Soms lees je een boek, dat je nooit zou lezen als niet iemand je zou overhalen om het te lezen. Soms leidt dat tot een positieve verrassing en soms niet.
Bij het boek Cilento van Monique Brans weet ik niet of het een positieve verrassing is of juist niet. Het is het verhaal van een vrouw, Marí, die met een man, Andreas, tijdens corona naar Italië reist en daar maandenlang vast komt te zitten in een plaatsje Cilento.
Laat ik beginnen met wat ik er goed aan vind. Het is spannend. Er is een…

In het voorjaar van 2027 zijn er in Italië weer politieke verkiezingen en krijgt de huidige, rechtse premier Giorgia Meloni van Fratelli d'Italia de hete adem van de rechts-extremistische Roberto Vannacci van Futuro Nazionale in haar nek te voelen. Roberto, die lid van het Europees Parlement is, brak met de partij Lega en in februari 2026 heeft hij zijn eigen partij opgericht. Giorgia steunt Oekraïne volop, Roberto wil de steun geheel stopzetten. Dat is de grootste splijtzwam tussen hen. In…

Kunstenaar Tina Farifteh onderzoekt
EMPATHIE.
Hoe kan het dat het leed van vluchtelingen ons niet of nauwelijks raakt?
Citaat: 'Rechtse politici bezigen vaak watermetaforen, waarmee zij de angst voor asielzoekers aanwakkeren. Zij hebben het over…

Op de heenweg passeerde ik een jongen van een jaar of dertien die bij zijn fat bike stond, met een schooltas achterop. Net op het moment dat ik met mijn gymp achter een stoeptegel haakte. Ik viel niet, een gelukje.
„Oef, gaat goed”, zei ik hardop. „Oh, maar bij jou niet. Heb je nou een lekke band?”
De jongen knikte een beetje verslagen. Het nam hem voor me in. Hij hield zijn telefoon omhoog. „Maar de fietsenmaker is onderweg.”
„Succes”, zei ik en wandelde door.…

Donderdag 26 februari 2015: Het had Florian vier dagen gekost om de vettige vingerafdrukken van de oorlogssaus van de kaft te poetsen, maar nu lag Nachtschade dan eindelijk open op zijn rommelige keukentafel. Bjarne had het boek afgedaan als pretentieuze onrust, maar Florian had altijd al een oog gehad voor patronen die anderen misten.
In het schrille licht van een kale spaarlamp las hij de verzen van Gerard Vroeg opnieuw en opnieuw. Het begon hem op te vallen bij het derde gedicht,…

De papegaai Klara had zijn hele leven dezelfde monotone woorden geleerd.
Korte zinnen die tot de verbeelding spraken van mens en dier.
Nu de kooi leeg was en het felle verenpak voorgoed roerloos bleef, hing er een ongewone stilte in de kamer. Jarenlang had de vogel de ruimte gevuld met zijn dagelijkse ritueel van klanken. Het waren geen ingewikkelde filosofieën, maar juist de eenvoud die bleef nazingen in de hoofden van degenen die hem hoorden.
"Kijk naar de lucht," had hij duizenden keren…

Het heeft iets paradoxaals dat extreemrechtse groeperingen - voorstanders van een sterk gezag, neem ik aan - zich tegen de politie keren. De politie is immers bij uitstek de hoeder van het gezag in onze rechtstaat.
Wat mij betreft worden degenen die met fakkels en zwaar vuurwerk naar politiemensen gooien niet alleen bestraft met taakstraffen maar ook met reële boetes voor de door hun aangebrachte schade.