Alle inzendingen over kinderen

Tijdens mijn dagelijkse gratis portie koffie bij de AH-koffieautomaat staan er ineens twee jongemannen in zwarte kledij op 'mijn stekkie'. De één draagt een zwarte hoed. Ze stralen veel vitaliteit uit en ze dragen een identiteitsplaatje rond hun nek. Aanvankelijk denk ik dat het leden van de Mormonen zijn. Als vanzelf buig ik voorover om te lezen…

Het moet zich afgespeeld hebben tijdens mijn vroegste jeugd. Ik woonde met mijn ouders op de bovenverdieping, zoals toentertijd gebruikelijk was wegens de heersende woningnood van een van de statige en deftige huizen in de G. de Bondtstraat in het zuiden van onze stad. We hadden briketten in de zwart-glanzende kolenkit en luisterden via de ouderwetse…

Nou kan ik best, op mijn dooie ( nu nog niet natuurlijk) gemak over de wind schrijven, want vanmiddag gaat het weer stormen, ik kan over de zon schrijven die vandaag nog eventjes, voor de storm die verwacht word, heerlijk naar binnen schijnt, ik kan schrijven over mijn maatje, die ligt te snurken op de bank- en dat mag want dat komt dan weer van de…

Licht en schaduw vallen over een verre wereld: het is de wereld van mijn vroegste jeugd. Sommige contouren nemen duidelijker vorm aan en treden helder voor mijn geest. Veel blijft voor altijd in duisternis gehuld. Er was een kamer; er was een bont kleed met oosterse motieven. Daarop een vaas. Mintgroene stengels tekenden zich vergroot af achter het…

Opa stond aan zijn wieg en "kon niet denken van geluk" zoals hij verklaarde. Het lot had hem een kleinzoon geschonken. Voor zijn eigen zoon, de stamhouder, had hij de sterren van de hemel willen plukken. Maar gebleken was dat heftige onstuimigheid leefde in het innerlijk van het kind; het gooide in het halletje van het arbeidershuisje tien eieren…

‘Jij bent Dafne Schippers en ik Usain Bolt. Kom, rennen!’ Als een katapult schiet zoon uit zijn zogenaamde startblok. Al snel heb ik het nakijken. Het is volop herfst in park Oudegein. Ik zie rode, gele, paarse kleuren, hier en daar nog groen. Blauwe lucht, dampige atmosfeer, de zon schijnt. Aan de omgeving ligt het niet. Tijdens het rennen probeer…

Ooit had ik de tijd in mijn hand, mijn blik zag vooruit in momenten die waar gemaakt konden worden. Maar weet je, als je ogen vergrijzen, vergruizen, dan zie je het kind in verdwenen dagen. En dan pluk ik de dag...…

Ze vroeg: zit er verschil in jouw jeugd, of de jeugd van nu, Nouuu antwoordde ik: een beetje (veel) toch wel. Ze vroeg: maar waarin zit dat verschil dan? en ik begon: wij hadden het lef niet om tegen te spreken want moeders wil was wet! We hadden evenmin het lef te laat te komen, want vaders wil was hard! We deden onze plichten (en dat…

Zoon en zijn vriendje zitten samen op de bank. Ze nemen een pauze van de voetbalwedstrijd op de nieuwe Playstation, maar blijven staren naar het scherm. ‘Dat zijn hoogtepunten’ zegt Maarten, waarna hij een slok van zijn limonade neemt. ‘Weet je wat dat zijn?’ ‘Nee, niet echt’ antwoordt Lucky, zijn stem klinkt schor. ‘Hoogtepunten zijn alle spannende…

In die tijd (het moet 1965 geweest zijn) droeg ik zoals toen te doen gebruikelijk mijn dikke bril met de jampotglazen, mijn bloempotkapsel en de onelegante, stijve kleding die we thuis toegestuurd kregen van een nichtje en niet te vergeten de hoge "Forma Natura" orthopedische schoenen waarop ik mij harkerig en stijf voortbewoog. Vermeld moet verder…

