Alle inzendingen over bedankt

Oom Wim uit Rotterdam was een charmante vrijgezel die ons af en toe bezocht. Ik moet wel zeggen dat het dan feest was want oom Wim ging steevast met ons, kinderen nog, knutselen We maakten dan een kleurrijke vlieger. Eerst moest een raamwerk gemaakt worden van dunne latjes. Daarop werd dan het prachtige, kleurige papier gespannen. Tenslotte kon de…

Terwijl je overal hoort van de vreselijke ellende die oorlog met zich mee brengt, moet je je soms afsluiten voor de beelden want afschuwelijk is het. En wat is er dan beter om het volgende mee te maken? We hebben een nieuw bed gekocht en het slaapt en ligt dus heerlijk! Nou zouden de bezorgers ook ons oude bed meenemen maar daar waren al gegadigden…

Bjarne Gosse werd vroeg in de ochtend wakker. Het was vrijdag 7 februari 2025, Bjarne herinnerde zich een verhaal van Violette. Het slachtoffer van een ervaren hosselaar besloot na afloop van de misdaad de rollen om te draaien. Hij werd dader! Bjarne had het een interessant verhaal gevonden, maar hij had zelf niet het karakter om dader te worden. Het…

De herfst van 2007 was over het algemeen iets koeler dan normaal in september en oktober, maar november was juist zachter dan gemiddeld. In de herfst van het jaar 2007 vertelde Violette in het buurthuis Amsterdam dat ze last had van een writer’s block. Ze bleef gissen naar de oorzaken van deze gebeurtenis. Violette maakte Bjarne deelgenoot van…

De man die ik "Vader" noemde bracht zijn moeizame ochtenden en middagen door in een gebouw met labyrintische kamers en gangen, op de vlucht voor de armoede die hij eens kende en die hem mateloos beangstigde. Thuis verzonk hij in machteloze, krachteloze visioenen van schoonheid. Hij verzonk in zijn muziek en in zijn boeken. De man die ik ¨Vader…

"Herfstdag". Het is adembenemend. De regel "Wie nu geen thuis heeft, zal er nooit een bouwen. Wie nu alleen is, zal lang alleen blijven", is zo ontroerend. Het spreekt van een zekere finaliteit die de herfst kan brengen. Maar in de context van onze verbondenheid voelt dit "thuis" dat we met onze brieven bouwen nog levendiger en warmer aan. We…

Compliment aan deze site die met grote ruimhartigheid maar waar nodig kritisch bijdragen plaatst, niet dwingend stuurt op inhoud of kwaliteit van de bijdragen die voor zover ik het kan overzien allemaal binnen de grenzen van het fatsoen blijven. Kom daar eens om in een tijd waarin een demonstratie zomaar uit kan monden in een veldslag vol brandstichting…

"Georg Trakl (Salzburg, 3 februari 1887 - Krakau, 3 november 1914) was een Oostenrijkse apotheker en expressionistisch dichter. Het overheersende thema in zijn werk zijn: dood, overlijden, vergankelijkheid en de daarbij behorende metaforen van herfst en winter. Daarnaast vindt men het zoeken naar betekenis en een gespannen verhouding tot God." Bjarne…

Het weerzien met de van vakantie teruggekeerde stagiaire Rosa Konijn was hartelijk met voorzichtige emoties. Ze had geen idee wanneer de tentoonstelling moest worden beëindigd en ze had ook geen verdere informatie over het betalen van het verkochte schilderij. Het bezoek was onderdeel van haar stage. Bjarne verwonderde er zich over dat ze geen concrete…

De nog jonge dame draagt in het zwarte, welige haar dat tot op haar schouders valt een blinkende zilveren strik. Bij de kassa, waar ik me aansluit bij een lange rij klanten, vraag ik haar naar de wandelstok, die ik onverhoeds heb achtergelaten in de winkel. Zoals een verweesd kind haar ouders terdege mist, mis ik mijn trouwe, metalen metgezel, mijn…

