Alle inzendingen over afscheid

1600 resultaten.

Sorteren op:

Lachen en huilen met een collega

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
We liepen zij aan zij, al die lange jaren; ik, de journaliste; hij, de fotograaf.... Hij was van de herenliefde en de deur van zijn kleine woning aan de Anselmusstraat stond altijd open voor mij. Zoals overal het geval is, werd er volop gekonkeld, geroddeld en gemalverseerd bij de kleine wijkkrant waarvoor we samen werkten en toen de dodelijke ziekte…

De keizerskroon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Mijn zachte, nog altijd donkerblonde en nog florissante haar dat mij sierde, placht Degene die mijn stormachtige en turbulente jeugdjaren heeft begeleid, die naast mij stond als niemand anders en die mij heeft beschermd en heeft liefgehad, een "keizerskroon" te noemen. Mijn liefste Vader, mijn voorvechter, heeft de helderblauwe ogen voorgoed gesloten…

Een desolaat doorgangshuis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Behandelcentrum "De Hazelaar" vormt een doorgangshuis, een tijdelijke verblijfplaats voor personen aan wie het water aan de lippen staat om uiteenlopende redenen. Bij mijn bezoek zijn de lange, uitgestorven gangen, gescheiden door deuren die zorgvuldig gesloten worden. De vele, kleine kamers die zich aaneenrijgen aan de gang in een troosteloze, desolate…

In de vaderarmen van de dood....

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Ik heb tenslotte afscheid moeten nemen van de vriendin die ik in verre, haast voorgoed vergeten jaren voor het eerst had ontmoet bij de assertiviteitstraining, die later in een zolderkamer in mijn ouderlijk huis eens de hand aan zichzelf had willen slaan en die eens, lang geleden, de Oostenrijkse zomerweiden met mij beklom tijdens een fabuleuze vakantie…

Mütterlein

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
In je zelfgemaakte, lichtbruine zijden pakje, in je ensemble, dat je op de naailes onder leiding van mevrouw V. vervaardigd had, hebben we je in je kist moeten leggen en we hebben je over moeten geven aan vuur en aan aarde. Ik herinner me de rouwkransen, door velen geschonken, rond je kist in het Crematorium. Vanuit je hoge, onbestemde, onwezenlijke…

Twee olifantjes en een dobbelsteen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
Voor zover ik me herinner, heb ik het beeldje gekocht in een "New-Age-zaak" waar de collectie snuisterijen en parafernalia de illusie hoog schijnt te moeten houden dat deze het ongeluk en het ongerief, het lijden en de onlustgevoelens kunnen bestrijden of opheffen.... Het beeldje, dat nog altijd een plaatsje bezet achter glas in mijn zwarte vitrinekast…
I.Broeckx12 augustus 2022Lees meer >

Eens, op de Bosbaan....

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Het was ongetwijfeld een festiviteit die georganiseerd was door Zwemvereniging "De Tilburgse Watervrienden". We hadden bij die vereniging leren zwemmen en zijn ongetwijfeld met de bus naar Amsterdam getogen, naar de Bosbaan. We waren veertien jaar oud en ik herinner me nog dat mijn vriendin Lucia een zeegroen badpak droeg. In het zwarte water van…
I.Broeckx5 september 2022Lees meer >

In het herfstseizoen van onze vriendschap

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 455
Ik vrees het naderend afscheid als de al te overmoedige avonturier, als de bergbeklimmer of toerist die noodgedwongen en tegen wil en dank de kale, koude, gladde rotspartijen moet gaan beklimmen die een ongewilde uitdaging voor hem vormen en een wanhoopsoffensief zonder weerga. Maar de allerliefste is er nog altijd.…
I,Broeckx11 oktober 2022Lees meer >

"De jongensjaren van....."

