Inloggen
voeg je column toe

Columns

Een vergetelijke vrouw

'Mama, je bent een vergetelijke vrouw' sprak zoon me laatst ernstig toe, toen ik de oplader van mijn laptop weer eens niet direct kon vinden. Ik vond het een mooie uitspraak, keek hem getroffen aan. En ik heb een onvergetelijke zoon, antwoordde ik. Ik kon hem nog net een knuffel geven, voordat ik hard de deur uitrende.

In de weekendbijlage van de Trouw lees ik een interview met een bekende acteur. Zijn toneelteksten onthoudt hij heel goed, maar in het dagelijkse leven is hij nogal verstrooid. ’s Avonds weet ik niet meer wat ik ’s ochtends heb gedaan, zegt hij. Ook heeft hij eens op zijn verjaardagsfeest vergeefs zitten wachten op zijn gasten. ‘Ik had alles georganiseerd maar de uitnodigingen was ik vergeten te versturen’. Wat heerlijk suf, denk ik lachend. Totdat me iets te binnen schiet.

Mijn zoon had voor zijn achtste verjaardag de uitnodigingen al aan zijn vrienden gegeven met hierop de tekst wanneer, waar en hoe laat. Een paar dagen later, terwijl ik op mijn werk zit, schrik ik op van de gedachte dat ik de bewuste gelegenheid nog helemaal niet heb gereserveerd. Waar ik voor vrees gebeurt: ik kan niet meer reserveren, het is volgeboekt. Meteen zoek ik koortsachtig naar andere mogelijkheden, tussen mijn werkzaamheden door. Uiteindelijk blijkt er een speelhal voor achtjarigen in een plaats dichtbij. Zij hebben nog ruimte voor een clubje feestgangers. Opgelucht reserveer ik de tent.

Man en zoon kijken inmiddels berustend toe, als ik nerveus ronddraaf omdat ik mijn sleutels of ov-kaart kwijt ben, en ik op tijd mijn tram moet halen. Goede voorbereiding is het halve werk, grapt T. spottend. Dit is namelijk wat ik iedere avond doe: me voorbereiden op de dag die komen gaat, opdat ik niets vergeet. En dan vergeet ik meestal toch nog iets.

Mijn oma was dement de laatste jaren van haar leven, mijn tante ook. Mijn moeder houdt zichzelf angstvallig in de gaten. Ik betrok dit niet op mezelf. Nooit. Pas sinds ik een zeker getal nader, besef ik dat ik niet kan uitsluiten dat ik ook ooit… als ik dit benoem, barsten mijn huisgenoten in lachen uit.

Schrijver: mohair
Inzender: monique louis, 2 jun. 2016


Geplaatst in de categorie: kinderen

4,4 met 5 stemmen 181



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
mohair
Datum:
5 jun. 2016
Fijn dat jullie mijn stukjes graag lezen. Wat een mooie complimenten. Dankjewel zeg! (overigens leer ik van veel schrijvers op deze site!!)
Naam:
J.de Groot
Datum:
4 jun. 2016
Monique ik lees jou altijd "heel" graag.
Je schrijft hier niet vaak, maar als je er bent ben je er ook, knap werk weer!
Naam:
Gast
Datum:
3 jun. 2016
Ik vind jou vanaf de eerst dag de ongekroonde koningin van de columns. Veel schrijvers op deze site houden zich vast aan vaste regeltjes, maar als je een publiek wil aanspreken: super ! Dit is een column zoals deze behoort te zijn en daar kunnen veel schrijvers op deze site iets van leren.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)