Alle inzendingen over De aansteker

maak ik jou weer blij Een nieuwe ontmoeting, niet te beletten Ik kijk uit nu naar je wederkeren Ik tuur al door de ramen De tijd zal het ons wel leren Aansteker en sigaretten weer tezamen…

ik jou weer blij Een nieuwe ontmoeting, niet te beletten Ik kijk al uit naar je wederkeren Tuur nu al door de ramen De tijd zal het ons wel leren Aansteker en sigaretten weer tezamen…

De man zwabberde over het fietspad en gilde tegen hem dat hij gevonden aanstekers verkocht voor 5 eurocent en ook van tien eurocent. En toen werd het stil. De heer Van Capelen Goldenburg was niet in de stemming om zo een halfkapotte aansteker van deze druiloor die er niet uitzag te kopen.…

Het gooien van voorwerpen op een voetbalveld - of het nu bekers bier, aanstekers, messen of vuurwerk betreft - zou vanaf heden streng bestraft moeten worden.…

Jouw aansteker in mijn tas herinnert aan hoe 't was Jouw nummer in mijn mobiel opgeslagen toen ik voor je viel Nu geblokkeerd en gewist terwijl ik weet dat je mij mist Geestelijk sterk 'n verleden lichamelijk zwak contact vermeden Eeuwig verloren onbereikbaar voor jou ongenaakbaar Opgeslagen in hart en ziel vanaf de…

hij houdt de vlam bij het kruid een wereld brandt hem op telkens van schrik bij het gonzende geluid diep trillend door zijn kop houdt hij de aansteker omhoog als bij een misplaatst liefdeslied druipend van het zweet van jou…

De aansteker was niet goed afgesteld en er ontstond een steekvlam die snor, neuspuntje en wenkbrauwen van de inkoper van een scheepswerf in Amsterdam Noord schroeide. Sinds die blamage was er geen vertegenwoordiger meer bij de werf langs geweest, niemand had de moed.…

Ik hoor de klap boven, een beste klap, zonder aansteker, zonder vuur maar een perfecte afsluiter van deze dag want oh, als die vrouw niet bijtijds was geweest, hadden beiden nu in het ziekenhuis gelegen! De meid met de aansteker, gaf geen krimp, reageerde niet, nee, dat durfde ze niet dat snap ik nog wel!…

"Kun je mij die gele aansteker ff aangeven" vroeg ze op een toon dat ik wist dat er gedonder van kwam. Haast radeloos keek ik naar de bijzettafel en zag een witte, een rode en een blauwe aansteker liggen.…

'Je was je aansteker vergeten' zei hij lachend... Ze pakte de aansteker en raakte zijn hand.... 'Wil je me thuis brengen...'zei ze... Hij keek haar aan....'Sorry, maar ik moet morgen weer heel vroeg op.....'…

armen waar de plakkers zijn verwijderd zelden zag ik iemand met zoveel geweld de toetsen van een telefoontje dan komt het bericht: er is vertraging hij stampt, krijgt zin de trein te slopen ik mag niet kijken gasvlammen komen uit zijn oogkassen ik ben als een konijn gevangen in groot licht ik moet oppassen hij laat zijn aansteker…

de laatste eer voetbalstadion doodskist op middenstip eigen orkest zangfestijn legio béste vrienden bloemen leggen met elkaar vuurpotten, aanstekers bierfestijn valt wat te beleven!…

Zij kon het leven niet dragen en bezweek in de vlammen en in het vuur dat zij aanstak met haar eigen aansteker...…

(wat mij persoonlijk nogal treft, maar dit voor één bepaalde lezer) Links van mij stak iemand zijn aansteker aan en zwaaide deze door de lucht, daarna rechts van en voor mij. Nog geen tranen, alleen genot van een lied in een zaal die meevoelde. Nu zijn er steeds minder mensen die roken en dat moedig ik aan.…

De dochter die het leven niet kon dragen vluchtte eveneens maar op dramatische wijze in het vuur van haar eigen aansteker dat haar vermoorden zou. Haar broer, mijn oom, zocht in het verre Australië zijn heil maar keerde op een laat tijdstip incidenteel terug naar zijn geboortegrond en nam zijn oude moedertje bij het weerzien in zijn armen.…

