Alle inzendingen over Lijden

Het is meer een stervend landschap in de herfst, dat een strenge winter wacht en dan moet lijden.…

Voor een verkoopleider in Leiden was het leiden een lijden bij tijden; hij leidde en leed en nog altijd niet weet hij bij 't leiden het lijden te mijden.…

Zet het licht op verzengend en open het gordijn Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn. Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt. Mijn tekst bestaat uit water, maar loopt op mijn lippen stuk De aasgieren boven mij vliegen cirkels van geluk Vormeloze bergen trillen…

Zet het licht op verzengend en open het gordijn Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn. Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt. Mijn tekst bestaat uit water, maar loopt op mijn lippen stuk De aasgieren boven mij vliegen cirkels van geluk Vormeloze bergen trillen…

Vertrouw zoals ik jou lief heb geen angstdromen maar denk aan het goede samen zonder ongerief Laat je niet steeds leiden door gedachten welke niet gedeeld willen worden binnen gevoelens van lijden…

Verlatenheid en duisternis oeverloos lijden toen en nu; liefde niet begrepen, licht niet gedoogd, God, wees ons, zondaars, genadig…

Als je zorg hebt voor je eigen eeuwige toekomst, let er dan wel op dat je te lijden krijgt ter wille van de waarheid. En die gelegenheid, die kans om te lijden voor de waarheid, heb je natuurlijk elke seconde; hoe zou het anders kunnen in deze wereld van leugen, bedrog, oplichterij en middelmatigheid.…

Het plezier van het moment weegt niet op tegen het lijden dat daar op volgt.…

Hoe meer ik begrijp, hoe minder ik lijd.…

niemand kan het lijden van jouw lijden begrijpen als je het al zelf niet begrijpt maar niemand lijdt alleen zij die jou liefhebben lijden in hun liefde voor jou nog het meest hou van ze keer de spiegel in jezelf toon ze jóuw liefde en respect kijk niet lijdzaam toe…

mij had bedrogen Want een kunstenaar moet lijden is volgens mij gelogen Daarom zit ik nu met Rooje Sjaan aan de Calvados En dadelijk nemen we ook een lijntje en dan gooien we alle remmen los…

Gezonde ex renners geven commentaar Over zes maal tour, een slecht gebaar Hij die zich boven kanker uitvocht Heeft naar een andere uitdaging gezocht Laat deze mensen ook eens na zoveel lijden Als winnaar zes maal de tour uitrijden.…

Alle mensen hebben een hart dat het lijden van andere mensen niet kan verdragen.…

Het lijden geeft iets groots, zelfs aan bedorven zielen.…

Dit is uw ure, 's vijands waan, in stokken en in zwaarden breekt al hun haat zich eind'lijk baan, de heiligen ontaarden, de beker moet gedronken zijn, o onafwendbaar lijden, een judaskus als bitt're wijn, U wilt van schuld bevrijden, zij allen vluchten van U heen, geen troon is hen gebleven, die eenzaam is wordt meer alleen, zó is…

Wie lijdt omdat hij voor iets heeft geleden, mag niet vergeten dat het niets is vergeleken bij wie voor niets heeft geleden.…

In het satirisch episch dierdicht "Van den Vos reynaerde", geschreven omstreeks de dertiende eeuw door de schrijver 'Willem die Madocke maecte', komen allerlei personages voor. Het personage dat mij toendertijd, op de middelbare school, zeer sterk raakte was: "Ysengrin". Ik bekeek de wolf, die als cynisch vooruit geschoven werd, op mijn manier…

bedrogen Want een kunstenaar moet lijden is volgens mij gelogen Daarom zit ik nu met Rooje Sjaan aan de Calvados En dadelijk na een lijntje gooien we alle remmen los…

Omstandigheden kastijden laten mij weer onverlet in duisternis ingebed de diepe afgrond berijden Wat mij doet lijden is het eeuwig verzet mijn denkend strijden met zwaard en bajonet Eens protest verstomd is en schaduwen niet meer misleiden als zij…

je ogen en je oren hangen lusteloos langszij geweten is verboden en luisteren voorbij het lijden is te dragen alleen maar door te doen alsof er niets meer is te vragen gedachtenloos aan toen van binnen roept de schoonheid die blind is en ook doof maar steeds versteent al bij 't gelaat zichzelf niet meer gelooft…

Er is veel lijden op de wereld, je hoeft alleen maar de krant te lezen of naar de televisie te kijken.…

geëtste lijnen vervagen in loodgrijze randen van verloren tekens die scherp snijden in een voortgezette levensschaduw uit ogen schreeuwt de angst om het maagdelijk zaad dat zonder een later zich uitspreidt over lippen van verloren strijd waar schaamte loopt langs het kwaad van onuitwisbaar lijden…

Een mens zijn lijden begint pas goed als hij vindt dat hij een reden heeft om te lijden. Levenskunst begint bij de reden voor zelfmedelijden ontkennen, met alle kracht die in je is.…

Om een tweeling te verlossen van hun lijden werd getracht hun hoofden te scheiden Maar ondanks hun gezamelijke gebeden was de tweeling te gehecht aan elkaar .......en uiteindelijk overleden…

Zwijgen maakt een hels kabaal Als ze niet gewenst wordt Gillend, snerpend, snijdend Slaat het tegen mijn lijf Langzaam dringt het binnen En vervangt daar de stilte In een oorverdovend lijden.…

verdragen Eelt houdt niet langer mijn hart gevangen Als een stalker haalt uiteindelijk de monsterlijke angst De geverfde glimlach van mijn gezicht Het koude afscheid doet haar plicht Verdriet verjaart niet, doch duurt het langst Voor het eerst in tijden Neem ik mijzelf op schoot Troostend maak ik mijn hart bloot Komt er een eind aan lijden…

als je alle kruizen op een hoop gooit zie ik een brandstapel een oudere vrouw zegt dat iedereen toch het eigen kruis pakt geslapen als een os gewerkt als een paard geslapen als een os met mijn blote voeten op het ijskoude beton maak ik een foto een bedruppeld web tegen de gesloten hemel achter de tralies van het balkon…

Moderne versie: Die overlijdt, is over lijden. En vrezen wij nog te overlijden?…

Hij murmelt, stamelt, kreunt en fluistert tegelijkertijd, graaft, graait en grabbelt naar de juiste woorden, die verpulveren tussen zijn magere ongeringde vingers en als afgevallen bladeren doelloos alle kanten opwaaien Het meer van woorden waaruit mijn vader put is aan het verdrogen en het water is troebel en donker. De laatste vissen happen…

Nog steeds was elke gedachte een rilling die de kou niet zou veranderen. Wachten hielp niet en zou ook nooit kunnen helpen.Het groezelige licht van de onverschillige lamp was het enigste gezelschap dat hij niet zou kunnen verjagen. De vieze geur van zijn verdriet was een spiegelbeeld dat hem herinnerde dat hij ooit weer zou moeten opstaan om zijn eigen…