Zachtjes, zonder je te storen, heb ik me uit bed laten glijden. Mijn slippers weet ik blindelings te vinden en het schroefje aan de muur waar mijn ochtendjas hangt bereik ik met een grote stap naar rechts. Ik kon de verleiding bijna niet weerstaan om je heel zachtjes een kus in je hals te geven, maar dat zou je juist gewekt hebben, dus daar zie ik…

Weet u, zoals Toulouse-Lautrec afficheerde, zo zou ik willen kunnen schrijven, iedereen op de hak nemen en toch gewaardeerd worden. Wein, weib und gesang met de Franse slag, Henri zwiert nog immer rond in mijn hoofd omdat ik zijn stijl erg graag mag, ik zou hem een Friesche kopstoot willen voorzetten. Ik heb ooit een scriptie over hem geschreven, project…

Vandaag krijgt hij geen toetje. Helemaal geen extraatje trouwens. Komt allemaal door die aardige mevrouw van het kledingwinkeltje om de hoek. "Kom laat ik eens binnenlopen", dacht ik. "Ik heb niks nodig, ik kijk alleen even". Volgens mij klinkt het gedecideerd genoeg. Logisch dat ze dat niet serieus neemt. Wat doe ik daar anders wél? "Zocht…

Een zeer dierbare vakbroeder heeft het voorlichtersvak de rug toegekeerd. Dat is ook niet zo verwonderlijk: ons ambacht is ernstig aan erosie onderhevig. De tijd, dat het écht wat voorstelde als je op de televisie kwam ligt ver achter ons. Een Londense taxichauffeur heeft aangetoond dat tegenwoordig werkelijk iederéén als deskundige/woordvoerder…

Niets van wat men creëert is helemaal af, geslaagd of definitief. Niets is helemaal mislukt, onvolmaakt of foutief. In alles, wat men willens en wetens en dus bewust doet heeft men op een zeker moment een keuze uit meerdere mogelijkheden gemaakt of kunnen maken. Zo is het ook mij vergaan toen ik voor het eerst ''Casimir'' op nederlands.nl het…

Beste mevrouw de makelaar, Ik wilde u bij deze ontzettend bedanken voor alle moeite die u heeft genomen om onze open-huis-dag tot een succes te maken. Ruim van tevoren heeft u ons netjes vijf infomapjes voor de bezoekers toegezonden. Dat u ons eerst de onjuiste heeft toegezonden, hebben we u vergeven. Fouten maken is immers menselijk. Volgens uw…

Ik zoek vaak de rand op van het betamelijke, ook in reacties op inzendingen, ik word dus vaak niet in dank afgenomen, sterker nog, de onbekende redacteur/-trice blokkeert/negeert mij, heeft geen zin in deze lange zin, mij rest uiteraard alleen nog maar een vette punt. Vervolgens zie ik, mij inmiddels bekende namen, over en langs elkaar heen buitelen…

Een dag uit mijn schrijversdagboek 28-10-2005 Na het lezen van de dagboekbijdrage van Pp op de Belgische site 't schrijvertje begon het denken over het onderwerp van deze dag. Dat is een raar fenomeen. De woorden blijven hangen en zoeken een eigen weg. ‘Ik kan niet schrijven zoals jij leest’ of woorden in die strekking schreef hij en gebruikte…

Beste inzenders, Het was op weg van Texel naar Twente, ergens op de Afsluitdijk. De radio aan. Een intervieuw met een man, die ik wel van naam kende, en ik wist ook wel dat hij het inmiddels ver geschopt had, maar zijn stem had ik nooit eerder gehoord. Hij leek me wel sympathiek. Had gevoel voor humor. Over zijn werk hoorde ik tegenstrijdige berichten…

Laten we naar het strand gaan, om te zoenen en te knuffelen (knuf-fel-en, heb het zelfs herhaald, zoals ik altijd en alleen bij uitstek de woorden herhaal waaraan ook ik bij voorbaat een hekel heb). Alsof je in deze tijd nog moet onderhandelen om een belegen tong in je keelgat te krijgen, mind you, na 1 fles rode wijn en een halve fles gin gaat mij…

Vanaf de straat zie ik je zitten, glurend achter horizontale strepen op 2 hoog, door sanseveria’s omgeven. Mijn ogen vangen je blik, een lach komt op je gezicht. Voor ik de deur van de galerij bereikt heb, opent je brede lach mijn hart. Jij, boezemvriendin van mijn schone mama. De zondag loopt zo op een mooie manier ten einde. Harde geluiden…