Door teruglopend kerkbezoek is het dorp te klein geworden voor een eigen priester. God stuurt priester William Brillemans elke zondagmorgen uit de stad naar het dorp. Zijn bijnaam ‘De grote zalver’ heeft William volgens de koster van de dorpskerk verdiend omdat ouderen met pijnlijke gewrichten bijna pijnloos door de knieën gaan bij het bidden, wat een…

Het zijn de kleine dingen die het ‘m doen, een aardigheidje zit hem niet in de grootte. Een gift zit niet in de enormiteit, het is niet de waarde van het geven, het is de waarde van het gevoel van ’t geven. Maar: we zijn met zijn allen zo gebrand geraakt op de grootte van de gift, dat de ’t bijna niet te bedenken is, dat we ooit tevreden waren met minieme…

Het was een prachtig gebied waarin hij liep. Hij wenste zich geen ander gebied dan dit bos voor te stellen. Hij dacht dat hij volmaakt gelukkig was. Tot hij de eekhoorn uit de boom zag komen. Het beestje had een touw in zijn bek, dacht hij. Maar toen hij beter keek, zag hij dat het dier een touw om zijn nek had. De eekhoorn glipte langs hem heen…

Op de fitnessclub waar ik lid ben zijn kinderen niet welkom. Dat hebben we vandaag aan den lijve ervaren. Het was geen leuke ervaring. We zijn van die mensen die 24 uur per dag met onze kinderen in de weer zijn en dachten een uurtje met ze te gaan tennissen op de fitnessclub waar we beiden al 5 jaar lid zijn à 60 euro’s per persoon per maand. Gisteren…

Deur nam nog een stevige trek van haar joint en keek Jan aan. ‘En nou ga jij me zeker vragen, hoe het allemaal zo gekomen is?’ ‘Ik? Doe me een lol. Ik heb al genoeg sores aan mijn hoofd.’ ‘Gelukkig, want als ik ergens de ziekte aan heb, is het aan do-gooders.’ Jan haalde de schouders op. ‘Prima, meid. En als ik ergens de ziekte aan heb is het aanstellerige…

Een kind heeft zo zijn ideeën over wat wel en niet goed is. Natuurlijk wordt dat beïnvloed door de omgeving waarin het opgroeit. Dit kind was een behoorlijk serieus kind. Verwonderd als ze was over allerlei zaken en zeker als er geen logica in te ontdekken was. Haar moeder vertelde haar bijvoorbeeld zoveel vreemde zaken, dat ze van jongs af aan…

Zoals u weet heb ik iets met boeken. Dat heb ik mijn hele levenal gehad en ik raak dat niet meer kwijt. Mac Olliver schreef daar een mooi gedichtje over. Lees maar: "Al staan zij in stram gelid als soldaten, gerangschikt van groot naar klein: Zij ademen liefde en vriendschap. Elk van hen heeft een eigen gezicht en taal. Zij zijn altijd…

Die morgen werd ze wakker met direct de vraag aan zichzelf gesteld: “Wat zal ik vandaag doen”. Er waren geen plannen, een beetje saai eigenlijk. Als ze helemaal niets wist te bedenken ging ze naar de Coöperatie, er was altijd wel iets nodig in huis, al was het maar een brood. Maar helaas de winkel was gesloten voor ongeveer 15 dagen wegens een verbouwing…

het doel heiligt alle middelen. zelfs de omwegen.…

Langs de snelweg lag een donker dennenbos. In dat dennenbos zat halverwege een hoge boom een uil. Heel vroeg in de ochtend was hij daar neergestreken. Hij had de dag nadenkend, zeg maar filosoferend doorgebracht. Wat zou de verklaring zijn voor de voortdurende voortsukkelende file op de nabijgelegen, zonovergoten autosnelweg? Waarom zoiets een snelweg…

