Verhalen over woede

Petra had aan haar ouders verteld, dat ze tijdens de kennismaking met mijn ouders bijna een bord spinazie tegen haar hoofd had gekregen, omdat mijn vader een kwartje had achterover gedrukt. Mijn vader, die in 1943 wegens verzet tegen de Duitse bezetter, gevangen was genomen en naar Duitsland was gestuurd, werd bevrijd door de Russen en kwam weer thuis…

Toen Mien de vuilnisbak buiten wilde zetten en de deur had geopend, zag ze niet die grote drol vlak voor de deur. Ze trapte met haar rechter pantoffel erin en gleed uit, maar kon zich nog net staande houden. De verwensingen waren niet van de lucht. Wouter hoorde haar schelden en rende naar buiten en zei: ''Wat is er, darling?'' ''Een of andere…

Als kind heb ik veel gelezen over de stoere zeeman Popeye, die het aan de stok kreeg met sterke Brutus. Ze hadden allebei een oogje op Olijfje, maar bij een gevecht om haar moest Popeye steeds het onderspit delven. Nu ben ik 79 jaar en wilde wel eens proberen of je van spinazie sterk wordt. Mijn hobby is op drukke stations naar de aankomende en vertrekkende…

Krikke, onze burgemeester van het dorp had de ingezetenen bijeen geroepen voor een vergadering in zijn woning. Besproken moest worden mijn voorstel om op het plein midden in het dorp een standbeeld te plaatsen van de uitvinder van het wiel of van de muizenval. Mijn voorstel werd in stemming gebracht en als waanzinnig verworpen. Teleurgesteld ging ik…

Er was eens een jong stel. Hij kreeg een bijstandsuitkering en zij deed avonds twee keer per week schoonmaak werkzaamheden in een kantoor en verdiende daar een klein bedrag mee. Zin om bij een baas te werken had hij niet, maar hij was verplicht te blijven solliciteren. Dat deed hij dan wel en als hij uitgenodigd werd om bij een werkgever te verschijnen…

Het gaat al maanden bergafwaarts met de psyche van Karel Knoest, maar hij laat zich niet zomaar kisten, daarvoor is hij niet jarenlang beroepsmilitair geweest, kapitein bij de commando's nog wel, nee, een doetje is hij zeker niet. Hij is onlangs verhuisd van Gouda naar Utrecht, want verandering van omgeving kan ook wel eens opbeurend werken. Zijn herenhuis…

In een keurige buurt van Delft verwacht je niet anders dan beschaafde manieren en gedragingen, maar schijn bedriegt nog steeds vandaag de dag. Natuurlijk staan hun huizen op dure grond en lopen de schattingen van hun riante woonpaleizen tegen de miljoen euro, daar gaan ze als joviale buren gezamenlijk trots mee om. Ze maken ruimhartige complimenten…

Ik kreeg nog bijna warme roombotercroissants met rookkaas mee en een thermosfles met sterke koffie. Ik reed hard de oprijlaan af. Mijn trouwe butler zwaaide me tot het laatst uit, dat zag ik in mijn linkerachteruitkijkspiegeltje. 'Tot vanavond, lieve Lodewijk!', zei ik hardop, terwijl ik vaart zette richting Friesland en dan vooral Oranjewoud, een…

Ik zat op de lagere school te Coevorden, de Paul Krugerschool. 's Zondags moest ik eerst bij mijn moeder komen om de psalm voor te dragen, die ik uit mijn hoofd moest leren, want de volgende dag wachtte mij een strenge meester, die geheel willekeurig iemand aanwees om het vers te reciteren. Iedere nieuwe schoolweek begon met dezelfde angst, wie was…

(voor Stig Dagerman [1923 - 1954]) Een-en-dertig themajaren van naar zichzelf gerichte boosheid, zelfdestructief terugverlangen naar de omhullende warmte van de zuivere baarmoeder, naar een dromerige, franciscaanse kloosterkerk vol door benedictinessen geborduurde luchtkussens geurend naar zoete kerkwierook en met overal in de sobere cellen rode…

