2583 resultaten.
"Ik ben vandaag een beetje ziek"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Zo herinner ik me die tijd maar ik moet zeggen dat ik meestal wel aantrad in de schoolklas, gekleed in een plooirok en een truitje, met de bril op die ik sinds mijn zevende jaar droeg en op de "Forma Natura" schoenen die mijn voeten zouden moeten corrigeren.....…
Verpleeghuis 1 Mevrouw
verhaal
3.9 met 13 stemmen
1.213 Mevrouw had het nooit over haar kinderen, ze kon zich niet meer herinneren, dat ze kinderen had.
Zelf vroeg ze regelmatig naar haar vader en moeder, die onuitwisbaar in haar geheugen zaten geprent. Het dementieel syndroom was in staat alles te doen vergeten, behalve vader en moeder.…
AD INFINITUM
verhaal
4.0 met 1 stemmen
711 Hoe en waarom we precies beneden waren beland, konden we ons niet herinneren. We waren immers al zo oud als Methusalem. De pracht en praal bij de kroningen van koningen en keizers echter, stond ons nog scherp voor de geest.
Nu stonden we dan achter een smeedijzeren hek en konden van dichtbij worden bewonderd.…
ONZE MAN 9
verhaal
2.8 met 6 stemmen
1.499 Want in de beleving van zijn vader leken alle herinneringen aan deze dierbare plek afgebroken, voorgoed uitgewist.
Onder een schrale winterzon reden ze stilletjes naar het verpleeghuis terug. Blijkbaar was dit voor hem de plek geworden waar hij zich thuis voelde.…
ONZE MAN 13
verhaal
3.0 met 3 stemmen
1.101 En zonder haar reactie af te wachten sprak hij met een lichte trilling in zijn stem verder, waarbij de herinnering aan zijn hondje weer tot leven kwam. ‘Het was een lief beestje. We trokken er altijd samen op uit. Totdat hij bijna niet meer lopen kon en van ouderdom gestorven is. Zo gaat het nu eenmaal. Je leeft een tijdje en daarna ga je dood.…
Jomanda
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
973 De hartenkreet van Joanan over Jomanda roept bij mij herinneringen op aan Tiel. In haar hoogtijdagen heb ik eens een healing van haar bezocht. Niet omdat ik iets mankeerde, maar omdat het verschijnsel mij intrigeerde, uit culturele belangstelling dus.…
Verdriet om een foto
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 breedgeschouderde, forse vader, nog jong, die met een liefdevolle, zorgzame blik zijn vrouw en kinderen beschouwt; mijn moeder, elegant in de zomerjurk, met de hulpeloze, zo kwetsbare baby op schoot, mijn zo dierbare zus, met stakerige beentjes, zo schuldeloos en onnozel nog, in mijn richting kijkend, ik in het jurkje met de pofmouwtjes dat ik me zo goed herinner…
Het Twee Steden Ziekenhuis revisited
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
436 Op mijn dwaaltocht door de labyrintische gangen van het Twee Steden Ziekenhuis aanschouwde ik een merkwaardig aandoende wandschildering, mogelijk bedoeld om het sombere gemoed van slachtoffers en gedupeerden op te vrolijken met de afbeelding van een onschuldig, dartel haasje met opstaande flaporen dat misschien zou moeten herinneren aan een zomerse…
Praag, 1977
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
490 De ansichtkaart bleef nog lang een armzalige herinnering, geprikt tegen de geel gesausde muur van de typekamer....…
Chopin en de jeugd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
642 Misschien kunnen jullie mij nog herinneren, ik had muziek van Status Quo van mijn kleinzoon gekregen en daar een hartenkreet over geschreven.…
Jeugd en uiteindelijke vriendschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
441 Moeder zou voortleven aan de "zijde" van de etherische schim van de ijle, ongrijpbare herinnering; haar zoon werd zelfstandig en doorkruiste de stad en sprak de mannen aan die de taal spraken die geschikt is voor de meest tedere liefdeswoorden, maar die misbruikt is voor de meest brute en onmenselijke commando's: dat wist hij toen nog niet.…
Mijn ontmoeting met Billy, een hondje....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 En ach, hoe hield ik al van het hondje, hoe riep het mijn herinneringen en mijn tranen op om al die lieve, zo dierbare, trouwe viervoeters waarvoor de doodsklokken reeds hadden geluid in een ver verleden, onze onvervangbare kameraden......…
Genieten in ons Wilhelminapark
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
450 De stammen kunnen een geheim bewaren: de ingekerfde initialen en harten blijven voor altijd een mysterie, een herinnering aan onbekende geliefden.…
Driekdag 2022
dagcolumn
5.0 met 3 stemmen
692 In café De Wolthoorn, Turftorenstraat 6 te Groningen, worden herinneringen opgehaald aan het leven en werk van Driek van Wissen. Het programma (poëzie en muziek) begint om 16.00 uur. Stichting Straatpoëzie presenteert het ontwerp voor Van Wissens straatgedicht ‘Eendjes’.…
Schooljaren (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Ik herinner me de lange gangen en de door de rector, de heer V., doctor in de Engelse taal en letterkunde zo verheerlijkte centrale "hall" waarop trappen uitkwamen die voerden naar de eerste verdieping...…
Een desolaat doorgangshuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Een laatste, armzalige herinnering, door niemand meer opgemerkt of waargenomen.…
Een bibliothecair verleden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
416 onopgemerkt onderdeel uitmaakte van de huizenrij in onze Willem II straat een bibliotheek, namelijk onze stedelijke gewaardeerde bibliotheek en in vroege jaren, toen nauwelijks nog een helder bewustzijn van mens, wereld en werkelijkheid of van mijn nakende toekomst mijn geest bezette, bezighield dan wel verlichtte, snuffelde ik daar weleens rond, zo herinner…
Een weerzien na zestien jaar (vervolg)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
464 De lieflijke, fragiele pop die Marianne me schonk zal me altijd aan haar blijven herinneren.....…
Een feestelijke middag bij "De Druiventros"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 We zullen getrakteerd worden op Oostenrijkse muziek die volop associaties en herinneringen op zal roepen aan de mooie meren en gebergten van dit land.…
Belevenissen in de herfst van het jaar 2025
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
639 De tante, die met haar persoonlijkheid hoog uittorent boven haar medemensen, wacht op mij in het huis in het dorp, gelardeerd met de kunstvoorwerpen die herinneringen vormen aan haar goede, oude ouderlijke huis.
