Alle inzendingen over Het beest is los!

Het beest is los! Het beest is los! Alleen ik heb het niet gezien.... O god! Ben ik het zélf misschien?…

Het beest is los! het beest is los! het beest is los! ik heb het nog niet gezien doodsangst ritselt door het bos het beest is los! het beest is los! vader moeder roep uw goden wek uw doden want oeroude hersenschimmen willen bij ons binnenklimmen het beest is los! het beest is los!…

tralies verbogen, de haat ontketend, het beest is los losgeslagen in vrijheid houdt het de wereld in vrees gevangen onschuld zoekt handen waar, steeds vaker, klauwen worden uitgestrekt pandorabel memorabel, deksels, Pandora onafgedekt, het kwaad is uitgelekt…

Hij houdt van sorteren: eerst alle wieldingen; bootjes; de poppetjes; de beesten de losse rommeltjes. Dan de blokken. Vandaag wordt de camerawagen: overvalwagen. "Weet je, ik zag net op televisie dat twee opa's een paard hebben gestolen!". "Een paard?".…

Het beest komt los. Een gebaar, een verkeerde blik of een verkeerd woord zal voldoende zijn om de agressie op te roepen. De samenleving is een jungle vol verknipte geesten. Vol verstoorde ego's die wanhopig op zoek zijn naar bevestiging van het recht de sterkste te zijn.…

Mannen zijn beesten en zelfs beesten gedragen zich niet als hen.…

beest is even los geweest…

Ze rammelde met haar sleutelbos Verward en angstig besefte ik: Hier kom ik nooit meer los... Dankzij mijn echtgenoot zat ik nu hier Hij liet mij arresteren Wat zijn mijn ogen opengegaan Toen hij mij dit had aangedaan...…

In stad, land, vrijheidsplein marcheren mensen groot of klein het is zinloos loos geweld waar is die mens Grootwoordenheld laat het groeien hopen, leren, kennen strijden, geen geweld wordt geboren ons Grootwoordenheld…

Inspiratie...Eindeloos. Motivatie....Bodemloos. Onderwerpen..Roekeloos. Gedachten....Mateloos. Liefde voor schrijven.. Oeverloos. Háng naar méér... Grénzeloos. De lust naar méér is niet te stillen, maar vraag ik me af, zou 'k dat nog wel willen?…

Gedachten, spinsels van grijze kronkels waarmee voortdurend jouw beeld geweven wordt ... ... in volle kleur.…

Mijn hond gaat op vakantie hij bindt me ergens vast want ik ben mijn eigen beest nu wel eens iets tot last. Hij bindt mij aan een boom ergens in het bos met hele goeie knopen ik kom gewoon niet los. Ik sta daar dan te janken de hele nacht door lang o ik ben mijn hondje kwijt ik ben zo vreselijk bang.…

sla de kluit met een zweep als het nodig is en lik zijn wonden, spuug slijm op de striemen in zijn huid sprenkel zout water neem weg de diepe pijn met vriendelijke woorden die vertellen waarom en vul de leegte met zachte handen en loop veel op eigen benen van teugels bevrijd huiver, wees bang en laat het beest gillend in u los…

O jee, er loopt een poema op de hei Dus grijpt men angstig naar de schietgeweren Maar is het beest er echt, of ziet men beren En doet men hier aan volksverlakkerij Ik ga met een gerust hart naar het bos Gevaarlijk? Ach welnee, het loopt wel los Op de Veluwe schijnt een poema rond te lopen. Paniek!…

Eens zal, als wij zijn heengegaan en met ons alles wat wij deden, ons weten, onze zekerheden, haar glimlach onze dood verstaan, omdat ze door ons heeft geleden en tussen ons alleen gestaan.…

