Verhalen over welzijn

De man komt de drogisterij binnen, sluit de deur en blijft kort staan met de deurkruk nog in zijn hand. Boven hem rinkelt het belletje na. De drogist strijkt met een spateltje poeder van een weegschaal op een papiertje. Hij vouwt het dicht en legt het bij soortgelijke papiertjes. ‘Kan ik u helpen?’ De man laat de deurkruk los en loopt naar de toonbank…

Het was een vroege zondagochtend in een herfstachtige zomer. De vrouw was moeizaam opgestaan na een veel te korte nacht. Het was nog geen half zes en buiten werd het langzaam licht. Graag had ze nog even blijven rusten, maar de onrust in haar hoofd had andere plannen. Na de late nachtwandeling was het nog te vroeg voor een volgende wandeling met haar…

Dat de zorg niet meer de zorg is van weleer moge duidelijk zijn! Dat er een aantal bedrijven zijn die het met de regels niet zo nauw nemen, weten we allemaal omdat: als er een bedrijf gepakt wordt komen er sancties en die liegen er niet om! We weten ook allemaal dat het heel moeilijk is om het kaf van het koren te scheiden. En zo staat het dit jaar…

Het seizoen van de massavaccinatie was aangebroken. Overal in het land verschenen priklocaties. Ook Bjarne liet zich vrijwillig prikken. Hij moest maar liefst anderhalf uur in de rij staan voor het zover was op de drukke priklocatie in Amsterdam Zuid Oost. Er was veel te doen over het vaccineren en de verschillende vaccins. Het leverde Bjarne pijn…

Het verhaal van de oudste inwoner. Is er toch nog een moment dat ik even het dorp terug wil zien; dan hou ik halt aan de schoolpoort van de Gemeenteschool. Zoals u weet staat daar op de speelplaats de oudste inwoner van het dorp en door wind, hitte en regen staat hij er nog. Eind jaren zestig werd zijn buur ontworteld en verwijderd. De dove en…

De 86-jarige waarzegster Wendelina van Ommeren, die o.a. aan theeblad lezen doet, wist haar pastoor Pieter Emanuels ervan te overtuigen om samen met haar naar de Ambassade Van De Russische Federatie te gaan. Na een stevig ontbijt in zijn kolossale pastorie aan de Molenstraat 31 in Naaldwijk tufte Pieter in zijn tweedehands Volvo naar het Heilige Geesthofje…

Er is hoop in bange dagen, oftewel, er is hoop op het volgende: iedereen heeft recht op vrije dagen, vakantie en natuurlijk ook het personeel dat in de zorg werkt. Logisch hoor, want ooit zat ik daar zelf ook in en had evengoed recht op vrije tijd. Dat er soms cliënten langs kwamen indertijd precies op etenstijd en genoeglijk mee-aten dat was een…

We komen tekort wat papier betreft en nou wil dat niet zeggen dat we geen kladblok meer hebben, of geen wc papier of tissues, nee vorige week kwam men met het bericht dat papier bijna op de pof moet als het ware. En dus, letten we op wat gebruik ervan: minderen kan, logisch toch? Nou is het al een levensgroot voordeel dat heel veel zaken digitaal gaan…

Lang heel lang geleden, wanneer je met een net geboren kind naar de z.g. zuigelingenzorg ging, zat je soms met wel twintig moeders- en net zoveel baby’s natuurlijk braaf te wachten tot je aan de beurt was om de kleine te laten checken door de kinderarts. De kleine was natuurlijk al voor die tijd gewogen en opgemeten. De tijd met de andere moeders werd…

Ineens bedenk ik me dat we vandaag strafpunten hebben opgelopen, want over de dag heen zijn er drie mensen in ons huis geweest. Tjonge jonge dat is echt puzzelen en als je zou bedenken dat er iemand niet van binnen had kunnen komen, nee dus! Onze hulp, praktisch de hele dag hier, was nummer 1. De dame die me in bepakking hijsen moet, nummer 2. De…

