Alle inzendingen van Kees

Mijn vader nam mij vaak mee naar de stad. Dat vond ik fijn, want dan kreeg ik ijs met slagroom. Op een keer zag ik op de stadswallen kanonnen staan. Ik vond dat interessant en vroeg aan mijn vader waarom die kanonnen daar stonden. Hij zei, dat die vroeger gebruikt werden om de stad te verdedigen tegen vijanden. ''Pa, wil je zo'n kanon voor mij…

Trees en Wendy wonen naast elkaar. Ze zijn allebei net in de dertig en knap van uiterlijk. Trees is mollig en heeft lekkere zoenlippen en ze heeft lang blond stijl haar. Mannen kijken altijd even achterom als ze passeert in haar korte leren rokje. Adembenemend zijn haar wiebelende heupen. Ze is getrouwd met Henk, een bouwvakker. Wendy lijkt meer…

Mien zat achter de geraniums naar buiten te loeren. Ze keek verbaasd toen voor de deur een Daf vol met deuken stopte. Twee mannen keurig gekleed in een grijs kostuum kwamen de auto uit. Ze keek nog eens goed en herkende de minister-president. De huisbel rinkelde. Met een bonzend hart slofte Wouter naar de voordeur en opende die. De minister president…

In het vierde oorlogsjaar werd ik dertien en zat ik in de vijfde klas van de lagere school. In de hoek van het leslokaal stond een hoge potkachel, waarin in het koude jaargetijde cokes werd gestookt. In 1943 werden de rantsoenen steeds minder, want je kreeg van alles minder en fruit, zoals sinaasappelen en bananen en andere exotische producten werden…

De oudjes zaten avonds nog buiten, heerlijk weer was het. Op het tafeltje staat een flesje bier en een pakje shag voor hem en Mien dronk koffie met een appelpunt. Het begon te schemeren. ''Ik ga naar binnen ouwe, want ik moet je overhemden nog strijken.'' Even later was ze in het voorkamertje aan het strijken en ze hoorde iemand kuchen. Ze is…

Het was een warme zomeravond in juli. Langzaam begon het te schemeren. Op straat werd het al stil. Toen Wouter naar buiten ging om zijn fiets in de schuur te plaatsen zag hij een meisje voor de deur van buurvrouw Carla staan. Dat vond hij vreemd. Ze zag er slank uit en hij schatte haar ongeveer twintig. Nieuwsgierig als hij was ging hij meteen naar…

Ik moet effen de buitenlucht in. De regen was opgehouden. Voor alle zekerheid nam ik mijn paraplu mee en verliet de woning. Nu niet naar de weilanden, maar richting bos. Van mijn huis naar het bos is ongeveer een kwartier lopen. Het is een smal pad met aan weerszijden weilanden. De koeien waren al binnengehaald. Lekker in mijn eentje liep ik daar.…

''Zeg ouwe, je had het over vroeger toen er nog geen geld was. Wanneer was dat dan?'' ''Je kunt het je nauwelijks voorstellen Mien, maar die tijd bestond wel, namelijk achthonderd jaar na de geboorte van Christus bestond er geen geld onder de bevolking. Het was toen een agrarische maatschappij, waarin de landbouw en veeteelt de hoofdmiddelen…

Vroeger woonde aan de overkant de vijfjarige Elsje, een lief kind met blond krullend haar. Ik zag haar vaak buiten spelen en als ik van een wandeling haar voorbij liep, zei ze me altijd vriendelijk gedag en ze was al een paar keer op 11 november avonds aan de deur geweest om met luide stemmen met ander grut met lampionnen in hun handjes een liedje te…

In 1974 had ik een kamer bij een Indische mevrouw, een mooie slanke dame. Haar man had ze verloren bij de Birma spoorlijn, die door de gevangenen van de Japanners aangelegd moest worden. Bij haar had ik een goed leven. Mijn kamer was mooi gemeubileerd en op het balkon had ik uitzicht op een park met een meertje. Vaak zat in daar in een rietenstoel een…