De Internationale Dag van het Meisje was afgelopen zondag 11 oktober 2015. In de zaterdagkrant van Trouw stond een alarmerend artikel van Sybilla Claus, getiteld 'Veertien miljoen meisjes moeten dit jaar trouwen'. Let op, dat is bijna de hele Nederlandse bevolking. Ik citeer: 'Op initiatiekampen leren meisjes, die voor het eerst ongesteld zijn geweest…

Ik trof hen aan bij de bushalte, te midden van de hordes van mensen die dagelijks het Stationsplein overstromen, als het ware uitgebraakt door het Openbaar Vervoer, door de bussen, treinen en taxi's die hun haltes aandoen als bijen de bloemen in een welvoorziene tuin; een kleine donkere jongen en zijn moeder. "Si,si" herhaalde de vrouw tijdens haar…

Het moet op de Korvelseweg geweest zijn of op het Korvelplein bij de "poppendokter" die daar gevestigd was. Mama heeft me erover verteld. Ik was twee jaar oud. We zijn daar ongetwijfeld met een beschadigde, "zieke" pop naar toe geweest..... Ik moet de kleine, naakte, zwarte en witte popjes hebben zien liggen en ze ongelooflijk aantrekkelijk hebben…

Vakantietijd! Dagen waarop oma en opa op de kleinkinderen ‘mogen’ passen, stapelen zich op. Ook vandaag hebben wij weer het genoegen met twee kleine spruiten de dag door te brengen. Dat de woonkamer in no time een puinhoop wordt, daarover maak ik me al lang niet meer druk. Dat ze met hun driewielertjes rakelings langs de meubels scheren en af en toe…

Ik kreeg een brief van de SVB. Heeft u enige idee waar die afkorting voor staat? Ik vermoed dat de helft van u geen idee heeft. Het is een overheidsinstantie die overeind wordt gehouden door kantoorklerken. Dit wordt door het Westen bij een communistisch regime 'verborgen werkeloosheid' genoemd. U zult wel denken: Gustaf is nukkig. En u heeft…

Zo kort duurt het eigenlijk dat een kind, nog kind is, vanaf de geboorte van het kleintje kom je er al achter dat de tijd van dicht bij je houden zo beperkt en zo kort is. In de baby tijd ben je qua geknuffel en de ah's en wee's de kleine om de haverklap kwijt. Logisch want wat is knuffelbaarder dan een zoet ruikende baby met zijn/ haar eigen luchtje…

Het is allemaal zo 'deskundig', als goor schuim op wit verzacht papier wat de mensen melden over kindermishandeling. En de kinderen schreeuwen, als uit de wereld weggeslagen door woorden die moorden, door handen die hun zielen splijten. En de therapieën zijn gericht op het overleven van zulke misdaden. Geen van deze hulpinstanties stopt het…

Het plaatselijke Sufferdje komt door de brievenbus. Maarten pakt ‘m op en leest, terwijl hij naar me toe loopt. Die vrouw ken ik, zegt hij met overtuiging. Oh? reageer ik gedachteloos. Ja, die werkt bij de Gemeente. Ik stop waar ik mee bezig ben, kijk hem peilend aan. Ja, knikt zoon nog eens. ‘En jij kent haar? vraag ik. ‘Ja, ze werkt bij de Gemeente…

Het hoogtepunt van de door het Nederlands elftal pover gespeelde wedstrijd tegen Turkije (1-1) was de act van Wesley Sneijder waarmee hij aangaf dat zijn Yolanthe dit jaar een kind gaat baren.…

"De sterren verschijnen eerst een voor een. Dan fonkelen er duizenden, je telt er geen" (Zr. Theodorien) Aan een nachtelijke hemel zijn niet direct alle sterren zichtbaar. De verst gelegen sterren lichten soms op uit de duisternis, worden zichtbaar, terwijl andere voorgoed aan onze ogen onttrokken blijven. Zo speur ik de hemel van mijn bewustzijn…