Wat is het geval, wel we rijden beiden in een scootmobiel en sinds ruim een half jaar ben ik er meer dan tevreden mee, echter hoe anders vergaat het meneer T, die moet stoppen voor een kuiltje in de weg ( en geloof me, het barst van de kuilen en putten in de weg, je nieren liggen bijkans uit je lijf) want de vering van het ding ( jaja, net zo eentje…

Graag mag ik het programma kijken, mr. Frank Visser die zaken tracht op te lossen, maar kijkend naar wat we hier gewoon zelf bereiken is die man niet nodig, hoewel het me best geinig lijkt een dispuut voor te leggen. Als ik echter zie wat mensen elkaar aan kunnen doen middels burenruzies dan bedank ik voor de eer en los onderstaand zelf op! Wonend…

Ieder jaar weer een terugkerend fenomeen, de vakantie van onze hulp en vast niet alleen die van mij maar van vele anderen ook natuurlijk. Ruim van tevoren moet ze aan kantoor doorgeven wanneer ze weg gaat en hoelang, ze is ook netjes op tijd daarmee en gewoonlijk doet men, na de diverse aanvaringen mijnerzijds hun best om een hulp in te zetten. Zo ook…

Vorig jaar het boekenprogramma ‘Moby Dick’ van Matthijs van Nieuwkerk gevolgd. Heel leuk om te zien welke boeken op welke manier bepaalde mensen hebben beïnvloed of gewoon de ogen hebben geopend. In een van die aflevering waren Dieuwertje Blok (noch steeds charmant en als ik haar zie dan komen er altijd andere oude gedachten bovendrijven dan die…

Het mag geen naam hebben, maar toch rijden meneer T en ik in een Elite scootmobiel, gekregen van de gemeente. Nou krijg je die dingen niet zomaar natuurlijk en dus zijn we er van afhankelijk, doen er van alles mee! Ideaal toch? Jazeker wel, behalve als we het hebben over de eventuele mankementen die de apparaten kunnen hebben! Ik zeg, kunnen, want naar…

Vandaag moest ik voor oogcontrole naar het ziekenhuis, even de mening en het oordeel van de oogarts vragen. Op advies van mijn opticien. Gelukkig woont mijn oudste broer in de buurt en heeft me begeleid. Nodig, want je krijgt daar spul in de ogen gespoten en dan zie je even wat slechter en is zelf autorijden niet raadzaam. We kwamen de wachtkamer binnen…

Wat een geweldig begin van het nieuwe jaar! Vorige week waren we al uitgeweest op nieuw beddengoed - immers slijten dekbedhoezen net zo goed - en daar slaagden we erg snel in, want is er ook nog opruiming en dan is er keus genoeg! Eega rijdt verder de winkel in (scoot) en ziet de matrassen staan! Nou hebben wij heerlijke (dure ook) matrassen, dus…

(vervolg op 'De Sprong', zie Biografie) Liselore werd door de golven van de zee meegenomen naar de bodem van het helderblauwe water. Ze had de harde klap op de rotsen nauwelijks gevoeld. Het zachte water streelde helend haar pijnlijke wonden. Helderrood bloed vermengde zich met zeewieren, krabben en koraal. De jonge heks was zich nog steeds vaag…

Eens in de drie maanden worden er bij ons medicijnen besteld, gaat allemaal reuze handig. Je belt de doktersassistente, geeft je geboortedatum op en de rest gaat allemaal vanzelf. Het wordt doorgaans de volgende dag bezorgd, ook al een heilig moeten want dan hoef je er niet nog een keer uit, tenslotte worden we er niet jonger op! Zo ook deze week…

Ach dat is zó niks voor mij echt, ik ben er geen voorstander van. Hoe vaak ik dat niet geroepen heb, ontelbare keren! Daar komt bij dat de bezorgkosten pure winst zijn, als je zelf de spullen in huis haalt! Toch? Dan komt er van verschillende kanten een nieuw bedrijf in beeld, je kunt een app downloaden en vervolgens je boodschappen doen. Was even…

