Een simpel ritje van meneer T en mijn persoontje, we moeten een paar dingen doen en als we naar buiten kijken klopt het weer niet wat de weervrouw en buienradar ons hadden beloofd: het zou droog blijven tot de middag. Tja de donkere wolken zeggen iets heel anders, tot ineens de zon probeert erdoor te komen, manlief had net gezegd: zal ik even alleen…

De zwervers zaten al vroeg op deze zonnige morgen op hun bankje aan de rand van het park. Beiden hadden hun eerste blikje ontbijtbier al aangebroken. Ze keken richting de ochtendzon en zagen de eerste fietsers voorbij komen op weg naar hun werk in de torenflats. ‘Arme ambtenaren, gewoon zielig toch.’ ‘Hoe bedoel je dat nou weer Sjors.’ ‘John jongen…

Hij kwam ze tegen op het bospad. Een beetje een triest stel. Man en paard – stapvoets. De man met een beetje een ochtendhumeurige blik op z’n gezicht en een paard dat het enigszins 'chagrijnige' leek te hebben overgenomen. Typisch zo’n ruiter, die je eigenlijk helemaal geen ruiter mag noemen. Zo’n man die enkel paarden heeft, omdat dat in zijn kennissenkring…

De schrijver van korte verhalen reed in z’n rolstoel door het winkelcentrum en kwam daar een hem onbekende tegen, die hem wel 'kende'. ‘Goedendag, u bent toch die schrijver van korte verhalen? Ja, ja, zeker weten, ik herken u van internet. Uw laatste verhaal was weer fraai.’ ‘Dank u wel meneer, erg aardig van u.’ ‘Waar haalt u het iedere keer weer…

'Er zijn nu vijf minuten verstreken, sinds ik achter u ben komen te staan', zegt de man in zijn sportbroek en met het slaphangende heuptasje. 'Sorry, meneertje ongeduld, maar ik zie hier nergens een bordje met de wettelijk geregelde maximum tijd van in gebruik name!', antwoordt de onverstoorbare Penny Centen. 'Is here another moneymachine nearby…

Tot mijn verbijsterende verbazing laat het nieuws nu ook al weten dat het Anne Frank Huis op dezelfde lijst voorkomt als de moorkop, de negerzoen, zwarte piet en al die verdere dingen die tot ons erfgoed behoren, jawel! Terwijl ik het nieuws op me laat indringen, nadenk over wat er de laatste dagen allemaal via het nieuws naar ons werd toegeworpen denk…

Even voor de duidelijkheid, ik heb er niets mee, dat Valentijnsdag gedoe. Het heeft iets Duits, u weet wel wat ik bedoeld iets Wiedergutmachungsachtigs. Iets om de in het verleden gemaakte fouten weer recht te buigen. Iets wat onmogelijk is, want iets wat fout gegaan is, kun je echt onmogelijk rechtzetten – hooguit compenseren. Als jij je partner…

Ring, klinkt de telefoon en ik neem op, want tja dat hoort tenslotte zo, als je telefoon gaat, dan neem je die op, waarbij ik meteen de kanttekening plaats, dat in tegenstelling tot voorheen ( nee ik zal geen vroeger zetten) wanneer ze overging ik braaf opnam met mijn naam. Tegenwoordig doe ik dat niet meer, teveel dwazen willen juist je naam horen…

Soms zie je dingen in de natuur verschijnen die er niet horen, althans niet in onze omgeving. Vooral op insectengebied komen er steeds meer wezentjes onze kant op die hier niet thuis horen. En we kennen de oorzaak – laten we de opwarming de schuld maar geven. Iemand of iets moet de schuld hebben toch. Ach laten we eerlijk wezen het is gedeeltelijk nog…

hij pakt me, draait me rond neemt me uiteindelijk in de mond. Ik wacht tot hij heeft bedacht wat hij met me gaat doen. Het zal u niet verbazen dat ik vele woorden heb aangedragen om zijn gevoelens te verbeelden. Wat ik al wel niet aan levenslust en verdriet en zakelijke beslommeringen door me heen heb voelen stromen. Zijn onvervulde dromen, z’n bekommeringen…

