‘Mijn lever is niet in orde,’ zei iemand die op sloffen een rollend infuus aan een hengel voor zich uit duwde. ‘Te veel gezopen, zegt de dokter.’ Hij keek de wachtkamer rond maar niemand reageerde. Het opgeroepen patiëntencollectief was verdiept in de drie jaar oude Nieuwe Revu of Het Friese Tuigpaard en zo niet dan probeerde men nog even op dit…

Waarom lijkt het toch dat wanneer je kind eenmaal 1 jaar is geworden, er vrij gespeculeerd mag worden wanneer nummer 2 op komst is. De vraag of er een nummer 2 gewenst is, wordt vaak niet eens meer gesteld. Drankgebruik en eetgewoontes worden angstvallig in de gaten gehouden en elk net verkeerd vallend jurkje wordt als mislukte poging het beginnende…

Toen ik nog een flinke jongen was kreeg ik een belangrijke opdracht van mijn baas. Ik was toen stratenmaker en moest in Wassenaar de oprijlaan van een hoge Piet opnieuw bestraten. Wanneer hij in Den Haag was kwam zijn vrouw, een knappe slanke verschijning, af en toe kijken en nodigde ze mij uit in het tuinhuisje even te rusten en kreeg ik een glas limonade…

Mien kon haar kerel wel wurgen, de politie kwam hem ophalen, want bij het omruilen van zijn oude jas voor een nieuwe in een dure herenzaak was hij vergeten zijn legitimatiebewijs uit zijn vodden jas mee te nemen. Nadat proces verbaal was opgemaakt mocht Wouter weer naar huis. Thuis gekomen vond hij een briefje, dat zijn vrouw vertrokken was naar haar…

Er lopen mutaties rond in Amsturia, mensen die op elkaar lijken, omdat ze naar dezelfde kapper gaan, omdat ze dezelfde kleren kopen, omdat ze hetzelfde postuur hebben. Het zal niet de eerste keer in de geschiedenis zijn dat er mensen, uit noodzaak en armoede gedreven, tot dingen in staat blijken, waar niemand ooit aan heeft gedacht. Het doet er ook…

Eén keer in de 2 of 3 weken ben ik aan de beurt om de column live te presenteren bij de radio.In een actualiteitenprogramma ervan is een column een vast onderdeel. Samen met drie mede-columnisten vullen we die tijd dan in. Er zijn twee mannen en mijn persoontje, de mannen houden zich voornamelijk bezig met politiek, da's helemaal mijn ding niet.…

Als een ongeleid projectiel schiet een scootmobiel rakelings voorlangs en hobbelt vervolgens hortend en stotend door het kleurrijke bloemperk van de Rooseveltlaan. Narcissen, krokussen en ander vrolijk bolgewas spuit onder de achterwielen vandaan als spaanders uit een hakselaar. Julius kan nog net de rolstoel van Chrissie achteruittrekken om een…

Veranderingen is een toverwoord tegenwoordig denk ik. Op voortgezette scholen worden leerlingen verzocht iets aan sociaal maatschappelijk werk te doen. Mede hierdoor krijg ik "op proef" een paar leerlingen op stagebezoek voor een paar uur. De bedoeling is dat ik ze iets vertel over mezelf en misschien dat de leerlingen mij advies kunnen geven over…

Terwijl ik me sta op te maken in de badkamer, hoor ik m'n man en zoon met elkaar babbelen. Het gesprek, voor zover je het een gesprek kan noemen met een bijna 2-jarige gesprekspartner, is niet woordelijk te verstaan. Zachte geluidjes van het leven bereiken op gedempte toon de badkamer. Een even bemoedigende als beangstigende gedachte dringt zich, starend…

Toen we het huis verlieten was het stralend weer. We besloten een wandeling te gaan maken, maar als we naar de weerberichten op de radio hadden geluisterd, dan konden we weten, dat er onweer in de lucht zat. Spoedig waren we het dorp uit en liepen op het smalle grindpad tussen de weilanden. Het voelde al broeierig warm aan en de zon scheen achter een…