Toen zij tenslotte in een verpleeghuis werd ondergebracht stierf zij in de verterende vlammen van haar eigen aansteker..... Zij was mijn tante die altijd zo zacht en stil haar weg was gegaan, mijn ondoorgrondelijke tante die door niemand ooit werkelijk gekend werd....…

Haar latere huwelijk en de geboorte van haar enige dochter hadden haar kennelijk zo koud gelaten als de regenval op de verre steppes van Oezbekistan en na haar hersenbloedingen vond zij de dood in een witte kamer van een verpleeghuis in de verterende vlammen, aangestoken door haar eigen aansteker.....…

Ze draagt de ruiten bloes met daaroverheen de zwarte spencer; zij was degene die het leven niet meer ten einde toe kon dragen en die tenslotte omkwam in de vlammen van haar eigen aansteker.....…

Ze bewonderen het ding, voordat ze het plastic eraf halen en Bobby de aansteker uit zijn zak haalt. Nog even genieten van de voorpret en dan besluiten ze om de lont aan te steken! Eerst weigert de aansteker, dan blaast de wind het vlammetje uit maar ineens brandt de aansteker en ook de vuurpijl!…

Zijn hand speelt met een rode aansteker. Zenuwachtig. Het meisje babbelt verder, slaat haar ogen op en zegt tegen de beach boy: ‘hé ik ken jou!’. De jongen knikt wat aarzelend en je ziet hem denken waarvan hij haar kan kennen. Dat wordt snel opgehelderd.…

dat het niet hoort, hij zou niet kijken mogen maar hij kan het niet helpen dat hij kijkt Hij streelt de fee in het zwart behoedzaam met zijn ogen en weet dat zijn gedachten haar hebben bereikt Hij voelt: nu kijkt ze terug, een glimlach om de lippen Hij pakt zijn shag, draait nonchalant een sigaret Hij denkt haar in zijn bed, voelt zijn aansteker…

Die aansteker is volgend jaar toch niet meer nodig, gas- en tabaksprijzen zullen drastisch stijgen in het kader van bezuinigingen. Bezuinigen betekent in dit land steeds minder krijgen waar men recht op dacht te hebben en steeds meer betalen voor de leuke dingen des levens.…

Tot zijn verrassing zit er nog een pakje sigaretten met een aansteker in. Hij steekt een sigaret op, iets wat hij maanden niet gedaan heeft. Een vrouw met een dwergpoedel kijkt hem iets te lang aan. Hij inhaleert diep.…

Ergens ligt de aansteker, weer eens kwijt in dat veel te grote bed. Ik inhaleer met krachtige halen, blaas een grote wolk rook uit, en hoest. Het zweet gutst over mijn gezicht, in straaltjes tegelijk. Ik was eerder wakker geweest, weet ik me nog te herinneren. Was ik het maar vergeten....…

Tenslotte moesten wij vernemen hoe tante C. in het verpleeghuis waar zij uiteindelijk was opgenomen, omgekomen was in de verterende vlammen van haar eigen aansteker.....…

Meenemen naar onbewoond eiland: ------------------------------- mobieltje, blik snert, zonnebrandcrème, schaakstukken, dagboek en pen, aansteker…

Ik nam een Chesterfield sigaret en ontvlamde mijn Zippo aansteker. Zelfs de ratten keken mij aan met een blik van medelijden toen ik bij het pakhuis stond te wachten op de Dame. Eindelijk kwam de Dame. Ik hoorde het klikken van haar hakken al lang voordat zij uit de mist opdoemde.…

Daarna pakte zij een aansteker en waaide die rond zijn ogen, zijn wenkbrauwen schroeiden al. In doodsangst kroop hij weg, hardvochtig gevolgd door Elise met haar aansteker. Uiteindelijk gaf zijn hart het op. Terug op het bureau tappen de agenten Walters en Poeldijk het door de inmiddels gestorven vrouw aangewezen mobieltje af.…

Mijn zwager heeft een echte blaaspijp, ooit gekregen van een Zulu-krijger in ruil voor zijn aansteker, dus doet een grapjas er een schepje bovenop. Of hij die maar even zal halen?…

Het geluid van mijn aansteker doet haar opkijken. In plaats van de tranen die ik verwachtte lacht ze cynisch. Ze steekt haar hand uit en ik geef haar een sigaret. Terwijl ze haar rook in mijn gezicht uitblaast blijft ze naar me kijken. Ik verlies haar niet uit het oog en glimlach, ze glimlacht terug.…