Toen ik bij mijn tankstation aankwam waren alle pompen bezet. Voor de pomp die ik uitkoos stond een Jetta. Zijn bestuurder, een allochtone man van een jaar of veertig, tankte de Jetta vol. Achterin zaten twee tienerjongens, zo te zien zijn zoons. Nadat de man klaar was reed hij zijn auto door om plaats te maken voor de mijne. Toen beende hij met een…

Het was een buitenkans voor hem. Als jurylid van de missverkiezing had hij veel invloed. En praatte hij met alle missen. Ook met die ene deelneemster. Hij vertelde haar dat hij ervoor kon zorgen dat zij zou winnen. De rest ging vanzelf. Ze won en hij versierde haar. Hij nam haar mee in zijn BMW naar een bestelde hotelkamer. Na het vrijen begon hij te…

Duistere schemering. Ochtend. Vroege ochtend en ik lig wakker en naakt in mijn bed ergens in een afgelegen stadje in Italië. Jij bent beneden, in de kroeg. Mijn ramen zijn gesloten. Ramen uit horizontale stukken hout. Over de houten vloer zie ik de zon haar hart ophalen. Een accordeon speelt uit een oude radio. Een viool komt hem gezelschap houden.…

Als ik ’s morgens mijn kinderen naar het kinderdagverblijf breng, is het altijd druk. Spitsuur met hangende, jengelende, krioelende kinderen. En dat is lastig en kan vervelend zijn, maar je weet dat je binnen vijf minuten weer weg bent en een ander, die daar gek genoeg zelf voor heeft gekozen, de kinderen weer in het gareel probeert te krijgen.…

Ambtenaren. Klerelijers! Zo, dat lucht op. Ik wil ze niet allemaal over één kam scheren hoor, maar typisch is het wel weer. Als ze nog maar dénken dat ze moeten werken, krijgen ze het al Spaans benauwd. En als je er dan nog iets over durft te zeggen, dan heb je de poppetjes helemaal aan het dansen. Nee, ik wil echt niemand op zijn teentjes trappen,…

Arme Joost. Het tij is gekeerd. Eerst ging Joost er vol bravoure tegenaan. Lastig journaille moest de mond gesnoerd, GeenStijl moest terug in zijn hok en de Forensenbond moest inbinden. Maar de NS houdt niet meer van hem, en heeft hem publiekelijk te kakken gezet. Een afsluitende terugblik. Inderdaad, het begon wat weg te hebben van een feuilleton…

9 augustus 2006 Geachte heer Paco Painter, U heeft nog steeds een betalingsachterstand bij ons. De achterstand bedraagt EURO 315,00. Opnieuw verzoeken wij u het openstaande bedrag, binnen 7 dagen te betalen. Indien u niet aan dit verzoek voldoet, kunnen wij de vordering via gerechtelijke weg incasseren.De kosten hiervan komen voor uw rekening…

De zuid-afrikaanse wijn, die gisteren nog als middel diende om mijn angsten te bedwingen, heeft mij vanmorgen gewekt met een misselijk gevoel. Zo begin ik mijn dag met paracetamol 500 mg en mijn vaste vitaminepillen. Doorgeslikt met een restje kaapse pracht. Ik wilde een gedicht schrijven vanmorgen. Over de haat, over de frustratie. Ik wilde een…

Woest was ik en dat ben ik echt niet gauw. Het leek of ik in een soapserie terecht was gekomen. En ik had helaas niet de rol van kwade genius. Kan een mens zomaar iemand uitschelden, woorden verdraaien en vervolgens in één adem zoete broodjes bakken? Het maakte me misselijk en ik voelde mijn benen trillen, mijn maag keerde zich bijna om. Vastbesloten…

Voorzichtig met de voordeur, niet stommelen door de gang. Mijn ouders zijn misschien nog wakker en dat geeft gelazer. Ik kan enkel nog maar denken aan Marcel die, zodra hij klaar gebonkt was, zich van mij afwentelde en naar de plee liep. Niet meer naar mij omkeek. Of dat rottig was voor mij? Zal hem een zorg zijn. Helaas is dit niet de eerste keer…

