1664 resultaten.
Als het Carnaval weer voorbij is....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Het carnaval is weer voorbij en verleden tijd...…
Verleden botst op het heden
beschouwing
4.0 met 5 stemmen
1.017 Als ik de familie in het heden ontmoet worden ze door mij niet vanuit de herinnering herkend, het verleden botst op het heden, een gat in de tijd van veertig jaar klapt dicht en dat moet ik dichten, in korte tijd verwerken.
De scherven van het verleden worden door de realiteit naar de achtergrond gedreven en op hun plaats gezet.…
bewering
4.6 met 11 stemmen
735 De stappen die je achterlaat
halen je nooit meer in.…
Mijn verraderlijke verleden/Weerzien
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
463 Uit de verre diepten van mijn verraderlijke en turbulente leven dook zij op; zij die mij kende en die naast mij stond; die ik al vroeg mijn bekentenissen kon toevertrouwen en nu is zij er nog, waar de ongenadige dood zovelen wegnam. Bij "Anvers" wacht zij nog op mij....
In een lang-vergeten, duister seizoen had ik mij toevertrouwd aan de typemachine…
De dennenboom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
492 Een uiterst taaie dennenboom houdt nog altijd stand in "ons parkje" aan de Ringbaan Oost te midden van haar soortgenoten: de esdoorn, de linde en de beuk.
Op een oude zwart-wit-foto uit 1958 sta ik met mijn vader, moeder en zusje onder die boom, in de sneeuw, die in dat verre, voorbije jaar zo overvloedig de wereld bedekte. Zestig jaar na dato,…
PERSBREIDEL EN EEUWENOUD ZEER
column
3.5 met 4 stemmen
736 Nederland draait door en staat daarin niet alleen. Europa lijkt het ook te doen en de hele wereld lijkt aan varianten van het Censuurvirus te lijden, dat de volgende bijverschijnselen heeft: Er wordt in kuiven gepikt, op tenen en pikken getrapt en er worden korte lontjes aangestoken. Men ergert zich groen en geel, strooit zout in wonden en kan elkaar…
"Oh give me a home...."
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 Op de plaats waar sinds jaar en dag ¨Zorgcentrum Zuid" is verrezen en waar de kolos van het verpleeghuis - waarin mijn dierbare vader de laatste elf martelende en slopende maanden van zijn langgerekte sterfbed heeft moeten slijten en meemaken - verrijst, bevonden zich eens de stenen gebouwen van een jongensschool en van een meisjesschool opgetrokken…
De Eenzaat....Confrontatie met zijn verleden.
verhaal
4.3 met 3 stemmen
1.216 Het stapeltje foto’s dat ze hem nu toestuurt, is voor haar ‘de’ definitieve breuk met het verleden.
Haar laatste wens naar hem toe is, dat hij Marianne met rust wou laten en dat ze bereidt is heel ver te gaan om te voorkomen dat hij haar ook kapotmaken zou. Ze zou hem wel vinden, en alleen god weet waartoe ze dan in staat zou zijn.…
Onvoltooid verleden tijd
verhaal
3.1 met 9 stemmen
859 De vochtige geur van het eikenhout prikt in mijn neus en brengt mij nogmaals terug in het verleden.
Mijn zussen en ik spelen verstoppertje en daarom sta ik hier nu. Ik wil helemaal niet meer gevonden worden; voel me onooglijk lelijk, met dat veel te korte haar.…
de toekomst aan het verleden verloren
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.109 Hij was me het verhaal wel. Apart. Ik kon hem, in gedachten, nooit los laten, misschien dat ik hem daarom probeer te gaan haten. Afstand bewaren.
Hem niet meer zien.
Tot dan die ene middag, dat hij weer, zeiknat geregend, bij mijn vriendin in de gang staat. Of ie vannacht hier kon slapen? Geschorst van de nachtopvang, en dat is alles wat hij erover…
Voltooid verleden tijd.
verhaal
3.5 met 12 stemmen
1.743 Elk verleden vervolledigt zich in haar toekomst. Het blijft achtervolgen, maar zolang dit niet overheersen gaat, staat het garant voor tijden waarin je vooruitblikt en dromen blijft nastreven.
