Fantastisch! Dit is het absolute hoogtepunt uit mijn nog prille carrière als zangeres van het betere Nederlandstalige lied. Het is toch voor die grootse momenten van glorie dat een artiest zich al die inspanningen getroost, dat men zijn anonimiteit prijs geeft en publiekelijk bezit wordt. In één klap ben je vergeten welke prietpraat er zoal wordt…

Samengepakt in twee rechtover elkaar staande duetzitjes worden de reizigers door de verzengende hitte gespoord. Er hangt een broeierige lauwte in de wagon waardoor de tocht beslist niet zonder bezwaren zal verlopen. En toch lijken de passagiers windstille levens beschoren. De trein zwiept pijlsnel door het Vlaamse landschap waar verschroeide graskanten…

De bril van mijn vader zorgde voor een mooi kader. Gemaakt van hoorn en glas bezagen zijn ogen hoe de wereld was. Vader zag het licht op 7 maart 1931, in hartje Wehl, in de geuren van hout. Al vrij snel moest hij meewerken in vaders timmerbedrijf. Zijn toekomst lag daardoor al vrij vroeg vast: timmerman zou hij worden. Toen de Tweede Wereldoorlog…

Met mijn benen in de fietstassen en mijn armen stevig om haar middel, zit ik bij mijn moeder achterop de fiets. Nu ik zeven jaar ben, mag ik voor het eerst mee naar de bibliotheek. Want ik kan al lezen! En dat vind ik véél leuker dan met poppen spelen. Als we er zijn en ze mij van de fiets tilt, pak ik snel haar hand en samen lopen we naar binnen…

- 'Geloof me, hij is een genie. Ik beken dat z'n deeg op stopverf lijkt, maar z'n verhandeling over de onsterfelijkheid... ge moet bedenken dat hij bakt met tegenzin, en verhandelt met genoegen. 't Eén is z'n beroep, 't ander z'n roeping. 't Eén is hem een noodzakelijke, maar onaangename inspanning van 's middags vier tot 's morgens acht, 't ander is…

Ameleia betekent zorgeloosheid, slordigheid. Maar ik geef in 't vervolg geen vertaling van zoiets. Dat 's mijn werk niet. Wie 't geluk heeft geen grieks of latijn te kennen, moet maar vragen aan z'n neef de dominee, of aan een 'knap kind' in de familie. Een schrijver die tijd heeft om alles uit te leggen, heeft niet veel te schrijven. Een lezer…

'Ga eens mee vanavond,' zei me een vriend, of zo-iets. 'Er wordt 'n verhandeling gehouden over de onsterfelijkheid, door 'n broodbakker. 't Is 'n waar genie.' --Waar woont hij? Mijn vriend zei 't mij. Ik ging terstond daarheen, en kocht een broodje. Dat slecht was. Maar 's avonds ging ik de verhandeling horen. Hoe die was weet ik niet, omdat…

“En nu jij!” Hoe dikwijls ik deze woorden heb moeten aanhoren van nonkel Isidoor, dat weet ik niet precies, ik heb dat door de jaren heen niet geteld, maar tot vervelens toe, dat kan ik wel stellen. Met zijn te pas en te onpas uitgesproken ‘oneliner’, was hij wel de oorzaak, dat ik reeds van in mijn prille jeugd een tegenzin heb ontwikkeld voor elke…

Ik woon bij 'n banketbakker. -- Ik eet nooit van die dingen, zei de juffrouw, en zij wees op de taartjes, want u begrijpt, m'nheer, als men 't zelf maakt, en zo altijd daarbij is, en die dingen altijd zo voor z'n ogen en onder de neus heeft, dan begrijpt u... nietwaar, m'nheer... ik eet liever ham... maar van die dingen eet ik nooit, weet u? Ik zei…

Een individu leert veelal zijn taal van 'n schoolmeester, dat jammer genoeg is. Maar schoolmeesters moeten de taal niet maken. Zijzelf behoren die te leren van 't Volk dat die taal spreekt en schrijft. En weer moeten die schoolmeesters niet alles goed-vinden wat dat volk schrijft en spreekt. Zij moeten ziften en kiezen, dat is: ze moeten geen schoolmeesters…

