5722 resultaten.
Herinnering en noodlot
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
479 De roze, witte, gele en rode rozen waren altijd mijn metgezellen in het zomerseizoen en in mijn geboortejaar 1953 waren zij zeker ook van de partij....…
Vader en moeder bij het kanaal/Ik had een vader en een moeder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
534 Op de achtergrond de houten blauw-witte school die sinds jaar en dag afgebroken is en waarvan vandaag de dag een kale ruïne resteert en het grijze water van het Wilhelminakanaal dat rimpelingen en golfjes vormt en enkele bomen in voorjaarstooi.…
Een moeder en een dochter......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.361 Ze stond te wachten voor het grote warenhuis, gekleed in haar grijze rok, witte bloes en donkerblauwe blazer. Ze keek blij verrast toen ze mij aan zag komen.Ik ben eerst geld op gaan nemen en ondertussen kocht ze alvast een flesje "Fristi" voor me in het restaurant.....…
Wild-west-taferelen in de Nassaustraat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 Overdag rijden felrode vrachtauto's met de firmanaam erop in krullerige witte letters af en aan om de noodzakelijke materialen aan te voeren en een felgele heftruck draait als een kermisattractie in de rondte en neemt met haar grijper grote happen zand uit de pas ontstane bergen.…
"Als de klok van Arnemuiden........"
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
479 In de immense, langgerekte ziekenzaal met het hoge plafond (een zaal die tot de verbeelding sprak en reminiscenties opriep aan zalen in ziekenhuizen, krankzinnigeninrichtingen en lazaretten) stonden de witte bedden als in slagorde opgesteld en er weerklonk een lied dat over de hoofden schalde van de weerloze, onschuldige en zeer kwetsbare gedupeerden…
Tweede Kerstdag: mijn isolement voltooid?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
461 Ook de aanwezigheid van die oudere mevrouw met haar witte hondje Niels met de krullerige vacht op het pad in het plantsoen, die ik vanuit mijn raam gadesloeg, begroette ik met blijdschap; vaak hadden we al een praatje gemaakt en Niels kende mij en was bij die gelegenheden blij tegen mij opgesprongen.
Mijn "vriend" kwam niet.…
Voor het "tribunaal" van ziekte en dood?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
457 bagage schijnen te behoren, het verlies van de magnifieke "belijning", van de welvingen van mijn lichaam diep bedroefd moeten betreuren; zal ik dan niet meer de trage en elegante paarden met de harige flossen aan hun benen, die voortstappen over de landelijke paden en zo zachtzinnig, trouw en bereidwillig hun lasten dragen, kunnen aanschouwen en het witte…
Een heksenkring in het plantsoen in de Nassaustraat!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
458 Af en toe werp ik een blik over de grijze, stenen balustrade van mijn balkon, bekleed met crèmekleurige bakstenen en ja, daar staan ze nog steeds, al heeft een onverlaat, een vandaal de witte, slanke, kwetsbare steel van een van hen geknakt.…
Bij het portret van mijn moeder uit 1986
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
564 Bij een groot warenhuis in het hartje van de stad, waar we samen zo vaak geweest zijn (ik duwde je rolstoel voort en probeerde mijn tranen te bedwingen), verkoopt men, zo bleek mij, een soort wit geverfde "vlinderkastjes" die kunnen dienen als fotolijstje. Het portret of de foto bevindt zich dan in een zekere diepte, achter glas.…
Avonturen in Helmond (1962)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Mijn vodderige jurk had tante vervangen door een zomerjurk met turquoise en witte ruiten, aangeschaft bij C & A. In de kelder van het huis was een schommel aangebracht waarop ik vele uurtjes doorbracht en daar stonden ook de weckflessen van tante op planken tegen de wand.…
“IK VOND HEM ER WEL ERG OUD UITZIEN” face-timen heb ik me maar mooi spontaan eigen gemaakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
770 nu tegen haar man:
“Ik vond hem er wel erg oud uitzien”
Hij, haar man zorgde voor het uitschakelen
Ik had haar beeld-ervaring over mij gehoord
Ik voelde de jaren tellen, ben van 1952
Ik ervoer ‘t leven gaat me uiterlijk opbreken
Ik weet nu wel hoe het werkt, het face-timen
Ik ga er dan voor zitten, mooi voor zitten
Ik doe djel op m’n witte…
Zwemvliesjes
verhaal
4.0 met 2 stemmen
579 Veel blauw tussen witte wolkenformaties, zon en wat wind.
Ik ben in het park met mijn hond.