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Ik had aan zijn sterfbed gezeten, terwijl de tranen als rivieren zonder doel of bestemming hun weg zochten over mijn gezicht. Hij had me gevraagd hem voor te lezen uit de roman, getiteld: "De jongensjaren van....", zijn favoriete boek uit zijn jeugdjaren. "Flink zijn" vermaande hij me bij het zien van mijn verdriet. Hij was mijn voorvechter in…
I.Broeckx20 oktober 2022Lees meer >

Respect en eerbied om onze Bevrijders

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Treurig, treurend en bedroefd weerklinkt de muziek van de doedelzak bij de herdenking van de Bevrijding van Goirle door de Engelsen, Amerikanen, Polen en Australiërs in 1944. De klanken van het "God Save the Queen" zijn overweldigend en brengen het gemoed in beroering. Het publiek staat er stil bij, in kaarsrechte houding, met alle respect en eerbied…
I.Broeckx24 december 2022Lees meer >

Mijn trouwe buren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
Vele buren heb ik niet gekend, maar allen waren toeschietelijk. Jaren geleden zijn de trouwe Somaliërs vertrokken en ze hebben het kleine meisje dat hier geboren was en de jongen meegenomen. Ze gingen een hopelijk florissante toekomst tegemoet in Tilburg West in een eengezinswoning met een tuin waarin de kinderen naar hartenlust zouden kunnen spelen…

De verlokkingen van de afgrond en van het koude staal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 575
De "Bach"-flat rijst hoog op in Tilburg Noord. Zij draagt op de lichtblauwe, verticale pijlers van haar gevel de trotse naam van de wereldberoemde componist. Haar zeventien verdiepingen kostten de tol van vele levens. De afgrond lokte die een eind zou moeten maken aan ondraaglijke kwellingen en die zou bevrijden zoals zelfs ook het koude staal van…

Herinnering aan opa

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
In latere jaren, toen ze weduwe was geworden, had ze de grond wel open willen krabben waaronder hij rustte, vereenzaamd en alleen als ze was in het grote huis. Hij was mijn opa die staat afgebeeld op het grote familieportret dat nog altijd mijn slaapkamer siert. Zijn dunne haar gescheiden, de vinger beringd; een pochet in het colbert; de zakenman die…

Afscheid van een kamer / Een nieuw kort verhaal

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Ik gun ze slechts een vluchtige blik en wend daarna gegeneerd mijn ogen af en neem afscheid van de kamer en van het huis en van een hoe dan ook onvergetelijk gedeelte van mijn jeugd en van mijn leven, dat ik in mijn geest niettemin inlijst als een schilderij met een gouden omranding.....…
I.Broeckx5 februari 2025Lees meer >

Een turquoise kop en schotel; herinnering aan mevrouw Van Keulen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
Op mijn vitrinekast staat een kop en schotel van uiterst breekbaar porselein met daarop turquoise en zwarte motieven; bescheiden en armzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk dat herinnert aan een vriendschap die drie jaar duurde en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat. Nooit meer…
I.Broeckx24 oktober 2024Lees meer >

Tranen in de nacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Ach mama, hoe lief, verlegen en fragiel sta je op die oude foto, te midden van twee dames, met een glas wijn in de hand, op een sofa, toen onze oom zijn bruiloft vierde; je was vijfenveertig. Hoe strekte je, toen je tachtig was, je doorgroefde hand naar me uit; hoe zei je; "Je bent mijn kind!" En ik ben nog altijd je oudste dochter, die je de…
I.Broeckx29 november 2024Lees meer >

"Psychiatrische Observaties" / De Hemel der Liefde

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
De C.-straat vormt een krocht, een langwerpige, trieste, uitzichtloze trechter, omzoomd door bouwvallige huizen. Helemaal aan het eind hiervan bevindt zich het huis van F., mijn manisch-depressieve vriendin. Hier legde ik vaak mijn bezoeken aan haar af. Met haar lange, lenige, elegante, beringde vingers draaide ze gewoonlijk de ene sigaret na de andere…
I.Broeckx5 november 2024Lees meer >

De banden van het bloed

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Bij het station neemt mijn zus afscheid met een vluchtige kus en ze verdwijnt in de duisternis, de duisternis die haar liefste gestalte eens voorgoed zal verzwelgen en opslokken.....…
I.Broeckx22 november 2024Lees meer >
autobiografie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Na een herfst en winter van intense rouw over het heengaan van zijn voormalige geliefde Emma begon de lente van 2011 voor Bjarne Gosse met de laatste tranen. Alle hoofdstukken over Emma Petronella waren nu echt verleden tijd. Ze lag begraven in haar kist op de grote begraafplaats niet ver van de rozentuin in het oostelijke gedeelte van de stad Utrecht…

' HUMOR EN DOOD' : DE WEDDENSCHAP

verhaal
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 22.063
Ze had eerst afscheid genomen van de jongsten en haar lievelingskleinkind, toen de gesprekken stevig werden met de behandelende artsen die met haar verzoek meegingen. Op een woensdagmiddag om 16 uur viel het besluit en op de vraag van haar dochter wanneer, zei de arts: "18 uur". Dat was toch wel even schrikken, maar de 80 jarige hield vast.…

"Zul je om me huilen?"

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 644
De bejaarde groenteman kwam in die tijd nog altijd iedere week de groenten bezorgen. Mijn moeder had er een handje van relaties te onderhouden met klusjesmannen, leveranciers en winkeliers, overigens nooit erotisch, maar om op half-vriendschappelijke en hoogst oppervlakkige wijze te babbelen over huis-, tuin- en keukenaangelegenheden. De meer diepgaande…

Doodsdrift

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Aan de horizon bevindt zich de gestalte van de hoge toren, blauwachtig en schimmig in de verte. Ik mag wel met recht beweren van het in Tilburg beruchte flatgebouw. Naar men in de stad beweert dwarrelen daar vanaf grote hoogte met enige tussenpozen de kwetsbare lichamen van de zelfmoordenaars neer als sneeuwvlokken, als stof... Het kostbare maar…

Gezamenlijk rond de tafel in de vergaderzaal, zwijgzaam en verloren

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Ze namen deel aan de vergaderingen en ze schaarden. zich keer op keer rond de tafel In hun innerlijk moeten ondefinieerbare, onherleidbare en kolkende gevoelens hebben rondgetold, maar stil, verstard en verkrampt waren de gezichten waarmee zij voor zich uit staarden. Stil waren hun stemmen die geen uiting gaven aan de mensonterende en grensoverschrijdende…

Ons stedelijk panorama in onze harten en in onze stad voor altijd bewaard

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
De diverse kerkhoven van onze stad maken daar ook deel van uit en ze kennen als het ware ook de doden een rechtmatige plaats, een verblijf en een domicilie toe alsof zij er nog altijd bij horen. Aan de Goirkestraat houdt een rij van stenen, gevleugelde engelen de wacht, voorzien van trompetten, die het glorieuze hemelse rijk schijnen aan te kondigen…

Herinnering aan Vader (vervolg)

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
Ver, verscholen in de tijd, ligt de herinnering aan de man die mijn Vader was; mijn eerste leraar en mentor die goedwillend over mij waakte; met wie ik op de foto sta: een fragiele baby in de armen en handen van Hem, die ik later zo goed zou leren kennen. Muziek begeleidde zijn leven; hij dook weg in romantische fantasieën die het verdriet om de…

Het verbijsterende verhaal over de zwarte vensters

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
Op een dag zag ik het miezerige verpauperde verdiepinkje in de achterbuurt weer vanaf een afstand en de nu verduisterde en geblindeerde ramen, die me aan leken te grijnzen, leken tot in alle eeuwigheid een onheilspellend verhaal te vertellen. Daarachter werd eens het tragische en tot mateloos ongeluk leidende en veroordeelde leven dat al te spoedig…

Opnieuw naar de velden des doods / Het Crematorium revisited

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Opnieuw ben ik naar de gebouwen en naar de weiden gegaan, waar ik eens de liefsten heb moeten afgeven, heb moeten overgeven aan vuur en aan aarde. De zalen zijn mij nu bekend. Ze zijn opgesierd met parafernalia die bezwaarlijk kunnen dienen om het leed te verzachten. Er zijn velen komen opdagen voor de lezing over rouwverwerking. Ik neem plaats…
I.Broeckx12 augustus 2025Lees meer >

De 'diefstal' van een sprei

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 358
Het was een warme, wollige sprei, versierd met een symmetrisch patroon van donkerrode motieven die op regelmatige afstanden van elkaar waren aangebracht. Onder de sprei sluimerden en sliepen we; mijn bejaarde moeder en ik. Als ik bij haar was strekten we onze lichamen naast elkaar uit. Haar gezicht naast dat van mij was als gebeeldhouwd uit bleek,…
I.Broeckx10 december 2025Lees meer >

Geschiedenis in een doos

verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.085
Tien lege dozen heb ik om te vullen en ik kijk wanhopig om mij heen, waar zal ik beginnen? Verstandig lijkt me in de keuken en daar neem ik een aantal pannen, borden, soepkommen en bekers en stop die samen met handdoeken en theedoeken in de eerste doos. In de kast in de kamer liggen liedboeken en bijbels, een naaidoos, veel foto’s , een verbanddoos…
Bij20 juli 2006Lees meer >