De buurt gaat achteruit, zei mijn vader toen hij nog leefde. Bijna op elke hoek was een café gevestigd en er was er weer één geopend door de locoburgemeester, Krikke. Ik zei toen tegen hem: Ik was erbij, vader. Hij stond met een vol glas bier te zwaaien en gooide de inhoud op de helm van de veldwachter. Zo wordt toch het gezag belachelijk gemaakt…

Ik denk vaak aan vroeger. Toen ik een jaar of vijftien was vlak na de oorlog kreeg ik voor het eerst een fiets. Wat was ik blij. Mijn vader had die tweedehands voor 25 gulden op de kop getikt. De lente was aangebroken en ik wilde een flink eind gaan fietsen. Eerst had ik kleine tochtjes gemaakt in het boerenland rondom Amsterdam. Op een mooie dag zag…

Een zenuwachtig gevoel dwingt mij elke dag te gaan wandelen, de natuur maakt mij rustiger. Het was een hete dag en de weidse hemel was hier en daar bedekt met stapelwolken. Gelukkig hoef ik niet ver te lopen om mijn dorp achter me te laten. Ik bevond mij in het mooie landschap van Drenthe en nam niet het pad, maar liep na een kwartier door hoog gras…

Toen wij weer thuis waren stak Mien een kaarsje aan, terwijl de tranen over haar wangen gleden. Haar zeventig jarige zuster had nog maar een korte tijd te leven. Ze leed aan een ernstige vorm van K. Wouter, die vaak tactloos overkomt zei tegen zijn vrouw: ''Dacht je dat van een kaarsje opsteken je zuster beter wordt, vergeet het maar.'' ''Man…

Toen ik nog jong was wilde ik graag een baan hebben als matroos op de grote vaart, maar mijn ouders gaven daar geen toestemming voor, maar ik bleef zeuren en mocht toen mee als scheepsjongen op een kotter. Wat was ik blij, lekker werken op een schip. De dag was aangebroken, dat ik aan boord kwam. De volgende dag zouden nog vier mannen aan boord komen…

Hij zag het weer. Zijn vrouw pakte bij de parfumerieafdeling in het warenhuis een klein flesje uit het schap en gooide het in haar tas. Zou haar ziekte weer teruggekeerd zijn? Het echtpaar is nu boven de tachtig. Het kan toch niet waar zijn, dat Alie weer aan kleptomanie lijdt?, dacht hij. Ze liepen verder in het warenhuis en kwamen bij de afdeling…

De oudjes waren met de bus naar Assen gegaan om te winkelen. Ze konden in de bus niet naast elkaar zitten. Zij nam plaats naast een jongeman. Mien schatte hem in de twintig, knap en slank van uiterlijk en donker krullend tamelijk lang haar. Wouter nam plaats naast een jongedame. Buiten was het erg warm en de dame had zich daarop gekleed, een heel kort…

Toen Wouter de gang inliep om de stofzuiger te pakken zag hij een witte enveloppe op de grond liggen met een zwarte rand eromheen. Hij had al zwaar de pest in dat Mien hem opdracht had gegeven alle kamers te stofzuigen en nu dit. Hij bukte zich en pakte de brief en was zeer benieuwd wie de geest had gegeven. Dikke Mien kwam hem tegemoet, en riep: …

Mien had patat gebakken en dat komt zelden voor. Meestal is het gewoon gekookte gladdekkers, een aardappel zonder kruim. Zij vindt die gladde aardappel lekker gedoopt in boter jus. Wouter heeft liever kruimige aardappels. Vaak krijgt hij er sla bij, zo van de eigen tuin. Niet lekker gemaakt met slamix. Hij vond het maar niks en maakte de sla iets…

Zestig jaar wonen ze in dat kleine huis. Vroeger was er nog geen toilet, alleen de houten plee buiten, maar hij staat er nog steeds. Achter het huis ligt een groot stuk land en een moestuin, waar Wouter zijn aardappelen, groenten en fruit verbouwt. Een welkome aanvulling op hun uitkering. Maar nu dreigt er gevaar, want het echtpaar Wouter en Mien,…