Tijdens je studie was een Outspan-sinaasappel je favoriete fruit, en de Krugerrand de munt van je dromen. En landen als Chili, daarvan vond je dat die tenminste duidelijk geregeerd werden. Tsja, dan word je natuurlijk later een gewetenloze belegger. Mag ik de Directeur Beleggingen van het ABP aan u voorstellen? “Clustermunitie is verwerpelijk wapentuig…

"BEKEN", brulde een man mij toe. "Wat bedoelt u?" vroeg ik bedeesd. "Uw druggebruik", verduidelijkte de man. Hij leek weggelopen uit een Frans detective verhaal. Dikke pens, bretellen en zweet op het voorhoofd. De gezondheidsbrigade. De man had mijn zweem van glimlach bemerkt en reageerde alsof hij persoonlijk beledigd werd. "Verf, lang zul…

Leest u even mee? “Mijn naam is Dion Graus en sinds november 2006 zit ik voor de PvdV in de Tweede Kamer. Ik ga strijden tegen onfatsoen en hufterigheid die momenteel in Nederland heersen.” Klinkt veelbelovend. Fatsoen is de norm. Dus als een factuur niet begint met het woord ‘alstublieft’, dan betaal je die gewoon niet. En geen hufterige zwijgzaamheid…

Soms vermoed ik dat reacties niet geplaatst worden. Waarom? Zijn die te kritisch van aard? Te hatelijk van toon? Ik heb mijn vriend gevraagd om een poosje in mijn plaats reacties te plaatsen. Hij vond het best, voor een poosje. Maar waarom zou hij dat doen, niet ik? Omdat hij nuchterder is, relativerender. Omdat hij lacht met de verhaaltjes…

Volkomen terecht wordt er onderscheid gemaakt tussen goed en kwaad. Al eeuwen lang vanaf het ontstaan van de aarde. Zeker ook in het huidige leven en zonder twijfel in de toekomst eveneens. Hier is niets mis mee. Dit is alleen maar goed. Zeker voor mensen die geen onderscheid kunnen of willen maken en zij die om welke reden dan ook de voorkeur geven…

Zij had net haar haar gewassen toen zij hem zag. Hij verrees langzaam uit het afvoerputje van de douche omhoog, door alle gaatjes van het afdekrooster tegelijk om meteen daarna één geheel te worden. Zijn felle oogjes keken haar strak aan, terwijl zij sprakeloos onder de warme waterstralen naar hem stond te kijken. Hij werd langer en langer, kronkelde…

Zo vlak voor mijn vakantie maak ik mij zorgen. Want het schijnt dat je het vliegtuig niet in mag als je in de war bent. En iedere vijf minuten overkomt het me weer. Ik barst telkens opnieuw uit in een hysterische schaterlach. Want ik las zonet het laatste nieuws over mijn grote inspiratiebron Joost Ravoo, communicatiechef der Nederlandse Stoorwegen…

Joost Ravoo is de PR-directeur van de Nederlandse Spoorwegen. Zijn werk is dus de NS een positief imago te bezorgen. Dat is natuurlijk een bijna onmogelijke opgave. Veel treinen komen te laat, als overstappende reizigers op het perron arriveren rijdt hun aansluiting letterlijk voor hun neus weg enzovoort enzovoort. Dus heeft de NS een ernstig imagoprobleem…

”Wat je zegt ben jezelf, met je kop door de helft. Met je kop door de muur….” Zo ging een versje dat wij als kinderen op het schoolplein gebruikten. Hoe ouder ik word, hoe meer waarheid ik ga ontdekken in al die oude dingen. ”Wat je zegt, ben jezelf!” Ik vertaal dat tegenwoordig als: ”Hoe je klaagt, zo ben je”. Bosjes mensen die klagen, hebben…

Er is een tijd geweest dat ik uitging van het goede in de mensen. Dat de onderlinge verhoudingen zo waren omdat dat de mensheid diende, iedereen min of meer tevreden met wat men had. Ik ben voor de gek gehouden, eerst met de inzameling van capsules van melkflessen en/of het maandelijkse dubbeltje voor Heeroom, die niet eens familie was, en later…