Alle inzendingen over reizen

Er zijn van die gebeurtenissen die je altijd bij zullen blijven. Er gebeuren soms dingen waar je echt niet om hebt gevraagd, maar ze overkomen je doodleuk. Zo vroeg mijn zus Elly me mee uit voor een dagtochtje. Elk jaar organiseert de personeelsvereniging van het bedrijf waar haar overleden echtgenoot heeft gewerkt een dag uit voor oud-medewerkers…

Ben in New York geweest. Even op en neer. Meer nèèr dan óp, gelet op het turbulente weer maar met een verse liter wodka achter de kiezen let je daar niet zo op. Het irritante van vliegen is de piloot! Oké, je hebt hem nodig maar waarom kan zo’n man z’n mond nou niet houden tijdens de vlucht? Kan er eindelijk eens een wet komen waarin het de piloot…

Dan kom je op een site terecht op Internet en boek je impulsief een gidsenreis voor juli naar Ierland. Meer omdat ik dan niet alleen zou moeten gaan. Juli werd wel september, maar goed …ik ging. Er konden maximaal 8 mensen mee. De eerste weken zag het er naar uit dat we met zijn vieren zouden meegaan. Op het laatste moment werden het er toch…

De stad nestelt zich rond zeven heuvels. Ergens in zijn holte zetelt de macht. De brede stroom kronkelt, weg van de gewijde bron, opborrelend uit een kleine vallei. Ze slijpt het dal met het geduld van de druppel die de steen uitholt. Ik vlucht voor de spits, een steile klim langs de trap die de flank bedwingt. Elke trede is een uitkijkpost voor…

“Port control, port control, this is Rover, motorvessel Rover for port control, on 16.” Beschaafd Engels over de marifoon, in de buurt van Cadiz. Een half uur, wat zeg ik, een uurtje achter elkaar. “Port control this is Rover for port control, on 16 please. Port control port control this is Rover, Rover for port control on 16…” Eindeloos herhaald,…

Hij zag, en bedrog was uitgesloten, een zandstorm zwellen aan de horizon. De azuren stolp spat open. Donder rolt traag over geladen wolken. Opeengepropte flitsende dampen. Het licht vergrijst en wijkt voor een zwakkere gedaante…de waakvlam Een goddelijke adem wurgt en snoert de longen dicht. Beesten haasten zich of graven vluchtgangen of fladderen…

Na een busreis van zevenhonderd kilometer bereiken we eindelijk Matmata, gelegen aan de rand van de woestijn. Het Berbervolk dat hier leeft, woont nog in holwoningen en wij gaan zo'n woning bekijken. Van de ijskoude airconditioning die ons deed overleven in de bus, stap ik op gloeiend heet zand, dat mijn schoenen haast in brand zet. Onder een olijfboom…

Zodra ik in Tanger uit het vliegtuig stap waan ik mij in een andere wereld. Het is niet alleen het benauwende, drukkende weer, nee, de hele atmosfeer beneemt mij de adem. Chaotisch, druk, zenuwachtig, geheimzinnig. Een gesluierde vrouw kijkt mij nieuwsgierig aan, maar als onze blikken elkaar kruisen wendt zij, betrapt, het hoofd af. Het is één…

"Voor we verdergaan, miss Garland, moeten de mannen eerst een kleine pauze hebben", legde Philip uit met zijn bekende grote grijns. "Alweer?!", reageerde Judith Garland geirriteerd. Ze nam de tropenhelm van haar rood aangelopen hoofd en veegde het zweet weg. De dragers hadden hun pakken neergelegd en waren onder een mangoboom gaan liggen. Judith…

Vaarwel reiziger in het zand u bent oud en grijs nu. Ooit ging u weg, waarvandaan u kwam nu sterft u de reizende dood in het Land van de Reizende Zon. Hier waren wij nooit geweest, stom is , dat wij het menen te kennen. we waren nooit eerder in Japan. Hier streed hij, de Samurai. Hij is sterker gestorven dan wij, wij zijn nog in leven, onvoorstelbaar…

29-3 We hebben net de bushwalk naar Kelly's Basin gemaakt. Vroeger (1897-1920) liep hier een treinrails van het spooksstadje Linda naar de zee.Om de schatten van de aarde over zee te vervoeren. Van die rails was weinig meer te zien. Alles was overgroeid door een oogverblindend groen regenwoudgewas. Mooi hoor. Heel veel varens. Heb helaas nog geen…

