Alle inzendingen over ziekte

‘Het is kanker. In zeer agressieve vorm. Met een beetje meeval kan hij dit nog een jaar overleven. Genezing is uitgesloten, daar ben ik zeker van! Enkel de pijn kunnen we bestrijden om zijn resterende maanden draaglijk te maken. Ook bestraling van de al aanwezige tumor kan nog wat uitstel brengen, maar is lang niet zeker.’ Deze woorden waren niets…

Dit was het eerste contact sinds zijn binnenkomst in het gezondheidscentrum met een verzorgende en hij veegde snel zijn tranen weg en glimlachte geforceerd. Hij knikte de robot vriendelijk toe: “ik denk….”, verder kwam hij niet. De robot keek nog eens. Zijn blikken stem ratelde zijn bevinding naar de computer. Hij denkt, geen reden tot ongerustheid.…

Wat mij hevig verontrust is het feit dat onze maatschappij langzaamaan steeds onpersoonlijker en grimmiger wordt. De naoorlogse generatie is groot en er zullen niet genoeg mensen in de gezondheidssector werkzaam zijn. Wanneer deze enorme groep over een jaar of dertig aanspraak zal maken op deze gezondheidszorg zal er niet voldoende verplegend personeel…

Aan de buitenkant is niet te zien hoe een mens zich innerlijk voelt. Een op het eerste oog vrolijk, opgewekt en energiek persoon kan van binnen kapot, opgebrand, zwaarmoedig en ten einde raad zijn. Op een gegeven moment kost het te veel inspanning om de schijn op te blijven houden en valt de persoon in een acute depressie, waarbij er niets anders overblijft…

Nederland is mijn land, hier daal ik het liefste neer. Meestal zo rond de wateren van de Wadden. Toch moet ik er in de winter even tussenuit, anders vriezen mijn vleugels vast. Dit jaar was ik van plan naar Turkije te vliegen om te overwinteren. Nu hoorde ik echter in de wandelgangen van het water dat dit geen verstandig idee is. De vogelgriep schijnt…

Vijf jaar geleden onderging ik mijn laatste marteling bij een tandarts. Er moesten twee kiezen uit. Ze braken af, zodat er een kaakchirurg aan te pas moest komen om een en ander te corrigeren. Dat leverde mij een kaakontwrichting op waaraan ik nog wel eens moet denken als ik zwaar getafeld heb. Dus besloot ik nooit meer naar een tandarts te gaan, behalve…

The most wonderful time of the year! Niet precies als je het mij vraagt hoor. Qua gezelligheid misschien, maar de gezondheid laat deze maand te wensen over. Hoesten en proesten voert de boventoon bij ons thuis. Als ik zelf niet geveld ben door een griepje, is het mijn man wel. Als wij er weer bovenop zijn, is het bij de kinderen weer snotneuzenfestival…

Anton verdween in de binaire storm die woedde op mijn met xp ingerichte systeem. Na jaren van blauwe schermen, maar altijd weer terug, bleek xp zonder blauw alles in de war te gooien. Bill, je wordt bedankt! Niet alleen mijn levenswerk, maar ook dat van vele generaties voor mij, verdwenen naar het walhalla van de bits. Wat mij op dat moment het meest…

Een doktersbezoek was er voor nodig om het me te doen beseffen. Alhoewel mijn lichaam het al een paar weken aangaf, mijn hoofd wilde er nog niet aan. Eigenlijk had ik het aan moeten zien komen. Het is niet de eerste keer dat het me overkomt en ik had me vorige keer nog zo voorgenomen, dat me dat nooit meer zou gebeuren. Dat ik de volgende keer op tijd…

Wel eens bij een uroloog geweest voor een nieronderzoek? De dag voor het onderzoek word ik geacht een flesje met een vaag drankje dat naar motorolie smaakt te consumeren. Om mijn darmen volledig te ledigen. Nooit eerder meegemaakt. Totaal geen ervaring in die dingen. Voor alle zekerheid een flesje bier erachteraan. Voor de smaak en om het doorspoelen…

