“En nog altijd gaan we te keer, als onverschrokken beesten. De natuur moet boeten voor ons wangedrag. Diersoorten verdwijnen, planten zwijgen en kwijnen weg, langs de weg, naast het asfalt. We streven steeds meer naar gelijkheid, alles als een betonnen muur. Kleine verschillen in een uniforme wereld, ze moeten overbodig worden, zo lijkt het. Wie niet…

De volgende dag kwam Christiaan een tas vol post ophalen. Hij was vriendelijk en vertelde Bjarne dat het wel goed zou komen. Bjarne hoopte dat het daarmee opgelost zou zijn, maar de brieven bleven de dagen erna komen. En er bleken ook liefdesbrieven tussen te zitten. De op de enveloppe getekende hartjes lieten niets aan zijn fantasie over. Sommige…

Gelukkig had Bjarne weerstand kunnen bieden tegen de verleidelijke voorstellen van M. Wolvenknaap. In korte tijd veel geld verdienen was misschien aanlokkelijk, maar hij bleef liever op het juiste pad, al was het alleen maar om zijn behaagzieke hospita niet tegen zich in het harnas te jagen. De jeugdige Bjarne zat in de zonnige tuin de namen en de…

Volop zon en nog meer dromen in de zomer van de liefde en de ontdekkingstocht naar vriendschap. De jongeling Bjarne Gosse was drie dagen alleen met Frits de zwarte kater in het grote herenhuis. Peter had geen contact gezocht. Op een dinsdagochtend lag er een brief op de deurmat. Het kon niet anders dan een brief van Kees Broodakker zijn. Bjarne herkende…

Eindelijk liet de zon zich weer volop gelden en waren de regendagen voorbij. Bjarne liep weer in zijn korte broek rond en genoot van de vrijheid van de zomer. De jonge kunstenaar Peter Halm bracht de scholier Bjarne op de hoogte over het conflict tussen de schrijver Jan Boter en de kunstenaar Christiaan Buurtveen. Ze zaten in de Nachtraaf gezellig…

Het was Maarten Wolvenknaap die met het idee kwam dat de hospita van Bjarne allerlei projecties uitvoerde op mensen uit haar omgeving. Hij had dit fascinerende psychologisch inzicht van de schrijver Jan Boter, die getrouwd was met een psychiater, woonachtig op de Utrechtse heuvelrug. Langzaam schoven de regenwolken opzij om weer plaats te maken voor…

De telefoon rinkelde. Bjarne nam op en herkende onmiddellijk de stem van Berend. “Hallo Bjarne, zou jij mij de boeken van Albert Camus en Vestdijk willen teruggeven. Een van mijn vrienden wil ze graag lezen en jij komt er waarschijnlijk toch niet aan toe door alle boeken die je van jouw hospita hebt gekregen.” De stem van Berend klonk vriendelijk…

De vele wolken die over het land bewogen hadden de zomer een weemoedig karakter gegeven. De jeugdige Bjarne hield zichzelf in zijn fantasiewereld een nieuwe droom voor. Hij mocht alles aanraken wat hij lief vond. Frits de zwarte kater was helaas de enige die dat begreep. Emma kwam chagrijnig terug van de bloemenmarkt. De paarse gladiolen waren uitverkocht…

Bjarne Gosse had het zojuist gekregen boekje in zijn handen. Een lief cadeau van zijn geliefde hospita. Niemand begreep de kleine geneugten die Bjarne Gosse verzon wanneer hij zich eenzaam voelde door het versleten rugzakje dat hij uit zijn jeugd had meegenomen. Soms leek het alsof zijn hospita zijn gedachten kon lezen. Dat zij wel kon voelen wat…

Het mooie zonnige weer maakte plaats voor een wat koeler zomers weertype. In het bewolkte zomerweekend kwam Bjarne in de kroeg Gerard Vroeg tegen. Daags na de realistische droom waarin hij een pikante hoofdrol had vervuld. Hij kwam meteen naar Bjarne toe met zijn intelligente ogen en dunne James Dean trui. Bjarne wist niet of hij medelijden met hem…

