3655 resultaten.
"Auf der Heide blüh'n die letzten Rosen...."
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
520 Een eenzame berk verheft zich te midden van het landschap en zij domineert haar omgeving en mijn vriendin verheugt zich over de nietige bloempjes van de heide. Ze kunnen haar leed, pijn en verdriet niet wegnemen.....…
Verboden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
1.796 Heerlijk vind ik mijn lijden, ik verwelkom mijn verdriet.
Ik voel me vrolijk juist omdat ik vrij kan lijden.…
Als een eilandje in een woelige oceaan......
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
473 En zo ligt de herinnering als een eiland in mijn geheugen - als een paradijselijk eiland, omgeven door een woelige oceaan met dramatisch hoge golven.....…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
527 Ik bereid u voor op elf minuten en dertien seconden, onbevangen tot op de laatste snik, verdriet in optima forma. Neem er de tijd voor.
White Noise - The visitations.…
Verdriet!
verhaal
2.8 met 5 stemmen
717 Iedereen kent verdriet, vroeg of laat.
Om een mens, om een dier, om een tegenslag, om wat dan ook.
Natuurlijk snijd het verdriet om een dier niet zo diep, als om een mens. Toch verwonderde het me dat het pijn deed tot in mijn hart.
Onbegrijpelijk natuurlijk voor iemand die niets met dieren heeft, begrijpelijk voor mensen zoals ik.…
Een feestelijke middag bij "De Druiventros"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Tomeloos verdriet wil opwellen en uitbarsten uit mijn ogen en gemoed, maar ik voel mij verkrampen en verstarren onder de blikken van een opdringerige meneer en de dansende en deinende menigte verstikt en benauwt me ondanks alles tot het uiterste...…
VOORJAARSSPROOKJE VAN DE VALKENBERG
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Maar zijn eerste blaadje van dit voorjaar begon pas te leven en dacht:
"Ik vertrouw mij toe aan een wijde en enigszins naargeestige omgeving. Maar ik ben vol jeugdige moed. Wie weet, kan ik zo klein als ik nog ben, het leven om mij heen opbeuren."
Het werd donker, een koude nacht.…
de zwemvliezen van de ijsvogel
verhaal
0.5 met 14 stemmen
1.336 Verdrietig ging de ijsvogel op zijn vertrouwde takje zitten en at een tijd niets meer. Hij piekerde er over wat hij verkeerd gedaan had terwijl hij zo zijn best deed. Het werd winter en hij was ziek en betreurde het dat hij geen zwemvliezen had.
Maar het werd voorjaar en toen scheen de zon weer en verbrak de ijsvloer in de bevroren beek.…
sterker dan de dood
verhaal
4.0 met 3 stemmen
8.206 Lachen helpt mij ook vaak en muziek om de tijd te verdrijven en het Hollandse weer in het voorjaar geeft de kracht de winter door te komen. Zekerheid kent het leven niet, al geeft iedereen weer iets anders zekerheid. Hoop en vertrouwen tegenover het lijden zetten en doorgaan en vooral vergeten.…
Het gemis blijft
beschouwing
2.6 met 5 stemmen
1.904 Dat hoor ik heel vaak in mijn werk als ziekenverzorgster, maar ook in mijn naaste omgeving. Zelf ervaar ik dat ook zo. Ook al gelooft men in het leven na de dood en in de hemelse vader, dat neemt het verdriet en het gemis niet weg. Wél kan het helpen om het verdriet te dragen.…
Koffer (uitgepakt)
beschouwing
3.5 met 2 stemmen
557 Uit: 22-11-1963
Van: Stephen King
Fernando Pessoa is misschien wel de slagroom op de Portugese taart die mij dit voorjaar, deze zomer, goed zal smaken. Weer thuis, een koffer met woorden, zinnen, de meest prachtige ooit. Bucolisch. Vreedzaam. Door eenvoud en onschuld aantrekkelijker dan ooit.…
Sociale Media als Sociale Beerput
dagcolumn
4.6 met 7 stemmen
1.050 Al bedoelen wij hier niet traumatische ervaringen opkroppen, want dat leidt tot veel verdriet en nare effecten, ook op de omgeving van het slachtoffer. Nee, een zekere gereserveerdheid in de communicatie, dat beogen wij.…
Magische stenen
verhaal
4.0 met 28 stemmen
712 Niet begrepen door haar omgeving, had ze haar dagen eenzaam in een veel te grote tuin doorgebracht. Schuw voor de mensen die er woonde. Schuw ook voor de vrouw toen die met haar kwam kennismaken. Maar dat had maar even geduurd. Snel ontstond een verstandhouding tussen mens en dier.…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
573 “Ik liep door een volkomen lege en onbekende straat in een stad waar ik nog nooit was geweest. Maar onderweg zag ik aan de overkant een aantrekkelijke man lopen. Ik rende naar hem toe om te kijken waar ik was. Ik raakte zijn schouder aan en hij draaide zich om, ik was verrast, want ik zag je gezicht, Bjarne. Lange tijd kon ik van verbazing geen woord…
Als je het warm-nest-gevoel niet kent... (1)
verhaal
3.0 met 3 stemmen
779 Haar ouders zijn haar grote voorbeeld en het zijn de mensen die ze meer als ieder ander persoon in haar omgeving respecteert. Ze heeft een band met hen die zo sterk is dat ze nooit zal verhuizen uit haar geboorteplaats. Ook niet als ik het zou willen.…
Wild-west-taferelen in de Nassaustraat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 Van de ene dag op de andere is er een berglandschap geschapen langs de snelweg in de Nassaustraat ten behoeve van de aanleg van de nieuwe riolering. Grote, grijze, holle buizen liggen er zij aan zij naast elkaar, klaar voor gebruik, als enorme mergpijpen in de etalage van een bakkerswinkel en 's-nachts is het geluid te horen van onduidelijke, maar…
OUDE JAAP (deel 1)