De landmuis was jong en vastberaden. In het Noorden op het Platteland was geen toekomst. Er waren geen leuke vrouwtjes en er was geen werk. Hoewel hij erg van de natuur hield en er volop Kaas aanwezig was op de boerderij en hij er goede vrienden had ging hij op een dag naar het Zuiden, naar de grote Stad. Bij aankomst belande hij in het café de Filistijnen…

Stiekem heb ik wel eens gedacht: had ik maar een gebroken been. Want dat is zichtbaar en dan hoef je niet zoveel uit te leggen. En dan krijg je waarschijnlijk ook wat meer hulp. Welnu: ik ben van een ladder gevallen en goed ook. Met als resultaat een gebroken enkel, gebroken knie en een gebroken rib, plus een aantal indrukwekkende bloeduitstortingen…

Op de uitgestrekte savanne van wild Afrika leeft Thomas de Zebra. Hij is nog jong en wil graag een vrouwtje veroveren. Hij gaat een beetje buiten de kudde lopen en eet op een dag teveel van de jeneverbessenstruik. Hij wordt er helemaal wild van in de kop en rent aan een stuk door. Hij probeert wat te eten maar dat is een brandnetel. Nu heeft hij ook…

Mijn leven is niet alleen maar kommer en kwel. Dankzij mijn zelftraining met het dichten in het tegengaan van breedspraak en het meer controleren van emotionele verstoringen. Ik ben namelijk N.A.H.-gehandicapt. 'Belemmerd' moet ik zeggen sinds mijn in 1998 gevolgde neuro-therapie. N.A.H.: Niet Aageboren Hersenletsel. Hersenletsel opgelopen na geboorte…

Aan de overkant Omringd door zijn wakende familie, lag de man al enkele dagen stil en vredig te slapen. Als je zijn hand vasthield, zijn gezicht zachtjes aanraakte of iets tegen hem zei, verscheen er soms een flauwe glimlach op zijn broze, bleke gezicht. Toch hing er in zijn kamer geen al te droevige en bedrukte sfeer. De man had immers een hoge…

Vervlogen dagen De dagen, maanden en jaren gingen geruisloos aan hem voorbij. Zijn stille aanwezigheid was gaandeweg vanzelfsprekend geworden. Nieuwe bewoners kwamen en gingen, maar de man leefde rustig verder, schijnbaar ontsnapt aan de tijd. Wel was hij wat meer in zichzelf gekeerd, alsof hij ongemerkt aan zijn terugreis begonnen was. Een bewogen…

Het is eigenlijk iets waarover gewoonlijk niet gesproken wordt, omdat men er zich voor schaamt en het is dan ook niet zonder schroom en aarzeling dat ik dit stukje ga schrijven. Meer dan drie jaar geleden begon ik last te krijgen van een enorme winderigheid. Vooral ’s nachts was het erg. Ik woon in een nogal gehorig huis en ik ben werkelijk wel eens…

Vlekkie ‘Wat een leuk hondje’, zei de zuster, terwijl ze hem hielp bij het dichtdoen van het bovenste knoopje van zijn overhemd, en ze wees naar een foto boven zijn bed. ‘Vlekkie’, zei hij. ‘Hij was helemaal zwart met een witte vlek op zijn kopje.’ En zonder haar reactie af te wachten sprak hij met een lichte trilling in zijn stem verder, waarbij…

Uitstapje Geboeid keek hij naar buiten. De man zat samen met een aantal medebewoners van het verpleeghuis in de bus op weg naar de jaarmarkt in een naburig stadje. Hoewel hij de streek waar hij heel zijn leven gewoond had niet meer herkende, genoot hij met volle teugen van het landschap dat aan zijn raam voorbij trok. Bomen en akkers, weilanden…

Op het gebied van osteoporose is er tussen man en vrouw een hemelsbreed verschil. Dan heb ik het wel niet over ‘de ziekte zelf,’ want die is voor beide seksen gelijk, en zeker even erg. Het enige verschil ligt hem in het feit dat vrouwen er vatbaarder voor zijn. Dit neemt niet weg dat steeds meer mannen met deze aandoening rondlopen. Ook vaker op…