“De bewierookte regenboog genoot van zijn eigen kleuren.” Bjarne probeerde een gedicht te schrijven, maar hij kon geen woorden vinden. Een eerste zin en daarna hield het op. De zomer uit het jaar van de liefde liet zich van een beste kant zien. Zonneschijn en broodnodige regen wisselden elkaar af om de floragroei te stimuleren. En ook de dieren waren…

“Ze schreef zoals een muziekinstrument zou schrijven. Een oude cello met diepe sombere tonen. Boze snaren, droevig, en plots weer vrolijk, maar dan met mate. Boven alles intens en melancholiek. Een oude cello met een ganzenveer, het pure leven dat voor de schrijfinkt zorgde, zorgvuldig uitgekozen in het verval. Om een heel boek te schrijven waren er…

Zilveren suikerpotten, de deftige Emma Petronella had er vijf naast de zes die van glas waren, en nog stond de theelepel in de suikerzak, wanneer ze suiker nodig had voor de koffie die zij naar binnen werkte door haar welgevormde mond. Ze had allerlei soorten asbakken, voor de as van haar veelvuldig geconsumeerde zelf gedraaide sigaretten. Haar hele…

Even was het juichen om de voetbal ook bij Bjarne. Hij legde de emotionele brief in de warme lade van zijn donkerrode nachtkastje. Opnieuw werd Bjarne overmeesterd door een warm gevoel van binnen omdat hij geconfronteerd werd met de emotionele kanten van een man. Nooit had hij er aan gedacht om Kees spannend te vinden, maar nu hij in de gaten kreeg…

De temperaturen in de Utrechtse provinciestad leken zowaar het kookpunt te bereiken. Er stond wel wind maar die was zo warm dat het leek alsof je voor een overspannen föhn stond. In de avond wanneer de voetbalwedstrijd begon, dan was er tijd om naar de avondwinkel te gaan om er een fles wijn te halen. Die zomeravond laat haalde Bjarne Gosse de brief…

De jeugdige Bjarne moest niet langer onzeker zijn over de bedoelingen van zijn liefde, Emma P. Er bestond een kans dat ze probeerde hem iets duidelijk te maken wat haar tijdens hun samenzijn niet zo goed lukte. De lichamelijke aantrekkingskracht was onverbiddelijk. Dan schoten woorden soms te kort. Bjarne Gosse schreef aan niemand brieven meer.…

Een paar dagen na zijn droevige ervaring met het huilende schilderij in een galerie voor beeldende kunst werd de jongeling Bjarne Gosse opgebeld vanuit het ziekenhuis door Christiaan de kunstenaar. Hij was zich aan het voorbereiden voor het interview, dat voor de gelegenheid in het ziekenhuis werd gehouden, omdat het vanwege zijn gebroken rug niet anders…

In de namiddag na school terwijl de zomeravond naderde dacht Bjarne over zijn relatie met zijn hospita. Behalve dat ze een charmante verschijning was, had ze ook een problematische kant. Die lieve Emma. Ze was erg dominant, te dwingend naar haar vrienden. Ze had zelf toegegeven dat ze haar vrienden zo veel mogelijk probeerde te vormen. Sommigen waren…

Op school had de vrolijke tuindersdochter Trudy uit Zeeland haar sociale vaardigheden laten zien tijdens een spreekbeurt over het feminisme. De grappen van de populaire Arthur vielen deze keer wat minder in goede aarde. Er waren maar enkelen die lachten, de rest luisterde aandachtig naar Trudy, die zelfverzekerd overkwam met haar heldere Zeeuwse stemgeluid…

Op school had de ondeugende tuinderszoon Arthur uit Vleuten de geschiedenisles over de stad Utrecht verziekt. Maar de geschiedenisleraar had er kennelijk wel begrip voor en gaf de leerlingen de gelegenheid om bij te komen van het lachen. De grap op het randje van goed fatsoen viel bij de jeugd goed in de smaak. Later die middag dacht Bjarne nog na…