We zitten te eten. Zoon loopt van tafel om iets anders te doen. Het is niet de eerste keer. Maarten, zeg ik, je bord is nog niet leeg, we zijn nog aan het eten, kom aan tafel. ‘Je bent snel afgeleid, mannetje’, laat ik me ontvallen als hij weer gaat zitten. Ik lijk op een hulphond, zegt zoon. Hij kauwt moeizaam. Een hulphond? vraag ik. Ja, als je…

Toen ik nog een klein ventje was woonde mama en papa in een heel klein dorp in de kop van Noord-Holland. In onze straat woonde ook hoefsmid Klaas. Vaak ging ik kijken hoe hij het hoefijzer onder het been van een paard vast sloeg. Altijd was ik verbaasd hoe het paard zo stil bleef staan. Weglopen kon hij toch niet want Klaas had zijn been een flink eind…

Er wordt altijd gezegd dat domme vragen niet bestaan, toch? Maar wat ik nu vertel is wel degelijk DOM met hoofdletters, want wanneer een kleinkind (10) bij ons logeert, is het in het begin nog lollig maar allengs wordt het antwoord irritanter. Dylan? Een verstrooid 'wie IK?' komt mijn kant op, ja hoeveel van jou zijn er in huis nu? Kijkend…

T. zit achter het computerscherm, hij klikt met zijn muis en muziek vult de kamer. Ik luister. ‘Dit is de achtergrondmuziek bij de spelletjes van Maarten, op de tablet, zegt T. Het klinkt vrolijk. Een lekker ‘niets aan de hand deuntje’, zeg ik. Zoon zit aan tafel. Hij eet ondertussen een cracker met smeerkaas. Hij kauwt gretig, kijkt dromerig voor zich…

Nu ik eindelijk het omgaan met de computer redelijk beheers dankzij spontane hulp van mijn jongste kleinzoon Richard, heb ik ook het internet en de schrijverssites ontdekt. Eerst was ik van plan een gedicht in te sturen bij gedichten.nl, maar ik ben nog te bevreesd omdat daar zoveel mooie gedichten staan, die ik de afgelopen dagen met graagte heb…

Tijdens het omkleden in het badhokje, kletst zoon wat af. ‘Weet je wat leuk is? zegt hij, terwijl hij zijn spijkerbroek uittrekt. ‘We staan op de bowlingbaan. Dan staan we op een rijtje, iedereen laat zijn blote billen zien. Dan gaan we op een rijtje allemaal poepen. We pakken de drol op en gaan er mee bowlen’. Zijn heldere stem klinkt door de ruimte…

Het was een paar maanden voor Liselores vijftiende verjaardag. Ze kamde haar haren en bekeek het resultaat in de spiegel. Haar aandacht ging van haar haren naar haar neus. Waarom had ze toch zo'n rechte kleine neus? Heksen en tovenaars hadden lange of scheve neuzen. Fedan had een lange neus die ook nog scheef was. Hij was heel erg knap. Ze zuchtte…

Nu Liselore een tienerheks was, ging ze er vaak op uit met Spetter en Hoorntje. Ze zwommen en vlogen in en over Mosarivier en door en over de bossen. Als haar broer Berald meeging met zijn dolfijn en eenhoorn, dan hadden ze samen veel plezier. In het jaar na Liselores tiende verjaardag werd Berald twaalf jaar, en mocht hij naar de Tovenaarschool…

Eindelijk was het zover. Het was een week voor haar tiende verjaardag. Liselore mocht haar eenhoorn, haar Hoorntje, zoals ze hem al genoemd had, opnieuw ontmoeten in het magische bos. Deze keer zou hij voor altijd met haar meegaan. Opgewonden deed ze haar mooiste heksjesjurk aan met alle kleuren van de regenboog. Zingend liep ze naar de keuken, waar…

Het meisje op de foto heeft aarzelende borstjes en op de achtergrond is het huis zichtbaar. Het meisje ben ikzelf op 13-jarige leeftijd en het huis is mijn ouderlijk huis uit die tijd. Veertig jaar later zag ik het arbeidershuisje terug, op een oktoberdag, toen storm en regen de ramen geselden zoals eens mama's harde handen waren neergekomen op mijn…