verhaal
3.0 met 1 stemmen
1.499 De bedaagde boerenknecht was druk aan het spitten bij zijn gammel landarbeidershuisje.
"Op mijn leeftijd hoef ik niet meer voor de baas te werken," dacht de oude Jaap. "Mijn geld krijg ik toch wel. Maar bij mijn vertrouwde huisje werk ik prettiger dan ooit. Hoor hoe de aardkluiten op mijn spa vallen en breken. Het klinkt als een lied van blije, tevreden…
Doktersbezoek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
975 Te midden van de huizenrij aan de Tilburgse Spoorlaan treft men de namen op de gevels van notarissen en makelaars; men vindt er het "Juridisch Loket" en men passeert twee restaurants, genaamd "Jade" en "Sirtaki", brandpunten van voorgaande bezoeken
Men had mij gezegd dat de naam van de arts die eveneens resideert aan de Spoorlaan "Bernards…
Een avond op Stappegoor
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
741 Op die avonden gingen we zwemmen. De watervlakte van Zwembad Stappegoor strekte zich dan voor ons uit en we mochten deze als het ware "aanbreken" zoals men zijn tanden zet in een heerlijk stuk gebak en dan vertrouwden we ons lichaam toe aan de kabbelende stroom. Boven onze hoofden constructies die aan een "Kurort" herinnerden. En soms het late licht…
Een cadeautje.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
253 Het is een oeroud patroon: een groepje mensen dat één persoon zwart maakt in de ogen van anderen met het doel zich onderling verbonden te voelen. Dat zijn de mensen die niet willen herstellen van de schade die hen is aangedaan. Ze vinden het moeilijk om de pijn opnieuw te beleven zodat ze het kunnen verwerken. Veel van hen zijn slachtoffers van narcisten…
Als een mantel van steen/Mijn thuis in de Nassaustraat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Ze omhult me als een mantel van steen en ik beleefde er zomers en winters, voorjaar en najaar.
Mijn woning kan niet concurreren met een villa of penthouse maar ze herbergt zelfs een "tuinkamer" die in voorjaar en zomer uitzicht biedt op weelderig en uitbundig groen.…
De berkenboom, het tuintje en de bloesem
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.071 Lang geleden stond in de tuin achter ons huis een hoge berkenboom met zwart-witte stam en met takken die zacht wiegden in het voorjaar.…
Voor die kinderen.
dagcolumn
4.1 met 8 stemmen
853 Behept met ouder(s) die maar niet willen afleren dat je er toch niet aan moet denken en was het altijd al zo, ongekend heftig? Los van het feit dat het niet eens bij je op zou moeten komen om je dochter van twee onder een KOUDE douche te zetten, maar wat is een WARME douche nou voor 'n straf? Alsof ze het stamelen hebben uitgevonden..." wist niet…
DRACHTENS WONDERGESCHIEDENIS
verhaal
5.0 met 1 stemmen
503 In de omgeving graven stoere werklui heel wat veen af om turf te verkrijgen. Deze begeerde brandstof vindt heel wat aftrek. Het zal handig zijn om die geweldige hoeveelheid turf over het water te vervoeren!
Talloze handen laten de schop een lange geul tussen de beide gehuchten graven.…
Op de longafdeling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
470 Men heeft zich rond het bed geschaard in verdriet en wanhoop en als dan het onherroepelijke, onvermijdelijke een feit is
schuifelt men in elkaars armen over de gang, men huilt en streelt elkaar over de rug met trage gebaren........…
Stel nou- dat ze ernaast zitten?
verhaal
1.3 met 3 stemmen
637 Stel nou dat het klopt, dat van die stikstof bedoel ik dan, hoe komt het dan dat we zoveel mooie en gezonde dingen zien wanneer we door de weilanden rijden? Diezelfde weilanden waar de koeien, schapen, paarden en zwanen lopen?
Stel nou dat het klopt, van die stikstof bedoel ik dan, hoe komt het dan dat- de visser aan de IJssel vanmorgen een gezonde…
Versteende emoties
verhaal
3.6 met 14 stemmen
1.710 Geen stadsdrukte, geen industrie, maar wél in het voorjaar het concert van kwakende kikkers en padden uit de talloze poelen en het stukje moeras aldaar. In de zomer de koeienbellen en in der wintermaanden… serene witte stilte.…
autobiografie
4.6 met 5 stemmen
807 Elkaar beter leren kennen in een andere omgeving. Maar waren er genoeg overeenkomsten, raakvlakken, om met elkaar samen te gaan wonen?…
Reine Wellens: Afscheid en Troost
beschouwing
3.0 met 9 stemmen
826 Het voorjaar wacht in harde botten
maar de sleedoorn bloeit als toen
ik nog een meisje was, lichtjaren her.
Lente breekt zich baan, als verdriet,
het eerste vloeien van bloed. Komen
en gaan. Loop verder. Achter dit struikgewas
wacht de terugkeer. De bomen blijven.
Reine Wellens is geboren rond 1950, waar weet ik niet.…
Vaarwel aan mijn geboortehuis.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
503 De warmte van een werkelijk thuis zou mij nooit meer omgeven. Ik zou slechts af en toe nog een blik kunnen werpen op het goede ouderlijke huis in die oude straat, dat mij eens zoveel geboden had.…