Alle inzendingen van Jan

Ik heb twee dingen met Wim T. Schippers gemeen. We horen nergens bij en we hebben een letter in onze naam. Die letter dank ik niet aan hem, maar aan John F. Kennedy. Mogelijk is zijn T ook afkomstig van de Amerikaanse traditie om die tweede letter te gebruiken. Niet dat ik Amerikanofiel ben, maar Wim T. en ik groeiden wel samen op in een tijd dat de…

Zijn vader zet de zwarte dame op e8. Nog niet zo lang geleden zou hij daar iets van hebben gezegd. Nu zet hij zijn eigen dame op e1. ‘Zo,’ zegt zijn vader. ‘De dames staan er klaar voor.’ Hij knikt. Het schaakbord staat tussen hen in op een tafel met een blad van licht hout. Naast het bord staan twee bekers koffie. Die van zijn vader is al halfleeg…

‘We moeten nu weg.’ ‘Ja, ja.’ Hij trekt de koffer onder het bed vandaan. Het plan is eenvoudig: kleding, toiletspullen, medicijnen. Vijf minuten. Misschien zes als ze een beetje doorlopen. In de gangkast ziet hij boven op de paraplu’s een plastic tasje met batterijen. Nieuwe én lege. Ooit heeft hij besloten ze uit te zoeken. Hij stopt het tasje…

'Welkom bij De Luisterlijn. Vanwege grote drukte wordt u vandaag te woord gestaan door een digitale gesprekspartner. In levensbedreigende situaties belt u 112.’ Veertien jaar heeft Els vrijwilligers opgeleid. Ze weet hoe een gesprek begint. De stilte. Het schrapen van een keel. Iemand die zegt dat het eigenlijk nergens over gaat. ‘Waarmee kan…

"I love you," typ ik, en druk op verzenden. Shit! Meteen daarna zie ik het: "I live you." Typefout. Op zich helemaal niet erg, ware het niet dat het waar is. “Ik leef je.” Als in een parallel universum waarin ik uitsluitend besta door jou waar te nemen, waarin jouw geluiden mijn stiltes vullen, jouw bewegingen mijn rust definiëren. Tien minuten…

Soms zit je in je werk zo in de knoop, dat je er niet meer uit komt. Dat je ’s nachts er over nadenkt en overdag alles wat je doet vergelijkt met die ene knoop. Je gaat fietsen en denkt aan het probleem. Je leest de krant en denkt dat het daar nog wel meevalt vergeleken met jouw probleem of, zoals bij de oorlog in Gaza, dat jij eigenlijk nauwelijks…

De voicemail staat nog steeds op zijn oude telefoon. Een zwart toestel met een gebarsten glas en een batterij die hij twee keer per dag moet opladen. Hij drukt op afspelen. ‘Hallo schat.’ Hij sluit zijn ogen. ‘Ik ben even bij de supermarkt.’ Het piepje van een winkelwagenwieltje op de achtergrond. Hij had dat nooit eerder opgemerkt. ‘Hebben we…

Enkele weken na de begrafenis maakt Anna het nestkastje schoon. Tussen oude veertjes en mos ligt een goudkleurige sleutel. De baard heeft de vorm van een kruis, de kop is opengewerkt. ‘Kijk eens,’ zegt ze ’s avonds aan tafel tegen haar dochter. Mariekes vork blijft halverwege boven de tafel hangen. ‘Waar heb je die gevonden?’ ‘In het nestkastje.…

Als mensen engelen waren, zo schreef Madison in de Federalist Papers, dan waren er geen regeringen nodig. Als engelen ons zouden regeren, zouden er geen interne en externe controle op onze overheid nodig zijn. Dit zijn wijze woorden van één van de grondleggers van de Amerikaanse grondwet. Het is het 51e opinieartikel in een serie die door Madison, Hamilton…

Het is best leuk zo nu en dan eens een boek erbij te pakken van een wereldberoemde filosoof waar velen wel een idee over hebben, maar die nauwelijks iemand heeft gelezen. Zo las ik onlangs 'Le Contract Social' van Jean-Jacques Rousseau. In het Engels weliswaar, want mijn Frans is te slecht en het boekje was voor een habbekrats in het Engels te verkrijgen…

