start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (132)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (238)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (179)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (108)
feest (41)
film (3)
filosofie (140)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (46)
haiku (2)
heelal (39)
hobby (30)
humor (378)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (172)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (93)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (106)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (62)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (41)
voedsel (45)
vriendschap (83)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (35)
werk (95)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (149)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5354):

De militaire parade

De Schot, die in steen, brons of marmer gebeiteld of gegoten (compleet met baret, korte rok en doedelzak) trouw op zijn post staat en het Stadhuisplein in Tilburg dag en nacht "bewaakt" kan bezwaarlijk mijn verdriet hebben gezien toen ik eens met mijn oude vader het defilé van pantservoertuigen, tanks en oorlogsveteranen gadesloeg, nog steeds ter herinnering aan de waanzin en de glorie die veertig jaar eerder de wereld in hun ban hadden gehouden.

Vader had mij vaak verteld over de juichende menigte in de straten van onze stad, die als het ware een majestueus lied van bevrijding en vreugde aanhief in oktober 1944, en ik had het gruwelijke tegendeel hiervan gezien in zijn fotoboeken; de mannen en vrouwen achter de hekken, haast alleen nog staketsels van beenderen, door een beestachtige mensensoort in een beestachtige tijd bestemd voor de vernietiging.

In de kerker van zijn eenzame hart had vader, zelf eens soldaat, altijd de herinnering aan een gruwelijk tafereel verborgen, en hij had mij, kind van een nieuwe tijd, nooit hiervan deelgenoot willen maken.

De milde, genadige wind heeft de as van mijn arme vader verstrooid en de hand van de milde, genadige tijd heeft de tranen van mijn gezicht gewist, zodat slechts de stille, roerloze gestalte van de Schot op het Stadhuisplein mij soms herinnert aan mijn verdrietige uur met vader tijdens de militaire parade....

Schrijver: I. Broeckx, 16-08-2014



Geplaatst in de categorie: oorlog

Deze inzending is 112 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:16-08-2014
Bericht:Nee, geen verhaal, maar wel een rondeel van uitzonderlijke klasse, die het vadergemis zeer integer en gevoelig verbeeldt!...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)