Wat een doodgewone actie had moeten zijn, ontaarde in een waar bloedbad. De nagels van de kanarie waren te lang en eens in de zoveel maanden als ik zie dat ie zit te pikken, niet meer goed op zijn stokjes kan komen, dan wordt ie even onder handen genomen. Op zich stelt het niet veel voor, een fluitje van een cent, maar omdat centen er niet meer zijn…

Nadat we vorige week (nou ja ik dan) opnieuw een gevaar voor de weg waren (fietspad dus) en bij het oversteken van de weg iets niet goed ging met de scoot, er dus een fietser in mijn nek terecht kwam, het ding besloot de kilometers zelf aan te passen en dus ineens 6 km te gaan rijden, waar ie 16 mocht en er toen subiet mee stopte, dacht ik heel even…

Als ik wat overbodige spullen bij de chemokar inlever, word ik geholpen door een Turkse man. Vanwege de administratie moet hij mijn postcode en adres noteren. Wanneer hij dat doet, sta ik met verbazing te kijken, want hij schrijft van rechts naar links. Als ik hem vraag waarom hij dat doet, heeft hij daar de volgende verklaring voor: Misschien moeten…

Haiku Zijn slurf zwaait angstig: de olifant drinkt, beducht voor het pantserdier. Prozatekst Als dorstige olifanten bij de rivier komen om te drinken, vrezen ze de krokodillen, die misschien verborgen op de loer liggen. Uiteraard zijn olifanten veel groter en sterker dan krokodillen. Maar als Jumbo zijn slurf in het water steekt, en zo'n…

Ze hadden een prima huwelijk, hij was Nederlands, zij kwam van ver weg, maar desalniettemin een meer dan goed huwelijk, na een poosje getrouwd te zijn bracht de eerste zwangerschap een zoon, een prachtig kind een makkelijk kind waardoor de volgende zwangerschap zich al rap weer aandiende, bij het nog steeds gelukkige stel. Kindje twee werd geboren en…

Het mooie van muziek is dat je jezelf, er door leert kennen. Muziek leert je wie je bent, als je er gevoelig voor bent – je er open voor kunt stellen. Je muzieksmaak spiegelt misschien wel iets van je diepste innerlijk. Vreemde opmerking? Misschien, misschien ook helemaal niet. Ach als jongere behoor je een voorkeur voor bepaalde muziek te ontwikkelen…

Fouten die ten koste gaan van je zicht, je ogen in dit geval zijn onacceptabel te noemen, is mijn mening. Men T heeft al jaren lenzen, gaat altijd, nou ja bijna dan goed. Twee jaar geleden zegt hij: toch ook de keus te willen hebben tussen lenzen en een bril en zo, gaat hij naar de overbekende hans, jaja, de hans die anders heet dan we denken!…

Nadat ik de container weer bij de weg in de bergruimte had gezet, zag ik ze liggen. Verdorie muizen, ja hoor ik had er op het nieuws al iets over gehoord, door de zachte winters, vermenigvuldigen die deugnietjes zich razendsnel. Maar albinomuizen had ik nog nooit gezien. Goed tamme witte muizen natuurlijk wel, Maar wilde witte muizen nog nooit. Gelukkig…

Tja, bij die ene winkel die “op de kleintjes let” is wederom onze koffie in de aanbieding en ondanks dat ik ruim voldoende in huis heb, gaan we er toch voor, geen mens weet immers hoelang het duurt voor het een volgende keer weer veel goedkoper is toch? Niet geschoten altijd mis. Midden in de winkel een oude bekende die er aan de gratis koffie zit,…

Wanneer ben je rijk en wanneer arm. Ach, ooit heb ik er eens iets over verteld in mijn verhaaltje ‘Rijk’. Best wel een aardig verhaaltje volgens mij, het ging over een zenmeester en zijn leerling – wat voor sommigen misschien wat te vaag was; te zweverig. Dus laat mij nu dan maar iets uit de dagelijkse praktijk vertellen. Zoals u uit mijn eerdere verhaaltjes…