Ongeveer een maand geleden kwam mijn broer langs en had iets voor me meegebracht een dun kinderboekje. ‘Dit is een boekje van jou, ik vond het bij mij op zolder. Hoe het bij mij terecht gekomen is weet ik ook niet, maar jouw naam stond er in.’ Slechts even heb ik een blik op het boekje geworpen en het in de boekenkast gelegd om het later nog eens…

Vandaag liep ik met m’n honden door het bos en met de hoge laarzen aan kan ik over de meest modderige paden lopen – geen enkel probleem. Vanmorgen lag er een tak verscholen onder de modder en bladeren en ik struikelde. Omdat ik in m’n ene hand de riemen van de honden vasthield, probeerde ik mijn val op te vangen met mijn vrije hand. Ook ik ben de…

Oh nee niet over het virus, daar zijn we het nu wel over eens maar behalve dat de vijand ons nog steeds in de ban houdt zijn er ook nog heel andere zaken die ons bezighouden! Jazeker wel, mensen overlijden niet eens zozeer aan die vijand welnee, kindjes komen te overlijden, kindjes die nog niets hebben meegekregen van deze wereld en haar eigenaardigheden…

Soms maak ik rond deze tijd een kerstverhaaltje. Leuk om te doen, maar soms ook moeilijk, je moet maar net iets hebben waar je een verhaal over kunt maken. Iets waaruit de kerstsfeer valt te proeven. Ach als je de ingrediënten een beetje op een rijtje zet, is het op zich wel te doen, maar toch … . Weet je wat bedacht ik, ik maak eerst een gedichtje…

Als je al zo lang niet meer naar de kerk bent gegaan dat het geen gewoonte meer is, dan wordt het iets wat je jezelf pas toestaat als al het andere het toelaat. Dat dacht Pip terwijl ze op de ochtend van 1e kerstdag was stond te vouwen en ze in de verte de klokken van de st. Barbarakerk hoorde luiden. Ze zag een paar mensen in die richting lopen, diep…

Wijzend met haar kleine vingertje zei de kleine meid, kijk daar woon ik en beiden lopen het tuinpaadje op, ze schuift haar handje in die van Nancy en die klopt aan de deur. Even gebeurt er niks dan: kleppert Mieneke met de brievenbus en gaat vlak erna de deur open. Vader staat in de deuropening en kijkt op de twee neer, zegt tegen Mieneke, je bent snel…

Afgaande op wat vader had gezegd: je komt niet zonder geld thuis, sjokte het kind van net vijf jaar de straat uit, de smalle schoudertjes schokten onder het enorme begrip dat ze echt vandaag met geld moest thuiskomen. Maar hoe, maar wat en waarmee? Ze wist het niet en de wanhoop maakte zich dusdanig meester van het kind dat ze stopte en leunde tegen…

Snel de trappen aflopend richting de winkels om snel te halen waarvoor ik op pad ging, liep ik naar mijn auto en reed naar huis, waar ik werd ontvangen door een ongeduldige echtgenoot: waar bleef je nou, ik dacht even dat je weer stond te praten met deze en gene...ik zei hem, ga even mee naar de keuken dan vertel ik je een heel bijzonder verhaal.…

Het was van zijn gezichtje af te lezen, een groezelig snoetje met strepen rond zijn mondje, alsof een wasbeurt een paar weken waren overgeslagen. Zijn haartjes stonden stijf van het ongewassen gebeuren en wanneer je blik naar beneden dwaalde, zag je aan zijn haveloze spullen dat het jochie het bar slecht had. Zo kun je geen toneelspel spelen in elk…

‘Hou jij ook zo van de kersttijd?’ vroeg ik aan mijn buurtgenoot. Ik trof hem in het bos, aan de wandel met zijn hondje. ‘Nou, om eerlijk te wezen heb ik er niet zo veel mee, het is allemaal zo’n schijnheilig gedoe. Natuurlijk is het kerstverhaal op zich leuk, maar daar gaat het allang niet meer over. Laten we eerlijk wezen, het belangrijkste wordt…