Bij de sloot staat een zilvermeeuw. In het gras voor hem spartelt iets. Een vis, denk ik. Dan zie ik iets van een vacht. Misschien een muis. Vind ik erger dan een vis.
Maar dan tilt de meeuw zijn prooi aan het nekje op.…
Berichten uit een Zorgcentrum (vervolg) / Een plek in de zon?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
431 Ze is gaan houden van de L-vormige kamer waarin ze nu anderhalf jaar woont en waarin in een hoek het bed staat met de glanzend-witte sprei; de kamer waarin de grote kast, de tafel en de chique fauteuils met de bonte bekleding een plaats gevonden hebben
Hoe moet het straks op "De Duynsberg"?…
Bericht uit een Zorgcentrum / Vervolg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
563 In vroegere, meer gelukkige tijden had ze haar kamer altijd getooid ten tijde van kerstmis met drie amaryllisplanten: een rode, een roze en een witte en ze vroeg mij deze nu ook voor haar mee te brengen.…
DE KLEINSTE FAMILIE
verhaal
4.0 met 1 stemmen
613 Die witte bloempjes hingen slap aan hun stengels. Maar de dwergelfen wisten hun woordje te doen:
"Wij roepen de wind aan. Die zal de kracht van onze grote verwanten uit Droomvlucht naar ons toe blazen"
De dwergelfen verborgen zich tussen de grassprietjes, die koud aanvoelden. Want ze werden neergeduwd door een wind vol fluisterstemmen...…
Sofietje.
beschouwing
3.7 met 7 stemmen
1.043 Ze keek langs haar mollige beentjes naar haar zwarte legging met hippe peuterschoentjes van een of andere knuffel en met in haar handjes de slippen van haar roze jasje: “Ik heb dit aan.”
Ik ben dit en jij bent dat.
“Doei!”…
ABSTRACT
verhaal
4.0 met 7 stemmen
649 Zelfs een paar vegen zwart. Wat ik er in zie is dat de schilder een moeilijke donker periode in z’n leven achter de rug heeft en door de vrolijke veelal primaire felle kleuren, alles weer op de rails heeft. Hij heeft een flinke dip te verwerken gehad. De donker sombere kleuren zijn verdrongen zo lijkt het – mooi toch?’…
De jurk
verhaal
4.0 met 1 stemmen
1.068 Grijs-zwart gestreepte jurken. Alsof het zo is afgesproken.
We kijken elkaar aan en voel met haar mee.
"Ik ga gillen."
Met een hoogrode kleur stevent ze naar de uitgang.
"Weg wil ik hier! Onmiddellijk" sist ze.
Ik sla een arm om haar heen en samen verlaten we het pand.…
Blauwe Maandag
column
3.8 met 8 stemmen
784 Totaal onvoorbereid kan ik met terugwerkende kracht constateren dat het zonder twijfel de meest zwarte dag van dit kalenderjaar voor mij geweest is, tot nu toe. En ik hoop dat het waar is dat het dus de meest depressieve dag van het jaar is, want dan heb ik het ergste gehad, en ziet de rest van het jaar er een stuk beter uit.…
autobiografie
4.0 met 4 stemmen
1.546 Ik vond het maar raar dat hij nu net als ik in een zwart habijt rond liep. Hij meed me als de pest, alsof hij me wilde terug pakken voor iets waar ik niets van begreep. Hij was wel als ziekenverzorgende geslaagd, maar hij gaf er de brui aan.…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
847 De zwarte panter uit Amersfoort was veranderd in een zwarte Engel. Waarschijnlijk onder invloed van de kerstwijn en de warme kriebels in zijn onderbroek. Hij sprak speels en vriendelijk. En Bjarne voelde weer dat geluk dat zo kenmerkend voor zijn eigenheid was. Alle poedersneeuw werd weggeblazen.…
Tussen de landerijen.
