Verhalen over oorlog

''Hallo Kobus, dat is weer lang geleden, dat wij elkaar gezien hebben.'' ''Ja Willem, de tijd lijkt steeds vlugger te gaan als je ouder wordt.'' Willem is de oudere broer van Kobus en was afgekeurd voor de militaire dienst. Hij was dus niet opgeroepen in 1939 toen de mobilisatie werd afgeroepen van alle oud-dienstplichtigen, wegens dreiging…

Ik herinner mij de winter van 1942. Vreselijk koud was het toen. Ik zie nog vader en moeder naast de kachel, een ronde salamander, zitten. Op de grond lag een stapel briketten en turf. Kolen waren toen al schaars en nog op de zwarte markt te koop. De grote tafel stond midden in de kamer en werd verlicht door een beige lampenkap boven de tafel. Verder…

De lucht was helder in de koude februari nacht van de vorige eeuw. De straten waarop nog sneeuw lag werden volop verlicht door de volle maan. Een koude oostenwind blies je om de oren. Ik was toen twaalf jaar en ik stond effen buiten te praten met een buurjongen. Eigenlijk mochten we niet buiten zijn, want het was spertijd en mocht je alleen op de openbare…

Mijn vader, Arie heette hij, was geboren in de kop van Noord-Holland. Met mijn moeder Coba was hij in 1935 verhuisd naar Amsterdam, omdat hij als arbeider bij een rijke boer weinig verdiende. Als tramconducteur verdiende hij meer. Mijn jongere broer Gijs en ik waren nog geboren in Kolhorn, dichtbij Schagen. Armoede was toen troef in de jaren dertig…

Het driemaal ‘cloppen’ ten teken dat er brand was uitgebroken. Nee, sirenes en alarmsystemen zouden nooit in staat zijn de goddelijke trillingen in zich te bergen en deze uit te laten gaan op de manier waarop wij dat door de eeuwen heen deden. Of wat te denken van onze manier van tijdsaanduiding? Deze liet ooit een ons bezoekende Italiaan enthousiast…

Mijn vriend had het van een koerier. Men had de anderen niet in veiligheid weten te brengen. Ze schenen, gezeten op de straatstenen, te wachten op het transport dat hen naar Duitsland en daarmee zo vermoedde ik naar het eind van hun leven zou brengen. Een godverlaten duisternis legde zich over mijn hart en drukte een zware kussen op het laatste restje…

In September 1943 woonde mijn moeder met haar vier zoons in Amsterdam Zuid. De oudste was ik, toen twaalf jaar. Mijn vader was in 1939 weer opgeroepen in militaire dienst en werd gelegerd op de Afsluitdijk aan de kant van Noord-Holland en moest het afweergeschut tegen vliegtuigen opnieuw beoefenen. Toen het Duitse leger ons land op 10 mei 1940 overviel…

Ik herinner mij nog het oorlogsjaar 1942. Ons gezin was nog compleet. Vader Arie moeder Coba en de jongens Kees, Gijs en Bennie. Ik was elf jaar en de oudste. In 1943 werd Arie nog geboren, een blond ventje met blauwe ogen. Vader werkte bij de tram als conducteur. Na de oorlog hoorde ik, dat hij ook voor het verzet werkte. Alle goederen, zoals voedsel…

Een zwaard hangend in mijn fictieve kast, want ik HEB niet eens een zwaard, een pistool uit de holster pakken, beide heb ik nooit vastgehad. Een geweer laden, je moet dan nog een actie ondernemen, om te zorgen dat je ermee schieten kunt geloof ik, maar je ziet al, ik ben zo slim met wapentuig dat dit niet aan me besteed is. Een lasso wil ik werpen…

De Schot, die in steen, brons of marmer gebeiteld of gegoten (compleet met baret, korte rok en doedelzak) trouw op zijn post staat en het Stadhuisplein in Tilburg dag en nacht "bewaakt" kan bezwaarlijk mijn verdriet hebben gezien toen ik eens met mijn oude vader het defilé van pantservoertuigen, tanks en oorlogsveteranen gadesloeg, nog steeds ter…

(geen fictie) Voor de oorlog woonden mijn ouders in een huisje vlak tegen de duinen aan. Het was in het gehucht Groote Keeten in Noord-Holland. Negen jaar was ik toen en moest lopend naar school in Callantsoog. Wanneer het heel slecht weer was of in de winter bij vorst en sneeuw, dan werden de kinderen vervoerd in een autobus. Nu ik 82 ben herinner…

Het speelde zich af in 1942, toen ik elf jaar was. Mijn ouders woonden met hun vier zoons in Amsterdam. De lagere school waar ik op zat was gevorderd door Duitse militairen, dus moesten de leerlingen naar een andere school. De soldaten die we tegenkwamen waren over het algemeen vriendelijk tegen de kinderen. Het enige wat ik van de oorlog merkte in…

In de oorlog woonde ik bij mijn ouders in Amsterdam. Toen de hongerwinter begon was ik dertien jaar en ik zat nog op de lagere school in de zesde klas. Vader was niet meer thuis. Moest van de bezetter in Duitsland werken, maar dook onder en is toch gepakt en gevangen genomen en overgebracht naar een concentratiekamp in Duitsland. We kregen het heel…

Ik herinner mij een vreselijke avond in de oorlog. We lagen al vroeg in bed toen de sirenes begonnen te loeien. Ik schrok als jongen van twaalf jaar er niet meer van, want het gebeurde zo vaak. Even later hoorde ik de vliegtuigen al, niet een paar, maar honderden, zeker weer op weg naar Duitsland. Meestal kwam ik mijn bed uit en ging voor het raam staan…

De documentairemakers hebben kennelijk ondanks alles datgene als een lieflijk sprookje willen presenteren wat omkleed is met de gruwelijkheid van nazisme, gaskamers en de ultieme vernietiging...... De tante was niet ouder dan dertig. Ze borduurde en tekende graag en maakte keurige knipsels van Indische voorstellingen. Ze was zijn lievelingstante…

Toen Carolien tien jaar was woonden haar ouders dichtbij een militaire kazerne. Ze vond het prachtig wanneer ze soldaten zag marcheren en de commando's kon ze al uit haar hoofd. Bij het uitgaan van de school liep ze altijd langs het hek van de kazerne en bleef ze even kijken naar de oefeningen van de soldaten. Ze wilde later ook soldaat worden had…

Het is bekend uit de geschiedenis, dat in 1588 de Spaanse Armada van 130 schepen in het gebied tussen Calais en Duinkerken zwaar is toegetakeld door de Engelse en Nederlandse Vloot, de republiek der Nederlanden was immers nog in oorlog met de Spanjaarden(de 80 jarige oorlog van 1568 tot 1648). Er zou nog een tweede Armada van de Spanjaarden komen…

Het is zondag en het regent al hele dag. Eenzaam zit ik in mijn stoel voor het raam. Het is stil, alleen de klok hoor ik tikken. Nu ik oud ben en arm zie je zelden iemand. Ik dacht aan het najaar in 1944. De geallieerden rukken met hun legers op om ons te bevrijden van de Nazi’s. Mijn ouders op het platteland moesten vluchtelingen in huis opnemen…

In de oorlog heb ik als opgeschoten jongen de Duitse bezetting meegemaakt. In 1939 was mijn vader opgeroepen weer in militaire dienst te treden. Hij werd als soldaat bij de luchtdoelartillerie geplaatst in de kop van Noord-Holland bij de Afsluitdijk. Zijn gezin woonde aan de kust in de buurt van Callantsoog. Toen de Duitsers op tien mei 1940 in de nacht…

In het vierde oorlogsjaar werd ik dertien en zat ik in de vijfde klas van de lagere school. In de hoek van het leslokaal stond een hoge potkachel, waarin in het koude jaargetijde cokes werd gestookt. In 1943 werden de rantsoenen steeds minder, want je kreeg van alles minder en fruit, zoals sinaasappelen en bananen en andere exotische producten werden…

