouderwets blijf noemen, enthousiast moeten zijn? Maakt dat ze tot betere bezorgers? En tegen wie moeten ze dan enthousiast doen; ze werken toch in hun ee...

Der Tod ist gross. Wir sind die Seinen. Lachenden Munds. Wenn wir uns mitten im Leben meinen, Wagt er es zu weinen, Mitten in uns. R. M. Rilke Rob, Pim en ik zijn oude studievrienden. We zijn elkaar blijven zien. We zeilen bij matige wind, en wandelen soms lang. Wij willen graag mooi ou...

Het leven is een lange les in nederigheid.

Schuld zomaar vergeven schaadt de humaniteit van slachtoffer en dader, zij het op verschillende wijze. Schuld niet vergeven eveneens.

Je hebt je grootste gelukservaringen als je je bewustzijn hebt uitgeschakeld.

Het dweilen is een langzame, systematische, terugtrekkende beweging waarbij het strikt verboden is nog een voet te zetten op reeds opgedweilde oppervlakken. Ik houd van het snelle opglanzen van de zwartwitte tegelvloer, van de geluidloze verdwijning van het vuil, van het trage opdrogen dat zich volt...

Wetenschappers vinden de realiteit boeiend genoeg, de leek houdt van spektakel, onmogelijkheden, zwevende supermannen. Zouden realisten gruwelen van thrillers waarin onmogelijkheden gebeuren? In technische recherche films lopen acteurs tien keer langs een plek. Als het onderzoek is vastgelopen on...

Zomaar was ik bezig met het opruimen van potten. Het was midden in februari en midden op de dag. Het regende dat het geen lieve lust was en mede daarom had ik minder lol met waar ik mee bezig was. Ik trok een plantenbak tevoorschijn en zag het mos weelderig op de aarde groeien. Met een los handgebaa...

Bèta's zijn door hun monomanie oververtegenwoordigd in duursporten als hardlopen en wielrennen.

Stil, heel stil zat ze voor het raam. De vogeltjes in de tuin schenen haar te accepteren als een ongevaarlijk standbeeld, dat hen nooit zou kunnen bedreigen. Toch wist ze wel beter, want één onverwachte beweging en weg waren ze allemaal. Het was erg bijzonder dat ze er allemaal weer waren. E...

Tussen kolenhok en hooikist beleefde ik het Rotterdamse bovenhuis gedomineerd door de sfeer van de woning in de straat achter de onze. Op driehoog stond ik naast het kolenhok voorzichtig tegen de gescheurde ballustrade van de waranda en had inzicht bij de achterburen. Inplaats van een balcon hadde...

Gekibbel tussen minnenden verhoogt de vreugde alleen maar als de vrede weer gesloten is

De Eikel voor Wie Je Vroeger Een Rondje Omfietste Omdat Hij Altijd Je Tas Van Je Fiets Schopte Als Je Langsreed wil je toevoegen als vriend op Hyves! Accepteren? Weigeren? Of de keuze uitstellen en niets van me laten horen. Accepteren betekent: een vriend erbij. Nu ja, vriend. Een internetvri...

Zachtjes fluistert je stem in mijn oor: "Ik zal je niet langer in de kou laten staan". Je laat jouw handen langs m'n gezicht naar mijn schouders glijden en geeft me een zachte zoen op m’n achterhoofd, dan verlaat je de badkamer. Even later roep je... "Draai de kraan maar weer open!" Ik dr...