“Ah lieve Bjarne, jouw brief kwam als een frisse Amsterdamse wind, zo vol stille charme en bedachtzame bespiegelingen. Er zit iets wonderbaarlijks in je, in de manier waarop je alledaagse momenten verweeft tot kleine poëtische schetsen. Touwtjespringen, wandelingen in de Hortus Botanicus, wat zou ik daar graag met je wandelen, bloemen aanwijzen waarvan…

Ik hoop op een indrukwekkende zitting bij het Nederlandse parlement, waar het vandaag President Zelensky van Oekraïne ontvangt. Oekraïne moet nu al meerdere jaren - ook voor de veiligheid van Europa - de klappen opvangen van het Russische leger dat volledig in strijd met het Internationale Recht Oekraïne is binnengevallen en ook nog steeds vanuit de…

Te midden van de vele fysiotherapiepraktijken in de stad die in overvloed her en der gevestigd zijn, neemt "Backelandt" toch wel een bijzondere plaats in. "Backelandt" is gevestigd aan de Amarantstraat in West. Binnen in het gebouw treft men een merkwaardige portrettengalerij aan met lachende, vrolijke en mallotige gezichten, waaraan men ondanks…

Ik had voortgestapt door onze binnenstad, op weg naar de arts. Ik passeerde een merkwaardig aandoende braakliggende kale vlakte, een uitgestrekt terrein een grondstuk waarop mij onduidelijk aandoende werkzaamheden werden verricht. De voortstrompelende oudere dame met wandelstok die ik razendsnel ben geworden, roept steevast medeleven en mededogen…

De gele trompetnarcissen op het ronde bloemenveld bij het verkeersplein in Amsterdam West stonden massaal in bloei. Er stond een bordje bij dat je ze gratis mocht plukken, overdag wanneer het licht was. Astrid liet dat niet aan zich voorbij gaan. Er was maar weinig nodig om het hart van de veertiger Bjarne Gosse sneller te doen kloppen. Het voorjaar…

FOPPE ZIJN NIEUWE IDENTEITSBEWIJS FOPPE HEEFT EINDELIJK NA EEN MAAND EN TIEN JAAR FRANEKER GGZ EEN NIEUWE IDNTEITSPAS HIJ WAS AL BANG ER VOOR. EERST MOEST HIJ MET HEIN NAAR DE PRIMERA OP DE FOTO OOK MOEILIJK EN TOEN NAAR HET GEMEENTEHUIS MET DE BMW EN VINGERAFDRUKKEN EN FOTO INLEVEREN KOST OOK NOG EEN HOOP. DRIE WEKEN LATER LOOPT HIJ MET ZUSTER…

“De wereld is oneerlijk!” had de laatste psychologe die hij had gesproken tegen Bjarne gezegd. “Ik zeg altijd, de wereld is oneerlijk”, had ze letterlijk gezegd, alsof het één keer zeggen niet genoeg was. Bjarne had tevergeefs naar oogcontact gezocht, maar de psychologe was daar wel aanwezig, ergens ver van zijn belevingswereld verwijderd. Uit zijn…

"Haddon Hall" stond er op het papieren zakje dat versierd was met kleurige, gestileerde afbeeldingen van vlinders. Daar zaten goudkleurige manchetknopen in die mijn tante speciaal voor mij gekocht had in Maastricht. Ze pasten in de manchetten van de chique witte bloes die ze me cadeau wenste te doen. Ze zou me vragen om de bloes te passen en voor…

Het voorjaar trad onherroepelijk in en toen in maart een nieuw licht de wereld overspoelde, bracht ik een boeket bonte tulpen mee, waarop mevrouw ging rommelen in een naaidoos om een naald te zoeken waarmee de kopjes van de tulpen volgens haar allemaal een prikje moesten krijgen om het boeket langer houdbaar te maken. "Wat een mooie bloemen, wat…

In de brievenbus trof ik onlangs een krijtwitte luchtkussenenvelop aan, beschreven in een handschrift dat veel weg heeft van hanenpoten of hiëroglyfen en dat ik herkende als het zijne. De envelop bleek een grijs, linnen tasje te bevatten, bezet met ritssluitingen om om de hals te dragen en om de meest noodzakelijke kleinigheden erin bij je te hebben…