Wat heb je aan overdaad, je wordt er onrustig van. Toen ik door mijn huis liep zag ik veel spullen die niks waard zijn. Op zolder en in de schuur hetzelfde liedje. Het ligt er maar en je gebruikt het niet. Zo heb ik de eigenschap in winkels goedkope dingen te kopen, die eigenlijk helemaal niet mooi zijn. Je zet het ergens neer of je bergt het op in…

Naar aanleiding van de reacties op zowel het verhaal van 18-9 als de hartenkreet 'de breuk' een vervolg, omdat er blijkbaar zoveel achter de deuren gebeurt, zoveel wat het daglicht niet kan verdragen, zoveel wat de kinderen moeten meemaken en doorstaan, dat er zo langzaamaan meer in de openheid moet komen! Als eerste vermeld ik er bij, dat deze…

Het dak en de muren van het nieuwe, pas gebouwde huis, knipogen zelfgenoegzaam en trots naar elkaar. Ze zijn zo blij met hun machtig aanzien en indrukwekkende kracht. Die veel kleinere ramen en deuren... Wat zouden ze wel willen? Die zijn lang zo sterk niet als wij, eigenlijk maar zwak en onooglijk. En de vloer? Is dat niet schandalig? De vloer moet…

Tijdens een zonnige winterdag schaatste Remco Pieterse met zijn dochter door de polder. Met krachtige schaatsbewegingen kwam hij in zijn element. Plotseling bedacht hij of hij niet te snel ging voor zijn dochter van tien jaar die hem volgde. Hij keek over zijn schouder en zag de stralende glimlach van zijn dochter die met haar hand zwaaide. Haar stralende…

Na een aantal weken kreeg Aran in de gaten dat Liselore niet meer naar de therapiegesprekken ging. Hij was woedend en zei dat als ze niet meteen de gesprekken weer oppakte, ze gelijk haar spullen kon pakken. Even dacht Liselore erover om dat te doen. Maar waar moest ze dan heen? Ze voelde zich totaal verloren en kon bij niemand terecht. Niemand wist…

"Dus je hebt met anderen over ons zitten praten?" Liselore probeerde zover mogelijk bij Aran vandaan te blijven. Het verwijt in zijn stem beloofde niet veel goeds. Ze was altijd bang geweest voor wat er zou gebeuren als ze zijn regels overtrad. "Ze hebben daar natuurlijk ook door dat het allemaal aan jou ligt", vervolgde Aran. "Die tovertherapeuten…

Er waaiden verschillende winden door elkaar. Spoedig werd de luchtvlam op een sterke luchtstroom meegedragen naar het Noorden. Daar ging ze over grote rivieren en over de Veluwe. Tenslotte daalde ze vermoeid neer in de Flevohof. Het was nacht. "Wat zie ik daar voor gevaartes?" dacht de luchtvlam voordat ze insliep. De volgende ochtend kwam ze dat…

Heel lang geleden, in de tijd van open haardvuur in ieders huis... Ja, in die tijd werden er zeker ook in Loon op Zand en Kaatsheuvel veel volksverhalen verteld. De knapperende vlammen gaven de verteller veel geestdrift om zijn verhalen met gloed tot leven te brengen. De spanning en huiveringen van de luisteraars gingen wild op en neer, samen met het…

Ze noemen hem allemaal Bolle Dirk, vanwege zijn forse bierbuik. Dirk de Goede vindt dat helemaal niet erg, zolang hij maar zijn biertjes in handbereik heeft. Gekke Griet is zijn geliefde straatvriendin, die hem altijd wel ergens op een bankje weet te vinden. Ze heet in het echt Grietje Vrolijk en haar vader schijnt een baron te zijn, maar Grietje is…

Het is nu alweer achttien jaar geleden, vlak na de scheiding, toen ik samen met mijn zoontje van anderhalf een leuke flat kreeg toegewezen dicht bij zijn vader. Maar al vrij snel vernam ik de extreme overlast van buren. Te pas en te onpas werd de muziek luid gezet door mijn jonge knappe onderbuurman die tot diep in de ochtend door feestte. Elders…