De titel omschrijft goed wat men meemaakt als ooit de diagnose A.D.H.D. in een gezin gesteld is. Voor deze diagnose heeft men vaak al een hele lijdensweg achter de rug. Mede gevormd door onwetendheid, de onmacht en ontelbare frustratiemomenten. Dit zowel voor ouders als ‘patiënten', wat volgens mij een heel ongelukkige benaming is. Als ouder weet…

Stille genieter Tijdens de wandeling door het verpleeghuis streken ze neer in een echt bruin café met ouderwetse schemerlampjes tegen een houten wand, een oude tapkast en in de hoek een biljart. Terwijl hij om zich heen zat te kijken hoorde de man zijn naam noemen, met de vraag wat hij wilde drinken. ‘Een jonge klare graag’, zei hij zonder enige…

Tuinman Het beloofde een mooie lentedag te worden. Voor de tuinclub een aangename ochtend om in de tuin te gaan werken. De tuinclub bestond uit bewoners die vroeger van tuinieren hielden en het plezierig vonden de hark of de schoffel weer eens ter hand te nemen. De man had zich onder aansporing van een verzorgende bij dit clubje aangemeld. Hij…

Afscheid ‘We zijn weer thuis pa’, klonk het opeens in de auto. Ze stopten voor een huis dat schijnbaar nog steeds van hem was. De man keek naar buiten, maar zijn gezicht gaf geen enkel spoor van herkenning. Ook in de woning, tussen zijn oude spullen, scheen er weinig tot hem door te dringen. Het huis was al een tijdje onbewoond, en volgens de arts…

Ja meid, wat hierop te zeggen? Hoorde ooit in ziekenhuis vrouw klagen en memmeren over ouder worden. Werd toen boos, omdat ik meende nog maar 1 jaar te hebben - te Leven. Bekte haar af met het zeggen: "Sommige mensen worden niet oud, dus eh... pure luxe waarover u klaagt". Voel het nu wel in, meis. Ik leef vooral met je moeder mee. Heb…

Warme zorg De deur van zijn slaapkamer ging open en er verscheen voor hem een zuster met een glaasje appelsap. De man lag al enkele dagen met een flinke griep op bed zich ellendig en eenzaam te voelen. ‘Mijn benen, zuster’ zei hij, ‘Ze doen zo zeer.’ Hij hoopte dat zij hem wat verlichting kon geven. ‘Ik zal eens even kijken,’ zei ze, en ging…

Het moet nu zowat acht jaren geleden zijn. De dag dat mijn moeder een brief ontving, waardoor zij zich gratis kon laten onderzoeken op borstkanker. Ze was net vijftig geworden, en volgens dat schrijven kwam zij nu toch wel in de risicozone terecht. Ik herinner mij ook nog heel goed haar eerste reactie daarop, ze vroeg zich af of dit nu echt wel nodig…

ONZE MAN Contact Ze was nieuw en naast hem aan tafel gezet. De man zat haar met enige nieuwsgierigheid te bekijken. Zijn aandacht werd vooral getrokken door het jammerend geluid dat ze maakte, alsof er een poes in de huiskamer verborgen zat. Af en toe was ze stil, om even later weer met dezelfde klaagzang door te gaan. De man begon voorzichtig…

Mijmering Een milde najaarszon gaf nog wat zomers getinte warmte. De bladeren aan de bomen en struiken kregen de kleuren van een mooie herfst. Een enkel blad dwarrelde speels naar de grond. Een duif zat geduldig te wachten op een handvol broodkruimels. De deur naar de tuin stond vanwege de aangename temperatuur open, en de eerste bewoners liepen…

Consult ‘Ga maar rustig zitten, Milou. Rustig…’ De woorden van de dokter klinken vriendelijk, maar op mij komen ze dreigend over. Ik wil niet rustig gaan zitten, niet nu het angstzweet zich sidderend uit mijn poriën perst. Ik ben bang voor artsen. Bang voor hun naalden en pincetten. Bang voor hun stethoscoop, bang voor hun spuiten. Bang voor hun…