Het moet een waakvlammetje blijven dat flakkert op een héél laag pitje. Aan jou of mij om ervoor te zorgen dat het geen of nauwelijks voeding krijgt.…
Dozen vol met verleden.
dagcolumn
2.7 met 3 stemmen
1.267 Dit was een reis terug naar mijn verleden. Mijn lang vervlogen tienerjaren waarin het lezen van boeken en het verzamelen van materiaal voor het moment zelf gebeurde. Niet met de intentie om er later, wanneer je oud en bejaard was, nog eens in terug te kunnen duiken.…
De vrouw in het verleden en tegenwoordig
beschouwing
4.0 met 1 stemmen
895 Er is een tijd geweest dat vrouwen weinig autoriteit hadden in de samenleving. Gelukkig is dat veranderd, maar vroeger vertoefden de meeste vrouwen binnenshuis en leefden dus streng teruggetrokken. Komt helaas nog voor. In huis hadden ze niet veel te vertellen. Ze mochten zelfs niet een man kiezen waarop ze verliefd waren. Een huwelijk uit liefde was…
Een herinnering aan de "Karl Marx"-Universiteit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
475 In vroege jeugdjaren was ik weleens met mijn ouders het lage, carré-vormige, witte gebouw, ontworpen door architect Jos Bedaux gaan bezichtigen, onwetend en onbewust dat ik er in latere jaren mijn entree zou maken als studente (bij die gelegenheid stapten roze flamingo's, "geleend" van het nabijgelegen Tilburgs Natuur Dierenpark rond in een door…
Trouwe buren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
503 In die tijd scheidden dunne, wankele wanden onze arbeiderswoningen en mijn moeder wist dat haar hulp werd ingeroepen als mevrouw B. met een voorwerp op de muur klopte. Mevrouw B. was onze trouwe buurvrouw die twee merkwaardige, hoogst excentrieke heren huisvestte; haar zoon en haar commensaal. Mevrouw was al op leeftijd, droeg altijd een hoedje en vergastte…
Mijn eerste kamer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
417 Als ik het St.Annaplein passeer met de bus, weet ik dat daar achter de gevels van de huizen, achter de welhaast geblindeerde, in het zonlicht blikkerende ramen zich nog steeds de kamer bevindt; mijn eerste kamer, sinds jaar en dag door iemand anders bewoond, wellicht door een jonge student, die daar zijn toekomst begint.
De kamer die de allerliefste…
Eindelijk Uitgesproken
verhaal
5.0 met 1 stemmen
883 Nog eenmaal was, zo vlak voor het einde van het jaar, het verleden opgerakeld en voorgoed en eindelijk uitgesproken. We konden het nu definitief achter ons laten. Even overdacht ik de situatie en jawel dit was toch weer zo’n ondeugende streek van pa.…
Alles wordt anders.
verhaal
2.0 met 5 stemmen
933 Het verleden is voorbij. Vandaag is het ‘t heden. En morgen is voor ons verborgen.
Vanuit de enige tas die ze bij zich draagt klinkt het bekende geluid van haar mobiele telefoon. Ze is wakker. Klaarwakker. Op het display verschijnt zijn naam. Toch nog wat onzeker drukt ze op het groene hoorntje aan de linkerkant van het piepkleine toestel.…
bewering
2.6 met 5 stemmen
580 Mensen die menen dat ze onrechtvaardig zijn behandeld en jarenlang de burgemeester en wethouders van hun gemeente, Haagse politici en tal van instanties benaderen om in alle toonaarden hun gram te halen, zouden er zeer verstandig aan doen om het verleden nu maar eens achter zich te laten en hun blik blijmoedig op de toekomst te richten, zodat ze weer…
GROTE KERKSPROOKJE
verhaal
2.0 met 3 stemmen
1.284 Deze vertelling speelt zich af in de late middeleeuwen, ergens bij Chaam, Meerle of Meersel-Dreef.
Een bedaagde baron kuierde rond in het park van zijn kasteel. Het leek wel of het ruisen van de eiken en beuken hem wenkte. Bedaard wandelde de deftige heer mee met de stem van het zacht wiegelende lover.
