Vrijdag 7 februari 2025
Bjarne Gosse werd vroeg in de ochtend wakker. Het was vrijdag 7 februari 2025, Bjarne herinnerde zich een verhaal van Violette. Het slachtoffer van een ervaren hosselaar, besloot na afloop van de misdaad, de rollen om te draaien. Hij werd dader! Bjarne had het een interessant verhaal gevonden, maar hij had zelf niet het karakter om dader te worden. Het was waarschijnlijk de ultieme wraak geweest, maar het boeide Bjarne niet.
Hij nam de buitenlandse hosselaars niets kwalijk. Hij was teleurgesteld, dat was alles. Er was geen woede. Hij begreep hoe moeilijk mensen het hadden en dat ze daardoor zulke dingen probeerden.
Bjarne was er gelukkig nooit in getrapt. Hij was altijd op zijn hoede gebleven. Het waren geen zinloze contacten geweest. Hij had er mensenkennis door opgedaan en er was uitwisseling van informatie geweest.
Het contact met Rosa Konijn was steeds aangenaam, al was het minder leuk dat ze zo dikwijls niet kwam vanwege persoonlijke omstandigheden. Het geld voor het schilderwerk was er nog steeds niet. Wel was er een nieuw project. Een studeeropdracht om beeldende portretten te maken van onbekende creatieve Amsterdammers. Er zou iemand langskomen om foto’s te maken en vragen te stellen aan Bjarne. Eerst zou de begeleider van Rosa langskomen om toestemming te vragen.
Bjarne hoopte dat het iets zou opleveren wat betreft de expositie, maar dat was niet zo.
Het was een schoolopdracht van een studente.
Van de beloftes om vaker te exposeren kwam door de regelmatige afwezigheid van Konijn niets terecht. Ze had allerlei dingen beloofd die ze dus eigenlijk niet waar kon maken.
Bjarne bleef zich voorlopig concentreren op de virtuele vriendschappen met de mensen uit Amsturia.
Astrid had een prachtig boek uit 1976 in de straatboekenkast gevonden. Moderne kunst! Een dik boek vol met prachtige illustraties. Bjarne mocht het boek hebben in ruil voor de biologische Ceylon thee, die hij in de een plus een gratis aanbieding had gekocht. Hij had geen tijd om alles te lezen, er waren sinds 1976 zoveel nieuwe inzichten bij gekomen, maar de illustraties waren prachtig om te zien en om zijn gedachten te laten dwalen over wat hij er zelf al over wist en wat hij nog niet wist. En dus nieuwe informatie was.
Het abstracte expressionisme sprak tot zijn verbeelding, maar ook andere kunststromingen konden op zijn enthousiaste aandacht rekenen. In zijn eigen werk zocht Bjarne altijd naar een spanning tussen figuratie en abstractie, totdat er een min of meer poëtische eenheid ontstond in zijn fysieke beeldend werk. Maar de drang om te schilderen was al een tijd verdwenen. Daar was eerst een nieuwe impuls voor nodig. De vreugde om het werk van Matisse, de Kooning, Appel, Dubuffet, Picasso en andere kunstenaars weer te zien op de fraaie afbeeldingen in het boek, was er niet minder om.
Het riep allerlei herinneringen bij hem op aan vroegere jaren toen hij nog dagelijks met beeldende kunst bezig was.
Geplaatst in de categorie: bedankt

Geef je reactie op deze inzending: