We zaten op het terras en nipten droevig aan een drankje. We hadden de dag behoorlijk verprutst en probeerden elkaar een beetje te troosten... 'Dat doet-ie wel vaker,' knarste de vrouw tegen Jet, mijn partner, terwijl ze haar man verwijtend aankeek. We hadden een rondpas en daar snapten we niets van. De man lachte schaapachtig. 'Ik had moeten…

Ik heb het koud en ik schrik, het is al weer 15.00 uur en ik heb eerlijk gezegd nog niets gedaan. Ik zit al weer uren achter de computer, het lijkt wel een zaak van leven en dood. Zelfs vergeten de kachel iets hoger te zetten, zodat ik nu zit te rillen achter mijn bureau. Gelukkig ik heb toch nog wat gedaan, vanmorgen nog even naar de bank geweest…

Mijn vingers hangen boven het toetsenbord van mijn laptop. Ik wil schrijven… Alleen weet ik nog niet over wat. Ik heb zoveel wat ik op wil schrijven dat ik niet weet welk onderwerp ik nu weer eens aan zal snijden… Intussen verblindt de rook van mijn sigaret me even het zicht en krijg ik een tranend oog. De jazzmuziek van David Sanborn klinkt heerlijk…

Genoeg troep op de rommelmarkt. Genoeg potten, pannen, serviesgoed, glaswerk en huishoudelijke rotzooi. Schaamtevol wend je je hoofd af bij het zien van een aangekoekte braadpan en iets verderop een beschimmeld en met hondenharen bedekt vloerkleed. Wat mensen al niet weg durven geven aan deze 'voor een goed doel' rommelmarkt. Ik heb mijn slag…

Ik woonde toen op een studentenflat. Ieder van ons had een kamertje niet groter dan een plee. Ruim dus niet, verdomd als het niet waar is. Toch hadden we pret. Niet met onze studie. Zelfs niet met onze meiden. Nee, met Jan. Jan studeerde informatica en vertelde ons, dat hij bezig was aan een uitzonderlijk apparaat. Ja, een apparaat dat zelf verhalen…

‘Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, we hebben ongelofelijke haast…’ zingt Herman van Veen me toe vanuit de radio. Een liedje over tijdnood en het eeuwige hollen van de mens. In een razend tempo worden dagen en maanden door tijdsdruk weggevreten. Alles moet sneller en perfecter. Er moet gescoord worden, op elk niveau.…

Beste Cor Jan van Zwol, Een aardig “Gefeliciteerd Wendy, met je behaalde titel Columnist van het jaar” zou je niet hebben misstaan. Het zou zelfs leuk zijn geweest. Maar nee, in plaats daarvan trek je van leer in een aanvalscolumn met een hoog en-toch-ben-ik-beter-dan-jij gehalte. Jammer, dat je je als winnaar van het zilver zo laat kennen. Jammer…

Mijn man houdt van ronkend tuingerief. Brommend, sputterend en daverend tuinmateriaal bekijkt hij met dromerige jongensogen. Opper ik het idee om misschien nog een klimroosje te plaatsen achter de gebogen beukenhaag: een klimroosje dat eventueel zal geleid worden langs metalen palen en stalen kabels, gegarandeerd begint hij de hoeveelheid betonmix…

Een strandje aan het Gooimeer. Jonge knapen in gelikte uitrusting laten zich door een vlieger omhoog trekken. Misselijkmakend hoog. Gezekerd door een lijn die door enkele vrienden in bedwang wordt gehouden. Gevaarlijk. Gewoon een vliegertje oplaten is niet spannend genoeg. Ach zoete herinnering. Twee weken sparen samen met mijn broertje, zodat we…

[...] - “Je hebt gezegd dat ik er wel de juiste man voor ben.” - “Ik had gezegd, dat je er net genoeg voor in huis hebt.” ‘Warempel’, dacht hij, ‘normaal weet hij nooit waarover ik het heb. Altijd moet hij eerst precies weten waarover ik praat. En nu zou hij meteen weten wat ik bedoel, laat staan zich herinneren dat hij dit gezegd heeft? Dit stinkt…

Ik ben niet alleen een tuinmaniak, ik ben vooral een onhygiënisch mens in mijn tuin. Zo beweert mijn dochter. Ik ben het toppunt van besmettelijkheid, zodra ik mijn vuile jeans en besmeurde trui aantrek om te klussen in de tuin. Sinds dochter stage loopt in een ziekenhuis staat hygiëne centraal in haar leven. “Je zou eens moeten weten met hoeveel…

Iedere schrijver zal dit gevoel wel herkennen zeker. Je rekent er niet echt op, maar ergens diep van binnen is de hoop er, dat je het wel eens een keertje mag meemaken. De hoop dat je er eens uitgepikt wordt als gedicht of verhaal van de dag. Net dat ene beetje extra, dat je noeste schrijverstalent ietsje meer in de kijker plaatst. Net dat beetje meer…

Sinds vele jaren weet mijn man om te gaan met mijn maniakale tuingedrag. Zo wil hij me beslist op drukke momenten de tuin niet insturen met het overvolle keukenafvalemmertje. Het leegmaken, dat doet hij sinds enkele jaren zelf. En daar heeft hij zo zijn redenen voor. De compostbak staat achteraan in de tuin. Elke keer ik richting composthoop…

Verleden week kreeg dochter haar rapport van piano mee naar huis. Het resultaat was wat ondermaats. “ Het resultaat telt niet”, zei ze resoluut, “ het plezier om piano te spelen is belangrijker, en het is toch maar een hobby hé. Ik haal op school toch prima punten?” En dat is waar. “Ze speelt vlot en heeft talent”, bevestigde de pianoleraar. “Jammer…

Sinds enkele jaren voel ik me tuinmoeder. In eerste instantie ben ik natuurlijk een gewone moeder. Moeder van drie kinderen: een 23-jarige jong volwassen zoon, een 19-jarige student en een 15-jarige tater-mademoiselle, in puberteit, die alleen aandacht heeft voor modieuze kledij, muziek en tateren. Ik heb dus tijd voor mezelf, … af en toe. Vier…

Het zweet parelt op mijn voorhoofd....Hoeveel waren er nu ook alweer over? Ik verberg me achter een vuile container...even rust... Denk na!! Je hebt er twee neergeschoten buiten de snackbar en nog eens drie in het metrostation. Ik weet het verdomme niet meer! Wat zal ik doen? Mijn partner heeft het niet gehaald. Doorzeefd zag ik hem vallen op het…

Ik schrijf omdat ik niet van televisie houd. Een video zet ik na een half uur uit. Dan boeit het me niet meer. Sporten heb ik geprobeerd. Werd niet echt wat. Heb zelfs even gepuzzled, kruiswoord en jigsaw....Saai... Als een bouwpakket niet lukt, word ik pissig! De tuin is helemaal betegeld, tuinieren vind ik niks! Trouwens, dat tegelen kwam me…