start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (132)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (39)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (168)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (134)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (60)
vrouwen (88)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (148)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5204):

De troost van het figuurzagen..........

De Kruidenlaan is lang, langer dan ik verwacht had. Men is hier aan het werk met enorme graafmachines met merkwaardige, mechanische hulpstukken die dienen om het blootliggende gele zand in te scheppen en elders weer te deponeren, een op het oog zinloos karwei dat echter vanzelfsprekend dient ter verfraaiing en beveiliging van deze straat in de achterstandswijk die ik aandoe om een eveneens schijnbaar zinloos werk uit te voeren dat echter ten doel heeft het algemeen welbehagen, welzijn en welbevinden van de bevolking enigszins te bevorderen.
Ik moest even zoeken, maar op huisnummer vijfhonderdachttien bel ik aan. Hier woont de man die naar eigen zeggen de edele tak van sport, hobby, dan wel kunst van het figuurzagen beoefent als een grote passie en daar ook in het Wijkcentrum les in wil gaan geven. Aan mij nu de eveneens edele taak hierover een artikeltje te schrijven.
Moeders mooiste en jongste is de man niet, met zijn grijze, uitpuilende en uitbundig woekerende neushaar, maar zijn stralende, dankbare glimlach bevestigt hoe welkom ik ben als vrijwillig amateur-journaliste voor de Wijkkrant van Tilburg West (en dan weet ik weer waar ik het voor doe...)
Deerniswekkend en zielig doet mij de spaarzame, haveloze, armoedige inrichting van de woonkamer aan. Daar staat een enkel "Bambi"-hertje en een "Húmmel"-beeldje. Het geheel lijkt op een toonbeeld, een getuigenis, een brevet van (geestelijke) armoede, maar ik probeer me voor te stellen hoe doodongelukkig
daarentegen wellicht de elitaire snobs zijn die zich omringen met werkelijke, echte kunstwerken, maar die de "condition humaine" met de daarmee onvermijdelijk gepaard gaande eenzaamheid, doodsangst en vervreemding en zingevingsproblematiek onder ogen zien. Zij kennen wellicht de literatuur van A tot Z, maar lijden diep omdat dit alles zich aan hen onstuitbaar opdringt.
Mijn "respondent" heeft naar eigen zeggen zijn zolder volliggen met de zelfvervaardigde uitgezaagde voorstellingen, met zijn kunstwerken, de reden waarvoor hij leeft en hetgeen hem uiterst gelukkig maakt......

Schrijver: I. Broeckx, 02-03-2014



Geplaatst in de categorie: hobby

Deze inzending is 249 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:04-03-2014
Bericht:Zo zie je maar dat armoede het verzamelen van kunst niet uitsluit! Trouwens, zo'n Hummeltje is nog best duur hé! Het gaat altijd om de intentie! Scherp gezien!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)