Bij 't beschouwen van een kunstwerk, bij 't schatten ener uitstekende daad, bij 't beoordelen van een uitgedrukte gedachte, leg ik mijzelf altijd de vraag voor: wat is er omgegaan in de ziel des kunstenaars, van de held, van de wijsgeer, om dat ideaal te scheppen, om tot die daad te besluiten, om die gedachte voort te brengen, en ze vorm te geven als…

1 En het geschiedde in diezelfde dagen, dat er een gebod uitging van de Keizer Augustus, dat de gehele wereld beschreven zou worden. 2 Deze eerste beschrijving geschiedde, als Cyrenius over Syrië stadhouder was. 3 En zij gingen allen om beschreven te worden, een iegelijk naar zijn eigen stad. 4 En Jozef ging ook op van Galilea, uit de…

Hoofdstuk 1 Het was op een vroege morgen. Heel langzaam kwam de zon op. Voorzichtig stuurde hij zijn warme straaltjes over de koude grond. Héél zachtjes en heel stil. O, ’t was zo mooi! Eerst het ene straaltje, en toen het volgende, en toen nog een… en toen, o, toen waren er wel duizend straaltjes! Vrolijk scheen de zon op het natte, frisse gras…

{eventuele overeenkomsten tussen fictie(ve personages) en non-fictie(ve personen) zijn slechts de speling van een droevig lot en een heleboel toevalligheden die de auteur niet in de schrijvershand heeft} Ik herinner me de belofte die ik jou met nieuwjaar maakte. Tot vandaag blijf ik het je schuldig die belofte tot waarheid te toveren. Jammer genoeg…

Wazig, mijn blik doorheen de sneeuwvlokken. Nog staan de kerstdennen er groen bij, maar lang zal dat niet duren. Een vader neemt zijn dochtertje bij de hand. 'Kijk', roept ze, 'de kerstman!' En inderdaad, mijn blik volgt haar wijzende vinger, daar zit hij, de cadeautjesman, in vol ornaat. Zijn uitpuilende buik, is volgens mij niet nep, en even…

Zaterdagmiddag 14.30. Het is ‘s weekends altijd zo gruwelijk grauw in de stad. Waarom ik elke keer weer de stoute schoenen aantrek en me begeef temidden van die kleur verstomping? Normaal haal ik een zaterdagkrant, koop wat dingen die ik niet nodig heb en begeef me weer naar mijn veilig maar donkere hol. Deze keer was het anders. Ik had een espresso-date…

Verliefd kruipt Moeder natuur met haar rug schrijlings gelegen tegen me aan; ze heeft groot gelijk, buiten is het toch een pokkenweer. Haar bibs uitnodigend naar achteren gestoken, neemt ze mijn hand en leidt deze naar haar borsten. Haar lichaam is welgevormd, dat mag gezegd worden. De klok meldt halfnegen; we hebben nog zeeën van tijd, het is tenslotte…

Ze sluit haar ogen. Voelt gedurende een paar seconden een scherp verlangen schrijnen in haar hart. Hoofdschuddend spert zij haar ogen wijdopen: “Néé! Ze mòet verstandig blijven” Ze dwingt haar linkerhand het stuur los te laten om naar rechts richting aan te geven; vervolgens draaien haar handen gespannen de bocht om en rijdt ze de lange laan in.…

Een donkere dag voor Kerst. Geen sneeuw, geen heldere vrieslucht. Nee, regen klettert tegen de ramen en wind giert om het huis. Het schemert. Door de natte ruiten zie ik in de tuin de kerstlichtjes in de conifeer. Binnen is het behaaglijk. De kerstboom straalt een zacht, gedempt licht uit. Ik heb een paar sfeervolle kersthoekjes gemaakt en ben nu bezig…

U kent het vast wel, met name rond kerst en nieuw. Je kunt er ook niet aan ontkomen. Is het doen van de wekelijkse boodschappen buiten deze periode gevoelsmatig al een vrij nutteloze bezigheid, rond de feestdagen overvalt je het gevoel dat de mensheid daadwerkelijk gedegenereerd is tot het meest zinloze wezen dat deze aardbol bevolkt. Het is als een…