Alle inzendingen over Pjotr Demianovich Ou

(voor Pjotr Demianovich Ouspensky (1878 - 1947)) Je bent geboren op 7 maart 1878 in Moskou. Vanaf je twaalfde studeerde je aan het Tweede Moskou gymnasium. Op je zestiende werd je van school gestuurd, omdat je graffiti op een muur schilderde, pal voor het zicht van een inspecteur.…

En dan is de stad wit boom, fietsenstalling, container en kerk dwingen om weer bekeken te worden. De weg wordt weer een weg vanwege ons bewuste gaan De bedekte stad maakt de stad wat het werkelijk is. Containers en kerken zonder symboliek, gedachte en doemscenario. Niet die weg waar zekerheden zijn vermoord maar de weg die knerpend troostend…

avond avond kamer klein sfeer bepaald door liters wijn jij gevangen in mijn geluk avond avond morgen weer stuk…

Nadat hij zich als leidsman 'op een klip' meldt Komt hij er straks als zeebonk bovenop In 't najaar luidt zijn nieuwe voornaam Rob En maakt hij het weer als verfilmde stripheld Mark Rutte gaat vandaag vertellen: 'oui' Ou 'non' hij kiest voor de reality…

Tu est partie, dans la nuit, cette nuit, d'ou on ne reviens jamais. Peut-être cela n'aurait pas fait aussi mal, si j'avais su, que tu partais, si j'avais pu, te dire au revoir, une dernière fois, te serrer dans mes bras.…

bedriegers, Poë een dronkaard, Alphonse Daudet een rheumatikus, Kant een kiespijnlijder, Goethe een polygamist, Byron een toerist en sportsman, Zola hardlijvig, Wagner melancholiek, Makart een overdreven schaakspeler, Villiers-de-l'Isle Adam een gebreklijder was, evenzo waren Jean Jaques Rousseau (zei Diderot niet tot hem: 'je viens voir si vous êtes fou ou…

Toon mij een klank licht in mijn hoofd. Zing zacht nasaal. Laat mij verdoofd achter na- dat je gaat.…

Toen een vrouwtje uit het oude Zandvoorde van lipposuctie en borstlifting hoorde, verkocht ze haar huis en nam al haar gespaarde. Doch een make-over bleek niet voor bejaarde. Nu woont ze in een tehuis voor afzichtlijk gestoorde.…

Gedijen in getijden Door het tikken van de sikkel Wiegend door haar rijs en dalen Omringd door klotsend gulg Alle kennis losgelaten Geketend aan het nieuw Drachtig onderdeel In een nieuw bestaan Door zintuigen gevangen Gebonden door verlangen Zonder weet van weten Wat geweten is en wordt Zinderend vertraagd geluid Doet horen voelen…

Na jaren leren leviteren zei Twan "Kijk wat ik kan guru"…

Hongersnood is groot in China, vooral door de wandelende tak…

(voor Pjotr Iljitsj Tsjaikovski (1840 - 1893)) Je bent geboren op 7 mei 1840 in Votkinsk. Je vader Ilya Petrovich was een ingenieur en luitenant-kolonel bij het Ministerie van Mijnen. Je opa Petro Fedorovych Chaica was assistent-legerarts en gouverneur. Je moeder Alexandra d'Assier was de tweede vrouw van je vader.…

In 1956 heeft zij nog geprobeerd de dwarsfluit te bespelen, daarin bijgestaan door Radjesh Maalasavalisingh (1743-2006) en Pjotr Bukovski (1956-1957). Tevens heeft ze in dat gedenkwaardige jaar een kopje koffie gedronken maar dat beviel haar niet, iemand was vergeten er suiker in te doen.…

(Terwijl kitscherige, kleffe en afgezaagde chansons ("I-I-I will Always love you-ou-ou) door de winkel schalden boven de hoofden van Tilburgse dames die druk confereerden over de maaltijd van de aanstaande avond, hadden we onze spulletjes uitgezocht en daarna de terugtocht aanvaard: Eline achter de rollator; ik met de boodschappentas en bij gebrek…

Als ik niet meer kom, zal mevrouw Achterhuis mij dan nog missen? Zal zij met verdwaasde blik tevergeefs naar de deuropening staren waarin mijn gestalte normaliter op zaterdagavond verscheen? Zal zij nu alleen naar de Mis gaan of geholpen door een andere vrijwilligster en zich weer drie keer bekruisen als de woorden van het Evangelie weerklinken en driemaal…

Stralend-witte vader, in een snorrende wolk hommels op de aarde neergedaald. Lieve moeder in het groen gelegen, brandende van boterbloemen; bunkers. Zing ik als de kindren zongen, bommen, bommen, goede bommen, op de aarde neergedaald. --------------------------------------------------------- Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…