Wat had ik toch een ellende met dat mens. Mijn vrouw lag in het ziekenhuis, bevallen van een dochter, die veel te licht in gewicht was. Ze moest in de couveuse en mijn vrouw moest ook in het ziekenhuis blijven. Dat was vroeger zo. Sjaan, haar moeder, was bij mij in huis getrokken om de boel te verzorgen, want ik moest weer naar mijn baas. Normaal…

Ze zouden net naar bed gaan toen de huisbel ging. Mien schoof het gordijn opzij en zag de minister-president staan, die ongeduldig stond te trappelen. Ze dacht wat moet hij nou weer en dat zo laat in de regen. Tegen haar man, die al onder de dekens lag, zei ze: ''Opstaan ouwe, kleed je snel aan, want je vriend staat voor de deur. Ik sta al bloot…

Toen Wouter zijn stamcafé verliet was het al donker en het regende zachtjes. Met de kraag van zijn regenjas opgetrokken slenterde hij richting huis. Mien zal wel weer mopperen, dacht hij. Opeens hoorde hij gekerm. Het kwam uit een steeg met blinde muren. Hij tuurde in de steeg en zag een eind verder iemand op de grond liggen. Misschien iemand die niet…

Toen ik vijf jaar was woonde ik nog in mijn geboorteplaats Kolhorn. Het is een wonderschoon dorp dichtbij Schagen in Noord-Holland. Daar gaan wandelen is een verademing. Prachtig in de zomer met die wuivende graanvelden en hier en daar een boerderij. Heerlijk die pure schone natuur. Vroeger was Kolhorn een gehucht van vissers en wiermaaiers, ongeveer…

Mien was naar de huisarts geweest, ze had pijn in haar rug en voeten. Toen ze weer thuis kwam, zei ze: ''Zeg ouwe, ik heb platvoeten en ik moet afvallen en hij heeft ook mijn borsten nagekeken, geen verdachte knobbeltjes. Toen moest ik in mijn blote kont gaan liggen, want hij wilde een strijkje afnemen.'' ''Keek hij begeerlijk naar je?'…

''Lieveling, jij weet nogal veel, is de aarde plat of rond?'' ''Gerrit, nou vraag je het weer, je wordt wel vervelend hé. Onze planeet is plat en hij blijft plat. Dat geloofden ze in de Middeleeuwen al. De matrozen op het schip van zeevaarder Columbus waren toen doodsbang van de aarde af te vallen en dat vindt nog steeds plaats, want hoeveel…

Mien: ''Wat moeten die mannen achter ons land, ik zie ze met apparatuur lopen.'' Toen de oudjes koffie zaten te drinken ging de huisbel. Mien keek door het struikgewas op de vensterbank, en zei: ''Weer de postbode, wat nou weer?'' Wouter opende de deur. ''Een aangetekend stuk van de regering, ze moeten u wel hebben, hé?'', zei de postbode…

Wouter wordt nog steeds vaak gebeld door maatjes waarmee hij in de bajes heeft gezeten. Daarom neemt hij zijn mobieltje altijd mee naar de poepdoos. In hun krot op het platteland stond de plee nog buiten naast het huis. Toen hij heerlijk zat te bouten ging de telefoon. Hij schrok zich kapot en dacht wie belt er nou zo vroeg in de ochtend. Dit keer geen…

Ik kom uit een groot gezin. Tuig waren we, zei moeder altijd. Ik was de enige die nog een beetje fatsoen had. Vader was een beroeps inbreker en mijn moeder liep de hele dag te tieren en te schelden. Ik was dertien jaar en ook de oudste. We woonden in een flat op drie hoog, maar de overlast die wij daar aanrichtten liep de spuigaten uit. De buren werden…

''Zeg Kees, je ziet tegenwoordig vrouwelijke soldaten tussen de mannen rondlopen, was dat bij jullie in de jaren vijftig ook zo?'' ''Nee, bij ons bij de luchtdoelartillerie niet, we waren allemaal dienstplichtige jongens van ongeveer negentien jaar. We waren opgekomen in Bergen op Zoom en toen we daar op het kazerneterrein stonden werden we…