"Ja, in mijn kinderjaren luisterde ik graag…
Weet je nog?
verhaal
4.0 met 2 stemmen
568 Dat moet wel, want zo creëer je een verleden, heden en toekomst!…
Tafereeltjes uit een foto-album
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
472 Voor mijn ogen vervluchtigt mijn hele verleden, het gaat op in ijle rook, in damp, in mist.....…
De Betoverende Berg
verhaal
3.8 met 8 stemmen
812 Naar het verleden dat geleden was. Het gedane dat begraven kon worden. De berg mocht de herinneringen bergen. De lessen waren geleerd. Een museum dat niet meer bezocht hoefde worden. Het verleden zou zakken in de schoot van Moeder Aarde. De kristallen zouden hun werk doen en het geleerde omzetten naar schatten voor de toekomst.…
Zeer verlate kermisimpressie 2012/ "Vanavond gaan we naar de kermis in de stad"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
455 De stad was altijd al een kermisstad. Nooit heb ik de carrousel met haar bonte lampjes die haar rondjes draait onder de lichte regen - herinnering aan mijn vroegste jeugd - met meer weemoed en verdriet aanschouwd als juist dit jaar.
Nooit heb ik mij meer verdoold en verdoemd gevoeld tussen de jolige jongelui - de jongen met de warrige rode haardos…
Verdriet en verwondering om een geelkoperen paraplubak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
790 Het was in de lente van het jaar 2008 dat ik op toevallige wijze in contact kwam met de heer D. uit de Bellinistraat in Tilburg. Onze voorouders hadden betrekkingen met elkaar onderhouden in een verre, vooroorlogse tijd; betrekkingen waarover ik tot op dat moment niets wist. Een geelkoperen paraplubak was daarvan de stille en enig overgebleven getuige…
LACHSALVO EN WATERLANDERS (1)
verhaal
4.0 met 1 stemmen
1.700 Opeens zagen we ze zitten op een bankje voor een klein vrijstaand huis. We waren het al drie keer voorbijgereden. Onze buurvrouw van vroeger stond in de tuin en zwaaide de vierde keer.
We hadden ze al jaren niet meer gezien. Ze verhuurden kamers en een vakantiehuisje sinds ze verhuisd waren naar de kust. Dat moest wel, anders kwam je er niet in bij…
Bijzonder Gewoon
verhaal
4.0 met 2 stemmen
689 Het is een blijvende herinnering aan het verleden. In vele plaatsen werden de vaarten gedempt en of dat altijd een verbetering is geweest, blijft de vraag.
In een plaats als Drachten gaan stemmen op, om de vaart weer uit te graven voor het toerisme.…
What's in my name?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
520 "Ien" noemde ze mij; het was de naam "Ien", afgeleid van mijn werkelijke naam "Ineke" die ik graag hoor weerklinken en uit verre, verre diepten, uit onachterhaalbare verten, uit een zo ver verleden herinnerde ik mij de vrouwengroep, waartoe ik had behoord en de vergaderingen waarvan ik verslag had gelegd.…
Tijdsbeeld
verhaal
4.0 met 2 stemmen
626 Ach het is nu eenmaal zo dat elke tijd in het verleden en toekomst z’n mankementen had of zal hebben. Het perfecte leven zullen we nooit meer bereiken.…
Terugkeer naar de boerderij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Na een lange wandeling door het dorp dat zozeer tot het decor van een lang verleden behoort en dat zo vaak mijn bestemming is geweest gedurende de lange, voorgoed voorbije en vergane jaren, bereikten mijn oude, grijsharige vriendin en ik het metalen, solide hek dat de toegang vormt tot de honderdjarige boerderij.…