De oesters waren in de aanbieding die dinsdag. Aan tafels tikten vorkjes tegen de schelpen. Een ouder echtpaar bij het raam. Twee mannen in overhemden met opgestroopte mouwen. Verderop hield een man met een sjaal los om zijn nek geslagen zijn glas tegen het licht. De man aan tafel zeven bestelde een tweede schaal. Zijn jasje glom bij de ellebogen…

Waar bleef je column, vroeg iemand en ja, hij is blijkbaar niet geüpload. Maar twee dagen geleden schreef ik wel over mijn zorgen van extreem-rechtse partijen die zich bezig hielden met het non-probleem de asielzoeker en dat we steeds verder gaan. In de tijd van Janmaat werd elke uitspraak in die richting weggehoond tot in de Telegraaf aan toe. In de…

Het gebeurde op een donderdagavond in café Het Sloe in Arnemuiden. Meneer Heistek verspeelde tijdens een pot biljart zijn rechteroog door op zijn keu te vallen. ‘Hij stond net op het punt te pikeren,’ zei Kees die achter de bar stond. ‘Hij boog te ver voorover. Ik hoorde iets knappen, alsof iemand een doppinda kraakte.’ ‘Het kwam doordat iemand…

De man komt de drogisterij binnen, sluit de deur en blijft kort staan met de deurkruk nog in zijn hand. Boven hem rinkelt het belletje na. De drogist strijkt met een spateltje poeder van een weegschaal op een papiertje. Hij vouwt het dicht en legt het bij soortgelijke papiertjes. ‘Kan ik u helpen?’ De man laat de deurkruk los en loopt naar de toonbank…

Van Dijk trekt de onderste la van zijn bureau open. Achter een stapel memo’s ligt een verlopen kortingsbon voor een rondvaart door de Biesbosch. 2014. Hij bekijkt hem en gooit hem in de prullenbak. Wat later haalt hij hem er weer uit en stopt hem in zijn tas. Een reservebril waarvan het rechterglas dof geworden is. Onder de bril ligt een foto van zijn…

Hij wordt vroeg wakker. Naast hem ligt zijn vrouw op haar zij, haar knieën opgetrokken. Hij kleedt zich aan en loopt het vakantiepark uit. Het gras is wit van dauw. Er hangt een geur van nat zand en dennennaalden. In de verte roept een vogel. Bij de receptie staat een bord met folders over klompenpaden en schaapskooien. Hij slaat het pad richting…

Op de maan groeien geen bananen. Er zijn mensen die naar de maan willen en dat is begrijpelijk, want hij staat daar maar in de lucht, vol, halfvol, een sikkeltje. Soms wel en soms niet en altijd stil. Niet muisstil, stiller nog. Zo stil als de ruimte want de ruimte is stil omdat er geen geluid kan zijn. Zo hoort het ook. Minder dan muisstil is maanstil…

Ze rijdt door rood zonder te kijken. Een automobilist toetert achter haar. Haar jas staat bol van de wind terwijl ze op de pedalen stampt. Bij het viaduct begint het achterwiel te zwabberen. ‘Nee!’ Ze springt van de fiets en rent een paar passen mee tot ze stilstaan. De band is niet helemaal plat. Ze knijpt erin. Met de fiets op de standaard draait…

Toen de buren het schot hoorden, dachten ze eerst aan vuurwerk. Pas toen de hond bleef blaffen, belden ze aan. Niemand deed open. Door het keukenraam zagen ze hem liggen. Op zijn zij, half onder de tafel. Eén schoen nog aan. Mevrouw Doré zat met haar rug naar hen toe aan tafel. Ze reageerde niet op hun geklop. De politie forceerde de voordeur.…

De eerste keer dat ik ze zie, sta ik te wachten bij de deur van lokaal B14: huidkleurig met dunne naden die haar kuiten en dijbenen volgen tot onder haar rok. Mevrouw Bonnet staat bij het raam, met haar rug naar ons toe, en praat zachtjes tegen meneer De Bruin. Hij knikt, zijn gezicht gespannen. ‘Ga je naar binnen, of hoe zit het?’ vraagt Sem achter…