Zij is als de eenzame, noordelijke ster, die de avondlijke hemel domineert.…
De 'diefstal' van een sprei
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
358 Ook deze overgebleven herinnering aan mijn laatste tijd met mama kwam zo in andermans brutale en hebzuchtige handen terecht.…
Herinneringen aan een vermaledijd plantsoen in de Kastelenbuurt en aan andere gebeurtenissen
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Toen voor het eerst een borst bij haar verwijderd moest worden, was ik ongeveer getuige, voor zover men van een dergelijke gebeurtenis getuige kan zijn en ongeveer tezelfdertijd wandelde ik, om haar een dienst te bewijzen, met haar twee schattige hondjes (waarvan het ene bruine en zwarte vlekken droeg en het andere, wat kleinere en slankere, met een…
Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant (vervolg)
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.583 Een enkele, fragiele, zilverwitte berkenstam verheft zich op de voorgrond, terwijl zich tot aan de horizon kleurige vlakken met wisselende begroeiing ontvouwen waarop je heel in de verte popperige bruine en zwarte "speelgoedpaardjes" ziet grazen......
Is dit de Heide waarop ik veertig jaar geleden verdwaalde met mijn jeugdvriendin tot de bezorgde klasgenootjes…
Met stenen vol dierbare herinneringen geschreven
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 (voor Olga Orozco (1920 - 1999))
Je bent geboren als Olga Noemi Gugliotta Orozco op 17 maart 1920 in Santa Rosa de Toay, in de provincie La Pampa, in Argentinië. Jouw vader Carmelo Gugliotta was een Siciliaan uit Capo d'Orlando aan de Tyrreense Zee, waar een vuurtoren uit 1904 staat. Jouw Argentijnse moeder was Cecilia Orozco. Je woonde van jouw…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière: een "typisch geval"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
448 In die tijd had je nog die kaartenbakken die je kon raadplegen bij onze vestiging van de vrijwilligerscentrale aan het Sint Annaplein en die voorziening leek op een hoorn des overvloeds, op een rijk, gul arsenaal waaruit je naar hartenlust kon putten en waaruit je vacatures van je gading kon opdiepen en uitkiezen.....
En zo was ik terecht gekomen…
Herinnering aan mijn jeugdvriendin Lucia en aan een Midge-pop
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
548 Met mijn jeugdvriendin Lucia fietste ik vaak door de grauwe straten van onze provinciestad en we kaatsten met de kleurige ballen tegen de bakstenen muren van de arbeidershuizen. Lucia's moeder zat hele dagen achter de naaimachine om een hippe garderobe voor haar dochter te vervaardigen en ze luisterde zeer graag naar het Duet uit "De Parelvissers…
Herinnering aan mijn vroegste jaren; mijn diefstal van een popje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
440 Het moet op de Korvelseweg geweest zijn of op het Korvelplein bij de "poppendokter" die daar gevestigd was. Mama heeft me erover verteld. Ik was twee jaar oud. We zijn daar ongetwijfeld met een beschadigde, "zieke" pop naar toe geweest.....
Ik moet de kleine, naakte, zwarte en witte popjes hebben zien liggen en ze ongelooflijk aantrekkelijk hebben…
Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant/De Vloeiweiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
417 Ze noemen het daar de "Vloeiweiden" of het "Vloeieind" (Ik wil ervan af zijn waarom ze het daar zo noemen; de volksmond schept zo haar legenden, fabels, spookverhalen en mythen; is daar wellicht de naam op gebaseerd?
Als je geluk hebt kun je daar, op een kleine, afgegrensde weide, koeien zien die lamlendig en traag het gras herkauwen met malende…
Herinneringen aan een vermaledijd plantsoen in de Kastelenbuurt en aan andere gebeurtenissen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
412 Toen voor het eerst een borst bij haar verwijderd moest worden, was ik ongeveer getuige,voor zover men van een dergelijke gebeurtenis getuige kan zijn en ongeveer tezelfdertijd wandelde ik, om haar een dienst te bewijzen, met haar twee schattige hondjes (waarvan het ene bruine en zwarte vlekken droeg en het andere, wat kleinere en slankere, met een…
Herinneringen aan mijn studententijd (vervolg)/Roeien bij "Vidar"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 Het was niet verwonderlijk dat ik als jonge vrouw van 19 jaar de zware, langwerpige kano's van glimmend, glanzend, bruin hout niet uit het botenhuis kon slepen en tillen om ze op het kabbelende, onstuimige, zwarte water van het Wilhelminakanaal neer te laten, maar voor mijn medestudent Bartho was dit nauwelijks een probleem....
Ik had mij aangemeld…