start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (134)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (168)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (108)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (39)
hobby (31)
humor (382)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (157)
mannen (34)
milieu (13)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (40)
natuur (94)
oorlog (108)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (109)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (42)
voedsel (45)
vriendschap (83)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (35)
werk (95)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (152)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 253):

Spiegel

Een meisje, met een gezicht nat van tranen en een verbeten, gekwetste trek op haar gezicht.
Een jongen, een stuk groter dan zij, hoog boven haar uittorenend, die glimlachend op haar neerkeek.
Ze sprong tegen hem op als een schaap tegen een leeuw en haar vuisten beukten op zijn borst. Haar mond kreeg een krampachtige trek en de tranen liepen over haar gezicht. Ik hoorde niets, maar ik zag haar mond opengaan en ze hief haar gezicht op terwijl ze tegen hem leek te gillen.
Hij glimlachte nog steeds.
Ze vocht, ze vocht als een wild dier maar hij leek niets te voelen.
Hij was zoveel groter en zoveel sterker en haar kleine vuisten lieten slechts deukjes in zijn keurige kleding achter.
Snikkend liet ze zich een moment tegen hem aan vallen, haar vingers klauwden in zijn shirt en haar hoofd schuurde tegen zijn buik terwijl ze nog harder huilde dan daarvoor.
Maar ze vocht opnieuw en bleef verbeten stompen.
Hij spreidde slechts zijn handen uit en zonder zich te verweren liet hij haar begaan.
Het was zinloos.
Toen ze zich moegevochten had stapte ze achteruit, liet de armen en het hoofd hangen en leek te verdrinken in haar tranen.
Hij stak zijn arm uit, pakte haar pols en trok haar zachtjes terug.
Hij sloeg zijn armen om haar heen en drukte haar tegen zich aan.
Ze liet hem begaan.

Verstijfd stond ik te kijken.
Een rilling kroop over mijn rug.
Langzaam liep ik weg van de spiegel.

Schrijver: Suzanne Peters, 30-12-2002


suusjepetersathotmail.com


Geplaatst in de categorie: woede

Deze inzending is 1669 keer bekeken

4/5 sterren met 22 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Noortje
Datum:20-02-2003
Email:Angellove305athotmail.com
Bericht:
Ik vind 'Spiegel' echt zo mooi.
Ik meen het.
Ik heb 'm drie keer achter elkaar gelezen
en elke keer krijg ik er een ander gevoel bij.
Ik zie niet alleen mezelf, maar ook anderen erin terug.
Kortom, ik geef het niet graag toe,
maar het doet wat met me!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)