Mijn stille wensen
Een symfonie zou ik willen schrijven zo eentje die de hele wereld overgaat, probleem is da'k geen noot kan lezen, vandaar dat ik het maar overlaat,aan hen die hierin geschoold zijn.
Een boek zou ik willen schrijven, dat als recensie meekreeg, dat ik altijd bekend zou blijven, de archieven inging als strateeg, maar ik sta bekend om gewone dingen en zal om iets gewoons nooit de top zien, ach wat me bewoog!
Een gebouw te construeren waarvan met meteen al zeggen zou, dit pand moeten we over de hele wereld hebben, tja dat is het helemaal nou. Probleem is da'k niet tekenen kan, dus ook dat maar overlaten dan, aan hen die de tekentafels bezetten, of zouden ze dat tegenwoordig in computers zetten?
Een wereld te informeren, hoe het kan te overleven, hoe op te voeden, hoe zonder al teveel problemen een leven vol te maken en vooral niet te vergeten, waarom we ooit met zijn allen op deze aardkloot zijn beland. En of dat nou Adam was en Eva, of wie er nou toch ooit begon, dat dondert niet, vraag is waarom er mensen zijn en zullen blijven, die hun best doen eigengereidheid te beklijven.
Maar dat neemt niet weg, dat mijn wens is, ooit iets groots te moeten doen, probleem is alleen, mijn wens wordt niet gehonoreerd, tja dan doe ik toch wel iets verkeerd.
Ik draag geen shirtjes van een sponsor, kom niet in een reclame voor, en de enkeling die mijn stem wel hoort, ben ik zelf helaas, dus zal die symfonie er vast niet komen, evenmin een naar mij vernoemd pand, ook geen boek door mij geschreven, dus uitsluitend en alleen van mijn hand.
Ik zal alleen gewoon IK maar blijven, heel gewoon zonder titel.
Maar is dat dan zo erg, is het dan een ramp is het niet zo dat gewoon, gewoon is, niks geen gelift aan mijn gezicht, niks geen diëten om mager op de buis te komen, niks geen terugkerende problemen met kapot gelopen relaties, niks geen gezeur als ik over de straat sleur in mijn joggingbroek. Ik haal de voorpagina's niet, maar ben en blijf een doodgewone Nederlandse simpele griet, die zo af en toe bedenkt, stel nou dat ik....
Wakker worden An, je verandert er toch niks aan! Maar die wens hè?
Schrijver: An Terlouw, 10 oktober 2014
Geplaatst in de categorie: vrouwen
2.9 met 12 stemmen 
617 