24-3 Eindelijk in Tasmanië. Na zes uur kotsen op de Devilcat. Nu weet ik waar die helse boot zijn naam vandaan heeft. Ik wist niet dat je je zo ellendig kan voelen. Zes uur lang de noodles binnen proberen te houden is niet fijn. Heb een amerikaans meisje dat me complimenteerde met mijn mooie gezicht half ondergekotst en Jaap heeft ons nieuwe pakje…

Samengepakt in twee rechtover elkaar staande duetzitjes worden de reizigers door de verzengende hitte gespoord. Er hangt een broeierige lauwte in de wagon waardoor de tocht beslist niet zonder bezwaren zal verlopen. En toch lijken de passagiers windstille levens beschoren. De trein zwiept pijlsnel door het Vlaamse landschap waar verschroeide graskanten…

[...] De avondschemering zet in boven de machtige Yangtze, platte schepen met heldere petroleumlampen verlicht, varen rustig voorbij. De temperatuur daalt onmiddellijk naar het vriespunt. Wandelend langs de berm kijk ik naar het spiegelgladde meer van Yinshan park. Vanmiddag ontdekte ik enkele restaurants dichtbij het hotel, naar ik mag hopen met…

Wij lagen met de "Noorderzon" in de haven van Ceuta, mijn vriend Frans en ik. Er stond al dagen en nachten een harde westenwind, waardoor we niet wegkwamen. We moesten naar Portugal en hadden al eens een poging ondernomen om uit te varen, maar met windkracht zeven tot acht op de kop was het niet te doen. Bovendien is de Straat van Gibraltar waanzinnig…

Zij vloekte langdurig in het Farsi en ik verstond “smerige hond” in een litanie van woorden, die bekend maar verder onvertaalbaar klonken. Gelukkig bleek zij ook Engels te verstaan, want toen ik zachtjes “dirty dog” zei, verontschuldigde zij zich onmiddellijk met “I’m so sorry, I didn’t know”. We raakten aan de praat over het weer en hoe zij het…

Ik fiets naar de stad, naar Charlotte, om naar de bioscoop te gaan. Het is al donker en ik staar wat voor me uit. Eigenlijk heb ik helemaal geen zin. Het is weer zo’n opgeprikte sociale gezelligheid. En het zal vast wel leuk zijn als ik er eenmaal ben, maar toch voelt het nep. Toch fiets ik door, ik kom lachend bij haar aan en we hebben een leuke…

Eigenlijk hield Sietse Piekstra niet van treinreizen. Treinen waren ongezellig. In films over vroegere tijden zag men wel eens treinen, die nog gezelliger en knusser waren ingericht dan menige woonkamer, maar dat was er nu niet meer bij. De regering en de NS riepen wel om het hardst dat de mensen met de trein moesten reizen en niet met de auto, maar…

bij het overlijden van de Nederlandse schrijver met mondiale bekendheid Jan de Hartog (1914-2002) een samenvatting van een van zijn meest gelezen boeken: Hollands Glorie uit 1940. Hollands Glorie is de grote, klassieke roman van Jan de Hartog en het levensverhaal van Jan Wandelaar, een man die een bliksemcarrière maakte van matroos tot stuurman…

De trein dendert langzaam door het grijze landschap dat door een laaghangende sluier van mist in tweeën wordt verdeeld. Zittend tegen de opengeschoven laaddeur van de trein kijk ik uit op de benevelde jungle. Naarmate het daglicht het overneemt van de lange nacht die ik doorgebracht heb in de trein naar Jakarta verandert de eindeloze grijze begroeiing…

New York is Manhattan en Manhattan is onmogelijk. The Bronx, Queens, Brooklyn en de rest van de buitenwijken zijn mogelijk, en tellen dus niet mee. Manhattan is onbegaanbaar. Je zou met de auto, over bruggen en door tunnels, het eiland kunnen bereiken, maar dat is een zinloze expeditie. Er zijn geen parkeerplaatsen op Manhattan, zodat je eeuwig…

De Toerist, die late namiddag, was verdwaald. Uit een donker bergbos, waar de hoge sparrenbomen zich tot een sombere kathedraal schenen te bouwen, terwijl de rode, ondergaande zon door het zwarte gewemel der lagere twijgen scheen als met altaarkaarsgeschemer in een ver verwijderde kapel, was de Toerist gekomen aan de rand van de vallei, waar de bergstroom…