Een kreupel veulen werd zaterdagmorgen Lafhartig gedumpt op een hockeyveld De eigenaar was blijkbaar toch zo’n held Dat hij niet voor het paardje wilde zorgen Al zijn er veel dieren vóór ons geweest De mens is en blijft het enige beest (...ponyveulen 'op laffe wijze gedumpt'...)…

Al is een cavia een heel klein beest, hij maakt nochtans behoorlijk veel geluid. Van vér hoor je zijn vrolijke gefluit, al is een cavia een heel klein beest. Ik zag hem niet, en stapte achteruit, en van zijn doodskreet trof mij nog het meest: al is een cavia een heel klein beest, hij maakt nochtans behoorlijk veel geluid.…

Geen Brit komt op zijn bed nog tot bedaren, Hij wil naar buiten om dan en publique De ander te betrekken bij zijn piek, Ja heus, er is een beest in hem gevaren. En nooit zijn in de parken rondom Londen, Zo ongewoon veel Keeshonden gevonden.…

De braafheid zit op mijn gezicht gebakken, maar diep vanbinnen voel ik me een beest. Ik wil eens rumba dansen op mijn hoed of onze dienstmaagd vatten om de leest. Haar kussen, ja, dat wil het beest en alles doen wat men dan doet.…

Taal is het voertuig van het beest.…

Toen ze hem voor het eerst zag- hij stond in het tuincentrum mooi te zijn- werd ze overvallen door nooit eerder gekende gevoelens. Ze moest en zou hem hebben. Ze hoorden bij elkaar. Het was dat zekere weten wat je overvalt wanneer je een soulmate of de ware liefde ontmoet. Ze was wanhopig toen haar levensgezel liet merken dat hij niet bepaald gelukkig…

En na lang nadenken besef ik hoe dat kan: een dier, een beest kan er niets tegen doen wat hem wordt aangedaan door de mens, hij heeft geen mogelijkheden om het te voorkomen. Dat overgeleverd zijn en die weer– en machteloosheid van een dier ten opzichte van de mens, wekt in mij het beest.…

Dan een kerel die met losse handen rijdt, echt waar, hij heeft zijn handen nodig om een sjekkie te draaien, dat lukt nog ook, maar hij mag bijna zijn auto uit de vangrail plukken.…

Het verdriet dat zich schuilgehouden had in duistere, verborgen uithoeken van mijn ziel, geest en gemoed brak los uit de kluisters en het bevrijdde zich en een wilde stroom van tranen baande zich een weg naar buiten, als een tomeloze, onbeteugelde rivier....…

Het gaat in traag tempo of juist niet, het gaat gestaag, maar als het gaat dan gaat het ook rollators en driepoten in de gang de deur op slot niemand mag eruit. Geeft een gevangenisgevoel. Je zit aan een tafeltje, heel alleen met het hoofd op het blad. Als ik bij je zitten ga en mijn hand op die van jou leg, til je langzaam je hoofd op en…

Je bent zo goed, niet te evenaren ben je en het staat buiten kijf mooie kop, sterk karakter, lekker lijf en ogen om oneindig in te staren Jij bent mijn allerliefste de meest begeerlijke man die op deze aardkloot in het wild los loopt en groot is mijn verlangen, ontwaakt is het beest Ik wil je niet temmen want het is juist de oerdrang…

los ze azen zonder vragen…

't Beest goed beetpakken en bevechten mezelf bijeenpakken en terugvechten nooit meer verzwakken. 't Is leven puur hard, maar waar voelt als zoutzuur niet meer deelbaar ga nu voor hemelvuur.…

Het stikt van de mensen. Je hebt ochtendmensen en avondmensen, om maar iets te noemen. (Middagmensen bestaan niet.) Verder zijn er hondenmensen en kattenmensen: je bent of het een of het ander. (Nooit van konijnenmensen gehoord.) Zoals er ook - en daar kan ik me nog wel wat bij voorstellen - een onderscheid wordt aangebracht tussen stadsmensen en dorpsmensen…

los die azen zonder vragen…