De supercommando Steve Rocket is in het uiterste geheim opgeleid om in zijn eentje presdident Bashar Hafiz al-Assad uit te schakelen. Een team zou teveel in de gaten lopen, terwijl een eenling meer kans van slagen heeft, vindt de militaire top van Amerika. Steve is generaal bij de commando's en volgens kenners de beste in zijn soort. Op een geheime…

De historische stad Aleppo, waar ooit twee-en-een-half miljoen mensen woonden, is momenteel grotendeels vernield, gebombardeerd door Russische en Amerikaanse straaljagers. Nu de Russen gaan vertrekken, is er eindelijk zicht op een duurzame vrede. Er valt dan ook nauwelijks nog iets te vernietigen. Het twaalfjarige meisje Zafirah Hassan woont nog steeds…

Het regent pijpestelen, terwijl de groene legertrucks vol gehelmde soldaten over de Grote Markt van Groningen scheuren. Met gierende banden stoppen ze voor het statige Scholtenshuis en even later sleuren ze enkele verzetsmensen naar binnen. Op de hoek van de Oosterstraat staat Erik Wiepkema in een portiek het tafereel gade te slaan. 'Donderdju!, ze…

Levendig herinner ik mij kerstmis in het jaar 1944. Het westen van ons land was nog steeds bezet door het Duitse bestuur en leger. Moeder en haar vier zoon woonden in Amsterdam. Ik was de oudste. Vader was een jaar eerder wegens verzet tegen de bezetter overgebracht naar een concentratiekamp in Duitsland. Wij kregen geen bericht meer van hem. We lagen…

Hoewel ik 84 ben herinner ik mij nog veel voorvallen uit de tweede wereldoorlog, zoals een wateroverlast bij de buren beneden ons, het was in de zomer van 1943 toen ik de buurman vreselijk hoorde vloeken en zijn zoon Bennie, net zo oud als ik, hoorde ik ook schreeuwen, er moest wat aan de hand zijn, dus ging ik een kijkje nemen en zag meteen wat er…

Opgevoed in het geloof ben ik niet, mijn moeder was wel katholiek en ging vlak voor haar overlijden meer bidden, ze was getrouwd met een lieve man, mijn vader, die niet geloofde in een God. Toen ik met pensioen ging volgde ik een bijbel cursus. Mijn schoonzoon noemde mij al ''Paus, Kees de eerste.'' Ik ben gedoopt en terwijl ik nog in het water…

We moeten omzien naar onze medemens in nood. Het hart van de wereld is doorboord door het zwaard van het kwaad. Ja een groot zwaard doorboort het hart van de wereld, velen zowel lieve mensen als kwade mensen willen naar Europa Met hun verwonde ziel, huis en haard,moeder en tante, broer, vader en zus vaak vermoord, voor kogels gevlucht, of weer anderen…

In de oorlog woonden mijn ouders in Amsterdam-Zuid en ik was nog een opgeschoten jongen, die veel belangstelling had voor radio techniek, maar in onze huiskamer stond alleen een kastje van de PTT, waarin een luidspreker was bevestigd en met een knop aan de muur kon je vier zenders ontvangen, Hilversum 1 en 2 en natuurlijk twee Duitse zenders, want…

Dag moeder, ik ga weer en voor de zoveelste keer staat de familie als in gelid te wachten tot het hun beurt is om afscheid te nemen van hun broer en zoon die weer naar "de oorlog" moet. In legertenue, zware schoenen aan zijn voeten, die te zwaar lijken voor zijn niet zo forse lijf. Een petje op zijn hoofd, een glinstering in zijn ogen wanneer hij…

De hongerwinter was net begonnen. We kregen nog minder te eten. Ik kan mij herinneren, dat ik in de rij stond bij de gaarkeuken. Gelukkig was de dooi ingetreden. Vader was wegens het verspreiden van een verzetskrant op heterdaad betrapt en na veel gedoe naar een concentratiekamp in Duitsland overgebracht. Moeder zat dus met vier jongens in diepe ellende…