Het is oktober 1943. De ramen zijn verduisterd. We kregen al een waarschuwing van een politieagent, dat een beetje licht aan de rand zichtbaar was. Komt de Duitse Polizei aan de deur, dan wacht je een zware straf. Ik zat te lezen aan de grote tafel midden in de kamer. Boven de tafel de enige verlichting van een eenvoudige ronde lampenkap. Buiten was…

Toen ik in het overdekte winkelcentrum kwam hoorde ik een zangkoor het Slavenkoor zingen. Mijn belangstelling was gewekt, ik wilde het koor zien. Toen ik de hoek omliep zag ik ze staan, wel ongeveer dertig mannen en vrouwen. Onder de overdekking klonk het schitterend. Het slavenkoor speelt zich af in de opera Nabucco uit 1842 van Verdi. Ik dacht aan…

Het was 16 mei 1940. De oude Geert zat voor het raam en was heel bedroefd. Opeens zag hij een hele rij Nederlandse soldaten voorbij gaan begeleid door gewapende Duitse soldaten. Hij riep zijn vrouw. ''Moet je nou eens kijken Marie, onze jongens gaan voorbij en naast de rij lopen Duitse soldaten met een geweer´´. ''Waarheen zullen ze gebracht worden…

Omdat ik als zovelen het eeuwige leven kreeg van de Lieve Heer moet ik geboren zijn in de verre oudheid en kon daarom gebeurtenissen in het verleden waarnemen. Helaas kon ik niet zien wie mijn moeder en vader waren, maar wel zag ik, dat ons land bedekt was met een dik pak ijs. Langzamerhand kwam er een klimaatsverandering en begon het ijs te smelten…

We zitten nog steeds in de ellende van de hongerwinter, de Russen naderen Berlijn en de Geallieerden naderen ook, maar West Nederland is nog bezet. In de natuur is het nieuwe leven in februari en maart 1945 al zichtbaar, het voorjaar nadert, een vogel zingt zijn lied. Ons land is leeg geplunderd, kinderen zijn erg mager en dragen versleten kleding en…

Door het barbaarse bombardement op Rotterdam en de dreiging van de Duitsers ook andere steden met vliegtuigen aan te vallen heeft onze generaal Winkelman de capitulatie getekend. Op de Grebbeberg heeft het Nederlandse leger lang stand gehouden, maar de Duitsers kwamen niet de Afsluitdijk over. Met zwaar vuur werden ze tegengehouden en gedood of gewond…

Toen het Duitse leger op 10 mei 1940 ons land binnenviel was ik acht jaar en ik herinner mij nog goed hoe ik dat meemaakte. Mijn vader van de lichting 1924 was ook in militaire dienst opgeroepen en werd gelegerd in een grote boerderij bij het gehucht Groote Keeten in de kop van Noord-Holland. Ons moeder en drie zoons, waarvan ik de oudste, woonden ook…

Het speelde zich af in 1942, toen ik elf jaar was en grote belangstelling had hoe de oorlog verliep. Mijn ouders woonden met hun vier zoons, waarvan ik de oudste was, in Amsterdam, aan de rand van de stad. De Duitse soldaten die we tegenkwamen waren over het algemeen vriendelijk tegen de kinderen. Het enige wat ik van de oorlog merkte in die tijd waren…

Het speelde zich af in 1942, toen ik elf jaar was en grote belangstelling had voor hoe de oorlog verliep. Mijn ouders woonden met hun vier zoons, waarvan ik de oudste was, in Amsterdam, aan de rand van de stad. De lagere school waar ik op zat was gevorderd door Duitse militairen, dus moesten de leerlingen naar een andere school. Het enige wat ik van…

Arizona, 1966 ''Ik ben nog nooit zo trots op je geweest, zoon. Helemaal omdat jij je als vrijwilliger hebt aangemeld,'' zei Bruce tegen zijn zoon John. John, die zich een aantal weken geleden als oorlogsvrijwilliger had aangemeld, kreeg per brief bericht dat hij kon deelnemen aan de Vietnamoorlog. "Waar heb je deze onderscheiding gekregen, vader…