Vandaag staat de buurman van de 4e etage in de lift met een klein model hondje dat aan een rolmaat is gekoppeld. Aangezien ik een leek ben op het gebied van levende have, vraag ik hem beleefd: ‘Is dit nu een Golden Delicious?’ De eigenaar van die mensenredder kijkt mij stomverbaasd aan alsof ik jarenlang onder het poolijs van Antarctica heb geleefd…

Vandaag heb ik me letterlijk ondergedompeld in een bad vol toekomst. Als moeder van een bijna tweejarige is op een regenachtige dag naar het zwembad misschien niet de meest creatieve vorm van vermaak, maar wel een van de meest effectieve. Uiteraard besef ik, al zoekend naar een veels te krap en benauwd kleedhokje, vrij snel dat ik niet de enige "creatieveling…

Ich weiß nicht was soll es bedeuten, daß ich so traurig bin, ein Märchen aus uralten Zeiten… Toen ik dit liedje hoorde op Arrow Classic Rock moest ik opeens denken aan die feestavond in bejaardencentrum “Avondrood” in Naaldwijk. Tijdens een bezoekje aan oma zaten mijn vriendin en ik tegenover een folkloristisch dansgezelschap uit het Westland.…

Ik woon tegenover een station in de Randstad. Een doorsnee NS-station met een taxistandplaats, een bushalte met bijbehorende abri verlucht met Doutzen Kroes en een continu schuimbekkende fontein vanwege een overdosis Witte Reus gedoneerd door de OV-schooljeugd. Naast de ingang bevindt zich een AKO voor mijn dagelijks leesvoer en belendend een bloemenkiosk…

De Middellandse zee heeft bij het opgaan en het ondergaan van de zon een rijkdom van kleuren. Paars, oranje, diep groen en pastelblauw deinen rustig voort, gaan vloeiend in elkaar over. O, dat mooie zeiljacht voer 's avonds zo graag naar het Westen, mee met de ondergaande zon. 's Morgens was het leuker om in Oostelijke richting te gaan, de rijzende…

Bij mijn zoveelste speurtocht op zolder naar tastbare herinneringen uit mijn jeugd, vond ik een oefenboekje met rekentafels voor het basisonderwijs uit de jaren ’50 van Uitgeverij W.J.Thieme & Cie – Zutphen, verfraaid met illustraties van Bep Reith. Maar maag en geest kwamen simultaan in opstand bij het zien van die verbleekte oranje kaft met die gebrilde…

Tot voor kort hadden zolders een nostalgische aantrekkingskracht op mij. Stoffige relikwieën uit het verleden die herinneringen oproepen of van emotionele waarde zijn, hebben altijd mijn belangstelling gehad. Urenlang kon ik op de vliering rondstruinen totdat het kortgeleden mijn leven voorgoed veranderde. Mijn aandacht werd getrokken door een grote…

Gedrieën liepen ze daarop terug naar de galerij, lieten zich in de fauteuils zakken waarna Fanny een nieuwe pot thee en een kan limonade liet aanrukken door de huisjongen. Ze herademden. Het was benauwd. Er hing onweer in de lucht. ‘Gaat het een beetje, jongen? Wies keek Nicky bezorgd aan. ‘Dat was even schrikken niet? Krissen, daar moet je mee…

Op Java, een van de eilanden in de Indische Archipel, oftewel de Gordel van Smaragd gebeurden soms onverklaarbare dingen, zoals in de jaren dertig van de 20e eeuw, toen de kleine Nicky na de middagrust aan de voeten van zijn moeder op de voorgalerij van de overbuurvrouw zat. De dames wuifden zich wat koelte toe met hun waaiers. Zij dronken thee en hij…

Een paar jaar geleden werd ik door de Hogeschool Utrecht gevraagd een gastcollege te houden voor de werkveldoriëntatie van eerstejaars Personeel & Arbeid studenten. Een college met verplichte aanwezigheid welteverstaan. Bij de woorden verplicht en eerstejaars gierde de adrenaline al door mijn lijf. Terugdenkend aan mijn eigen eerstejaars verplichte…