''Hallo Kobus, dat is weer lang geleden, dat wij elkaar gezien hebben.'' ''Ja Willem, de tijd lijkt steeds vlugger te gaan als je ouder wordt.'' Willem is de oudere broer van Kobus en was afgekeurd voor de militaire dienst. Hij was dus niet opgeroepen in 1939 toen de mobilisatie werd afgeroepen van alle oud-dienstplichtigen, wegens dreiging…

Ik herinner mij de winter van 1942. Vreselijk koud was het toen. Ik zie nog vader en moeder naast de kachel, een ronde salamander, zitten. Op de grond lag een stapel briketten en turf. Kolen waren toen al schaars en nog op de zwarte markt te koop. De grote tafel stond midden in de kamer en werd verlicht door een beige lampenkap boven de tafel. Verder…

De lucht was helder in de koude februari nacht van de vorige eeuw. De straten waarop nog sneeuw lag werden volop verlicht door de volle maan. Een koude oostenwind blies je om de oren. Ik was toen twaalf jaar en ik stond effen buiten te praten met een buurjongen. Eigenlijk mochten we niet buiten zijn, want het was spertijd en mocht je alleen op de openbare…

Mijn vader, Arie heette hij, was geboren in de kop van Noord-Holland. Met mijn moeder Coba was hij in 1935 verhuisd naar Amsterdam, omdat hij als arbeider bij een rijke boer weinig verdiende. Als tramconducteur verdiende hij meer. Mijn jongere broer Gijs en ik waren nog geboren in Kolhorn, dichtbij Schagen. Armoede was toen troef in de jaren dertig…

Het driemaal ‘cloppen’ ten teken dat er brand was uitgebroken. Nee, sirenes en alarmsystemen zouden nooit in staat zijn de goddelijke trillingen in zich te bergen en deze uit te laten gaan op de manier waarop wij dat door de eeuwen heen deden. Of wat te denken van onze manier van tijdsaanduiding? Deze liet ooit een ons bezoekende Italiaan enthousiast…

Mijn vriend had het van een koerier. Men had de anderen niet in veiligheid weten te brengen. Ze schenen, gezeten op de straatstenen, te wachten op het transport dat hen naar Duitsland en daarmee zo vermoedde ik naar het eind van hun leven zou brengen. Een godverlaten duisternis legde zich over mijn hart en drukte een zware kussen op het laatste restje…

In September 1943 woonde mijn moeder met haar vier zoons in Amsterdam Zuid. De oudste was ik, toen twaalf jaar. Mijn vader was in 1939 weer opgeroepen in militaire dienst en werd gelegerd op de Afsluitdijk aan de kant van Noord-Holland en moest het afweergeschut tegen vliegtuigen opnieuw beoefenen. Toen het Duitse leger ons land op 10 mei 1940 overviel…

Ik herinner mij nog het oorlogsjaar 1942. Ons gezin was nog compleet. Vader Arie moeder Coba en de jongens Kees, Gijs en Bennie. Ik was elf jaar en de oudste. In 1943 werd Arie nog geboren, een blond ventje met blauwe ogen. Vader werkte bij de tram als conducteur. Na de oorlog hoorde ik, dat hij ook voor het verzet werkte. Alle goederen, zoals voedsel…

Een zwaard hangend in mijn fictieve kast, want ik HEB niet eens een zwaard, een pistool uit de holster pakken, beide heb ik nooit vastgehad. Een geweer laden, je moet dan nog een actie ondernemen, om te zorgen dat je ermee schieten kunt geloof ik, maar je ziet al, ik ben zo slim met wapentuig dat dit niet aan me besteed is. Een lasso wil ik werpen…

De Schot, die in steen, brons of marmer gebeiteld of gegoten (compleet met baret, korte rok en doedelzak) trouw op zijn post staat en het Stadhuisplein in Tilburg dag en nacht "bewaakt" kan bezwaarlijk mijn verdriet hebben gezien toen ik eens met mijn oude vader het defilé van pantservoertuigen, tanks en oorlogsveteranen gadesloeg, nog steeds ter…