Terwijl kroegbaas zijn tijd verdoet met een reinigingsaanval op de bierpomp laat ik het nieuws in de krant aan mij voorbij trekken. Een artikel over ene Filemon Wesselink. Als presentator van het omstreden BNN-programma 'Spuiten&Slikken' nam randdebiel Wesselink de afgelopen maanden zo’n beetje alle drugs tot zich die in Nederland te koop zijn.…

“Goedemorgen, ik wil graag een grafstukje bestellen, kan dat?” Het eerste antwoord dat ik hierop kreeg was: “Hoe denkt u dat te gaan betalen?” “WAT zeg je?!” Ze kon me niet kwader krijgen. Zeker vier keer per jaar koop ik bij dezelfde bloemist een grafstuk, maar nog nooit was ik op deze manier te woord gestaan. Ik stond dan ook met een mond vol tanden…

Voordat ik iedereen hier over mij heen krijg, driewerf sorry, ik heb het over die anderen, de niet-aardigen, de elkaar-kont-kussers. Opvallend op deze site, de vierendelers, de ongenuanceerde replikanten, de terugdraaiers zonder verhaal, de holle reactorvaten, de sukkels die met een uitspraak van een ander aan de haal gaan, sier maken met geleende…

Verzonken in het slijk, een bed voor rib en bot en wervel, woelt hij zich los. Hij schudt de klonters van het lijf, spiegelt zich in een regenplas, schikt wat rafelige lappen vlees tot iets dat op een mens moet lijken. Elke nacht doemt hij op, een verminkte prins, vindt haar verbrokkeld lichaam terug, kneedt haar lippen, smukt een lodderig oog op, smeert…

Mijn linkeroog opent zich langzaam en ik kijk er mee in het rond. Het is helemaal zwart voor mijn ogen. Pikkedonker en donkerder kan het haast niet. Zou het nacht zijn? Geen idee waar ik mij op dit moment bevind. Mijn rechteroog zou open moeten gaan maar doet dat niet. Mijn rechteroog gáát pas open wanneer er zekerheid is over waar ik mij bevind. Maar…

In deze wereld gaat het erom dat je voor jezelf vecht.. Dat je opkomt voor waar je staat en dat je je niet om laat drukken door de menigte... Je kunt mensen niet vertrouwen.. Want al doe je het wel kom je er achteraf altijd weer achter dat je het beter niet had kunnen doen.. De wereld is één grote klerezooi... En de mensen die er wat aan kunnen…

Vanuit de verte klinkt een luwe stem: "Jij moet hier niet zijn." Die stem kan ik slechts gelijk geven, naast mij zit iemand met dezelfde ideeën, louter toeval maar toch. Naast ons zit iemand wie bedreven is in zijn werk. Zijn werk is ons werk. Ons werk is ridicuul; ons werk is een verlengde van de economie die nu niet wil floreren. Ons werk is…

Ik leef mijn leven maar pijn heerst over mijn hart...pijn die ik zo makkelijk kan omzetten in liefde.....liefde die ik zo makkelijk kan omzetten in haat.... en uiteindelijk arriveer ik bij de laatste ontwikkeling: van haat naar woede. Woede die zich verspreidt over mijn hele lichaam. Een onbekende woede die me wil laten schreeuwen, die me wil laten…

En het doet pijn, pijn, pijn! Alles in mij schreeuwt. Ik brul als een wild dier, ik verlies de controle en zak weg in mijn pijn. Mijn eigen losgeslagen wanhoop maakt me angstig en ik brul nog harder. Frustraties, herinneringen, nooit geheelde wonden en nooit verwerkte ruzies wervelen rond in mijn hoofd. Pijnlijke plekken die niemand ooit zag, maar…

Een meisje, met een gezicht nat van tranen en een verbeten, gekwetste trek op haar gezicht. Een jongen, een stuk groter dan zij, hoog boven haar uittorenend, die glimlachend op haar neerkeek. Ze sprong tegen hem op als een schaap tegen een leeuw en haar vuisten beukten op zijn borst. Haar mond kreeg een krampachtige trek en de tranen liepen over haar…