verhaal
4.0 met 6 stemmen
636 Er vliegen merels door de tuin, hij zwart, zij bruin. Ergens in mijn brein zou ik die merel willen zijn om even te kunnen vliegen weg van dit aardse veld. De tuin omringd door groene weiden waar schaapjes lopen, dertien in getal. Het waren er vijftien maar twee zijn door de boze wolf gedood.…
autobiografie
4.8 met 4 stemmen
437 En iedere vrouw is ons genegen
haar bloed te mengen met de zwarte zonnen,
die van de zomen van ons bloed zijn opgestegen.
O lente, zon-bedronken en van donker overrompeld.
Schrijver: Gerrit Achterberg
Hoe is het in Kazachstan?
Groet, Bjarne Gosse.…
DE OUDE BOERENKNECHT
verhaal
5.0 met 1 stemmen
692 Ver voor hem was een donkere bergrug zichtbaar; daarnaast tekende de zwarte gestalte van een grote stad zich af. De einder was daarom onzichtbaar.
"Is het grote luchtruim dan tóch begrensd?" ging het door de boerenknecht. "Het aardrijk dat ik ken, lijkt wel groter."
Vele vragende gedachten speelden in zijn hoofd.…
Een tribuut aan de lieflijke Beerze.........
verhaal
2.0 met 1 stemmen
456 Onze weg voert verder, moet noodzakelijkerwijs verder voeren. langs weiden waarin grijze, zwarte en bruine paarden hinnikend van zich doen horen, terwijl zich in de verte, aan de horizon, de contouren van een vorstelijk, majestueus landhuis aftekenen.…
Parade van de Zinloosheid/Al ziet men de mensen, men kent ze niet
verhaal
4.3 met 3 stemmen
526 De man met het kleine zwarte hondje met het Schnautzer-achtige kopje solliciteert kennelijk naar een zingeving voor zijn dag en voor zijn leven als hij voor de zoveelste maal paradeert in het park naast de snelweg met zijn kleine kameraad. Soms neemt hij het hondje op schoot. Wordt het leven tussen veertigjarig eikenhouten meubilair hem te veel?…
Vissen
verhaal
4.0 met 1 stemmen
525 Uit de bolle, zwarte kraaloogjes waarmee ze mij trouwhartig aanblikten vanuit hun waterig verblijf trad mij geen intelligentie tegemoet, maar ook geen arglist, geen wantrouwen, geen haat, noch enige van de menselijke eigenschappen, die sinds jaar en dag een prominente rol spelen in het bedrijf van de menselijke komedie of tragedie.…
In de wachtkamer
verhaal
3.5 met 2 stemmen
677 In de wachtkamer van hun huisarts zit een rij mensen stijf als stenen standbeelden, met een starre uitdrukking op het gezicht, de vrouwen als zwarte Madonna's met de bontgekleurde hoofddoek strak om het hoofd, te wachten op diagnose of therapie, op medicijnen, een bloeddrukmeting of een injectie.…
Stupor
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
3.395 Mijn jeugdtrauma's komen misschien ook in aanmerking en heel misschien die zwarte vlek op mijn hersenscan.
Ik pleeg de gekste dingen te zeggen en heel vaak zijn die niet waar. Helaas gebeurt het steeds vaker. Gebeurde het vroeger misschien een of twee keer per jaar, het gaat nu de kant op van bijna wekelijks.…
(Koop nooit) tweedehands schoenen.......
verhaal
3.0 met 2 stemmen
583 Het bovenleer van de zwarte stappers die ik eens bij uitzondering had kunnen bemachtigen op de befaamde mei-markt vertoonde, na een trouwe dienst van acht seizoenen, kleine scheurtjes. (Je wordt steeds inventiever als je een werklozenbudget hebt...).…