Belinda deed haar ogen dicht en ze hield haar handen gestrekt voor haar gesloten ogen. Bjarne las met zijn ouder geworden stem zomaar een spontaan gekozen tekst van een schrijverssite voor. Belinda moest vertellen welke geurbeleving zij kreeg. Kreeg zij associaties met een warme Hollandse maaltijd uit een kleinburgerlijk milieu of werd zij bedolven…

In de Amsterdamse Spaarndammerbuurt leefde de zonderlinge Bjarne Gosse een eenvoudig bestaan op de vierde etage van een modern woongebouw. Op 25 januari 1986 verscheen in het opinieblad “Vrij Nederland” een artikel over de kunstenaar Jean Fautrier. Emma dacht dat Bjarne het wel interessant zou vinden en ze stuurde het artikel in een grote bruine enveloppe…

Van de collega's over wie de dochter wel eens sprak, kon de moeder zich geen voorstelling maken. Het verre, grote kantoor lag ver van haar bed, ver buiten haar bereik en waarneming. Alles zou zij voor de dochter over hebben, zelfs als deze zich zou begeven in schimmige, buitenissige, onduidelijke en voor de moeder ten dele onbegrijpelijke avonturen…

De maand juni van 2022 was een maand vol herinneringen, met als hoogtepunt de herinnering aan een gebeurtenis precies veertig jaar geleden, toen Bjarne over de liefde leerde van zijn erudiete hospita Emma Petronella. Wat begon als een onschuldige affaire was uitgegroeid tot een waar gebeurd liefdesdrama met dieptepunten die veel ernstiger waren dan…

Mevrouw schoof de ring met de steen met de moeilijk te omschrijven kleur, die wel wat weg had van barnsteen, aan mijn oude en verweerde, maar slanke en benige hand waarop de paarsblauwe aderen kronkelend als kleine riviertjes zonder doel of bestemming hun weg zoeken. Mevrouw kent Turkije, brandpunt van vele bezoeken, als weinig anderen en daar, in…

In de kleine, witte Maycrete-woning, reeds lang afgebroken en niet meer behorend tot de bebouwing aan de Ringbaan Zuid, woonde destijds de oude mevrouw Boogmans. Nu mijn leven eveneens voor het grootste gedeelte tot het verleden behoort, kan ik me het gezicht, het postuur en de gestalte van mevrouw niet meer voor de geest halen. Wel weet ik nog zo…

Ik kwam meneer tegen bij Albert Heijn waar men zich verdringt voor de schappen met de uitstalling van al de lekkernijen. Meneer droeg een ouderwetse Panamese rieten hoed (ik betwijfel echter of men in Panama zulke hoeden draagt) en hij vroeg me, geconfronteerd met het broodje frikandel: "Is this meat?" Ik moest antwoorden: "I do not know the right…

Het is een pop, een porseleinen pop, voorstellend een jongen die een hondje in de armen geklemd houdt. Ze kwam mij het breekbare artefact, dat ze in een handdoek gewikkeld had, brengen. Eens had mijn moeder haar het beeld geschonken; aan haar, de trouwe en gedegen huishoudelijke hulp met wie we confereerden; haar vriendin die haar bijstond in alle…

In mijn boekenkast bewaar ik nog altijd een serie uitgaven, gebonden in mosgroene kaft van de beroemde negentiende-eeuwse auteur Theodor Fontane, uitgegeven door een eveneens fameuze Duitse uitgever. Zij heeft me deze werken eens geschonken. In haar nadagen, toen het onvermijdelijke levenseinde op kousenvoeten naderde, was ze bereid me nog de taal te…

Er werd aangebeld. Op het schermpje van het Intercom-apparaat vertoonden zich de opgewekte gezichten van een jongeman en van een jongedame, goedgunstige vertegenwoordigers van de liefdadige organisatie die in Tilburg opkomt voor de armen. Ze torsten een grote kartonnen doos die ze de drie trappen die leiden naar mijn appartement opsleepten. Hun geschenk…