De buitendeur slaat dicht. De keukendeur zwaait open. Hij staat in de deuropening, buiten adem. Zijn jas hangt half van zijn schouder, zijn haar nat van zweet. Zijn ogen schieten langs haar over de tafel, de drie borden, de pan. Haar handen om een bord. Hij komt naar haar toe, pakt haar onderarmen vast. ‘Zeker?’ Zij knikt, nauwelijks zichtbaar…

Geachte inwoners, De gemeente waardeert uw inzet mee te denken over onze initiatieven. Wij zouden het op prijs stellen als u deelneemt aan onze enquête, die bedoeld is inzicht te krijgen in uw mening over zaken die niet onbelangrijk zijn voor het gemeentelijk beleid in uw buurt. Let op: U vult de enquête in door niet door te halen waarmee u het…

OPA, Tussen uw geboorte en overlijden ligt niet de eeuwigheid, alhoewel Opa bijna een eeuw best lang is direct na mijn geboorte Opa was u met Oma erbij in het Slotervaartziekenhuis u samen landen op zondag 12 november 2006 op Schiphol en werd door mijn mama en papa opgehaald. ik werd op maandag daarop in de avond geboren en u Opa…

'Het was koud vannacht.’ Zijn stem is schor. Zijn haar valt over zijn voorhoofd. Hij pulkt aan een losse draad van zijn mouw. ‘Slaap je vaker buiten?’ Hij haalt zijn schouders op. ‘Vaak genoeg om eraan gewend te zijn.’ De vrouw tegenover hem aan de keukentafel volgt met haar vingers de bloemen op het tafelkleed. In de metalen spoelbak tikken…

Als je rapporten schrijft, kan het voorkomen dat je aan drie tegelijk werkt. En als je aan drie tegelijk werkt, kan het voorkomen dat ze alle drie tegelijk klaar moeten zijn. En dat betekent dat je drie keer in paniek raakt, want een rapport afmaken is heel eng. Heb je alles? Ben je niets vergeten? Ben je op een bepaald punt wel scherp genoeg of ben…

De koffie waarmee hij op zijn balkon zit, is inmiddels koud. Hij heeft hoofdpijn van het feest van gisteravond. Hij wrijft over zijn slapen en drukt zijn duimmuizen tegen zijn oogholtes. Bij de buurvrouw gaat de schuifdeur open. Hij hoort haar het balkon op komen. Al jaren wonen ze naast elkaar. Ze kleedt zich onopvallend, en draagt haar haar in…

Van weinig personen is de roem eeuwig. Sommige mensen lukt het aardig om eeuwig bekend te worden. Ceasar, bijvoorbeeld, Napoleon, om maar een paar politici te noemen. Maar ik vraag mij af, wie denkt er terug aan Donald Trump? Zijn eclatante succes van de verovering van Groenland staat niemand nog helder voor de geest. Het is een vergeten missie,…

Hij plaatst het verhaal op een dinsdagavond. De eerste reactie komt snel. @Maarten Kloos Je vertelt wat ik zou moeten voelen. Beginnersfout. Show don’t tell!! Zijn tweede verhaal plaatst hij op zaterdagmiddag.  @Maarten Kloos Te veel bijvoeglijke naamwoorden en clichés. Over the top! Te weinig leven. Die nacht maakt hij een nieuw account…

De spiegel is groter dan die er altijd gehangen had. Zijn hoofd steekt uit een zwarte kapmantel met gouden sterren. Aan de muur hangen posters met mannen die niets met hem gemeen hebben: strakke kaaklijnen, volle bossen haar. Boven de wastafel hangt een bordje: Berbier Hassan – Welkom. Een kleine man in een witte jas komt naar hem toe. ‘Knip, hè…

De overtreffende trap van mansplaining is natuurlijk presidentsplaining. Het gaat daarbij om de betekenis van president als voorzitter. Vanochtend hoorde ik hielenlikker Infantino, de voorzitter van FIFA, uitleg-gen dat Iran gewoon zou meedoen aan het wereldkampioenschap voetbal. Iran bleek daar niet van op de hoogte. In ieder geval vond Iran dat…