Alle inzendingen over idool

(voor Jan Wolkers) Langs de steile dijken van het ruime Texel zag ik stoere schapen in hun wollen vacht en wacht eens, daar liep de trotse Jan, de schapewol glinsterde op zijn kunstzinnige hoofd, een mollige piraat op zijn eigen eiland, maar wat een mooie man was hij toch zo wens ik ook te worden in mijn ouderdom. Zijn wijze blik duidde ongetwijfeld…

'Wat ben je aan het lezen?' wil de kleine zanger weten. Napoleon in Egypte. Zegt hem niks, net zoveel niks als Pinksteren hem niks zegt. Ja, dat we dan met de hele familie op pad gaan en leuke dingen doen. En vooral niet doen. Want voordat negentien man op pad zijn is de dag zowat al om. Zelfs het samenstellen van een voorhoede kost de nodige moeite…

Nee, trots was hij er niet op. Gluren door een telescoop naar een meisje van de flat tegenover je was niet netjes. Meisje? Ach nee, een godin was zij. Deze laatste gedachte pleitte hem vrij, vond hij. Zijn linkeroog volgde de focus. Langs de hemel waar Venus stond, alsof hij zichzelf voor de gek wilde houden dat hij het heelal zou bestuderen. Dan…

Ik droom van een betere wereld. Eén van de dingen die dat doel dichterbij kan brengen is: smaakontwikkeling. Je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen. We zouden moeten voorkomen dat jonge kinderen worden blootgesteld aan wansmakelijkheden (negatieve smaakontwikkeling). Ze moeten namelijk niet gaan denken dat iets ‘zo hoort’, alleen maar omdat het op…

Ik doorkruiste stomtoevallig het stadje, zou het wellicht niet eens herkend hebben. Eigen schuld dat ik er terechtkwam; ik was met een vriend, ook een bezield collectioneur, nog even langs Peters geweest. Een goed oog voor porselein heeft Peters, en dit Loosdrechtse porselein... maar leg dat maar eens aan mijn vrouw uit, ik zag de bui al hangen, niet…

Óm ben ik! Ik, die niets van voetbal snapt en een scheidsrechter niet van een bal kan onderscheiden heb het licht gezien. Het heeft een tijdje geduurd maar eindelijk is het zover. Tijdens de afgelopen WK heb ik beroepsmatig naar wat wedstrijden zitten te kijken omdat er van mij verwacht werd dat ik daar iets zinnigs over zou schrijven. Na vijftien…

Iedere dag als ik langs je foto loop, kijk ik even naar je. Ik geef je even een stiekeme knipoog of laat je mijn glimlach zien. Gewoon om te laten weten, dat ik je nog lang niet ben vergeten en dat dat ook nooit zal gebeuren. Er gaat namelijk geen werkdag voorbij, zonder dat ik iets aan je zou willen vragen of gewoon even met je zou willen praten. Vooral…

Dagblad De Dortenaar organiseert ook nu weer de jaarlijkse verkiezing "Top Honderd Grootste Drechtstedeling Aller Tijden, 100 namen". Wijlen dichter-journalist Nico Scheepmaker zou zijn vingers hebben afgelikt. Hij was een groot liefhebber, ontwerper en analyst van lijstjes. De lijst 2005 staat hieronder. Wie mogen meestemmen: zie www.schrijvers.nl…

Sinds gisteren heb ik een echte Bouvrie in huis. Een Jan des Bouvrie! Een boekenkast. Zelf noem ik het liever een “bibliothèque”, dat past beter bij een echte Bouvrie. Dat kost dan meteen een paar honderd Euros meer, maar het is toch veel chiquer als je kunt zeggen dat je een bibliothèque van des Bouvrie hebt? Een boekenkast van Jan, klinkt meteen…

En ik vraag me af hoe ik opnieuw zo stom kom. Ik wist het toch van te voren? Ik zou het toch niet meer doen? Ik weet wat een ellende het is, wat voor rotgevoelens het met zich mee brengt en hoeveel onzekerheid. Maar ik trap er weer in. Ik dacht altijd dat ik niet harder kon vallen. Als je al plat op de grond ligt met je gezicht naar beneden, wat…

Ik hou een foto in mijn hand. Mijn ogen glijden over de kleuren, de vormen, tasten het papier af met hun gretige blik. Mijn handen laten hun vingertoppen over de lijnen gaan, snel, vluchtig, ik heb mezelf net op tijd in de hand om te verhinderen dat mijn lippen het spelletje meespelen. De man, jongen, persoon op de foto kijkt naar een verte, in zichzelf…