Met de sleutels in de hand stapte hij z'n werkkamer binnen. Licht, maar sober, niet al te klein, zo'n twintig vierkante meter. Niet ver vam het raam een behoorlijke schrijftafel. Geen bureau, maar een metalen frame met een blad van gefineerd hout. Telefoon binnen handbereik. De wand achter zijn werkplek liep wat schuin af naar beneden, het raam bood…

De mensen uit de poolgebieden kenden meer dan twintig verschillende woorden voor wit om de verschillende kleuren van de sneeuw en het ijs weer te geven. In België en Nederland kenden we slechts één woord voor wit, het wit van grauwe sneeuw. Ik was duidelijk in een mineurstemming toen ik terugkwam van een bezoek aan het graf van een vriend uit Breda…

John nam een flinke slok champagne en zei tegen de twee lieve jonge vrouwen die op de bank zaten: "De Kerstman stond op het punt te vertrekken voor zijn jaarlijkse reis naar de aarde toen een van zijn elfjes zei: "Kerstman, vergeet niet om Afghanistan te bezoeken.” "Wat? Afghanistan?” zei de Kerstman. "Bedoel je dat islamitische land waar vrouwen…

In illo tempore: Pastores loquebantur ad invicem: Transeamus usque Bethlehem, et videamus hoc verbum, quod factum est, quod Dominus ostendit nobis. * In die tijd spraken de herders tot elkaar: Laten wij naar Bethlehem gaan en zien wat daar gebeurd is en door de Heer ons is bekendgemaakt. Et venerunt festinantes: et invenerunt Mariam, et Joseph…

‘Ik voel het aan mijn water, Pavo, het is weer zover, het hangt weer in de lucht.’ Pavo die een tak hoger zat en die op het punt stond in slaap te vallen schrok op. ‘Hoezo?’ vroeg hij geeuwend. ‘Nou, zie ze nou een rennen en voorbij scheuren in hun auto’s, op hun fietsen met die aangeklede lijven van ze. Ze zien er niet uit zonder veren.’ ‘Je mag…

Het gebeurde in een tijd dat veel mensen uit hun eigen land vluchtten vanwege oorlogen, dictatoriale systemen, natuurrampen en klimatologische veranderingen die een bestaan in het land van herkomst steeds moeilijker maakten. In een grote sloep met te veel mensen aan boord, hielp de man zijn hoogzwangere vrouw aan een plek en ging beschermend naast haar…

Bron: https://www-weihnachten.de/weihnachtsgeschichten/erwachsene/yoga.htm Yoga Eine besinnliche Yogastunde von Barbara Pronnet - - - - - - - - - - - - - - Vertaling Günter Schulz Twee weken voor Kerstmis kwamen vier yogastudenten bij elkaar voor hun wekelijks yoga-uur met Lucie, hun yogalerares in een klein stadje in de buurt…

Of ze nog een kerstboom gaat zetten dit jaar. Ze kijkt hem aan of ze het in Keulen hoort donderen. 'Een kerstboom? Nu al?' 'Nee ik zeg niet nu al, ik zeg: ga je nog een kerstboom zetten dit jaar!' Ze strijkt met het sop aan haar handen door haar zwarte haar en gaat weer verder met de afwas. Als het aan haar ligt zet ze liever geen boom dit…

Overal echte en electronische lichtjes, terwijl ik op een bankje aan de Lange Groenendaal een Turkse pizza opat. Even wat maagvulling om op de been te blijven. Door een langdurige griep voel ik me net de onzichtbare man. Bovendien zie ik zelf alles wazig. Het schijnt te heersen en je wordt er heel depri van. Helaas bezit ik geen tweede huis in Spanje…

Het was weer een ruig jaar 2017, met natuurgeweld en oorlog en verkiezingen, maar met kerst vergeten we alles en zingen God lof en vrede op aarde er is een kindeke geboren op aard, weliswaar 2000 jaar geleden in Israël. We vieren het en daarna gaat alles gewoon verder zoals mensen dat doen. Voor veel mensen betekent kerst vrede en rust en lekker eten…