Weer tesamen na zoveel jaren... en onze mond is stom. Is er dan niets te zeggen - kom laten we eens zien waar we gebleven waren. 't Was in dit Centraal station van Amsterdam, je had me naar de trein gebracht, in onze ogen waren de tranen reeds droog, er kwam geen klacht meer over je lippen, onbewogen leek je daar in die nauwe couloir nu…

Nadien was hij al vooruit vertrokken hobbelde speurend het pad bewakend een toeziend oog dat zuchten slakend doch met genegen in zijn oude sokken ze hadden veel afgezien, misère gehad gans het leven alleen samen geweest dat ontdek je als je even dieper leest in de rimpels die hij zijn dien aanbad Nadien had hij niet meer veel te zeggen…

Het bewogen leven van Jozef, een roestige spijker te Schuur Reeds lang vertoeft Jozef in het tehuis voor oude spijkers, Roest Rust te Schuur nabij Het Zagen-complex. Hij is daar flink in de vergetelheid geraakt. Hij wordt ook wel Jozef de Kromme genoemd daar hij na een misslag van een timmerman gekromd verder door het leven moest. Hij werd afgekeurd…

Ze keek hem nog even in de blauwgrijze ogen aan en ontspande de riem meteen aan zijn rechterbovenarm. "'t Zal even pijn doen," zei de verpleegster zachtjes en prikte hem de dikke infuusnaald in de ader. "Mooie aders hebt u, Meneer, vind ik persoonlijk toch. Niet iedereen heeft er zulke, Meneer." De "meneer" wist nu niet direct wat hij denken…

Een proefschrift uit de vorige eeuw is soms nog maar een paar weken oud.…

Je zal maar leraar zijn je komt niet aan onderwijzen toe je moet tegenwoordig kinderen opvoeden vader en moeder zijn het te moe De regering komt met allerlei ideeen zoals lessen over zinloos geweld of praten over al die echtscheidingen maar is dat waar onderwijs voor geldt ? Ouders moeten ouders zijn voor kinderen begeleiden en waar nodig…

Het was druk in de ontvangstruimte. Verschillende grijze hoofden keken me bij binnenkomst aan. "Ken ik hem?", zag ik ze zich afvragen. Sneller dan men kon denken liep ik door. Voorbij aan de receptie, waar mijn gezicht wel direct werd herkend gevolgd door een vriendelijke groet. Met mijn nog jonge benen liep ik voorbij de liften en nam de trap richting…

Het is doodstil als Olivier, Nick, Robert en de drie jongens van Victory Outreach de kist met Mart op zijn plaats schuiven in de gemetselde tombe. Als ze klaar zijn en een stap achteruit doen, blaast een marinier de taptoe, de Last Post, schrille kreten in een doodse stilte....ondanks de zinderende hitte lopen de rillingen over mijn rug en ineens voel…

In het dorp waar ik ben geboren werden de eerste banken in de kerk nog bezet door de notabelen van het dorp. De huidige huisarts zal er misschien meewarig om lachen, maar toen hoorde de dokter ook voor in de kerk. In de jeugd van mijn ouders beschikte hij vaak als enige over de luxe van een auto en een telefoon. Nu, op de valreep van de herfst van 2013…

Ik ging dus met mevrouw Amarante mee naar haar woning, de tiende verdieping in een flat met uitzicht op de Acropolis. De huiskamer was armoedig ingericht met versleten meubelen en gaten in het tapijt. Om op het balkon te komen moest ik door de slaapkamer. Het bed was niet opgemaakt en ik zag grote gele vlekken op het laken en op het nachtkastje stond…

Met vijf andere jongeren werkte ik twee weken op een camping in Ouddorp aan Zee. We waren met drie heren en drie dames. We werden geacht om in een grote tent de kinderen te vermaken met christelijke liederen en leuke spelletjes. We zaten dan samen met de kinderen in een grote kring, terwijl één van de vakantiewerkers een bijbels verhaal las. Daarna…

Deze september wordt me nog geschonken.... Haar gesluierde, gedempte, gouden licht koestert mijn ziel en zintuigen en overspoelt mijn wereld.... Een vriend beroert de snaren van de viool van zijn hart nog altijd voor mij. Van ver bereiken zijn alwetende, ijsblauwe, stokoude ogen, die zijn als die van een milde, vergevende vader, mij nog. ZIJ wacht…

Ik had na de incheck & controle op Malaga-Airport afgelopen avond mezelf getrakteerd op een Heerljk Helder Heinken-Biertje toen een plaatje van een jong gezin plaatst nam aan de tafel naast me. Parmantig zat een klein meisje op een grote stoel een danootje te smikkelen. Het streelde mijn liefde voor kinderen en natuurlijk als natuurlijke referentie…

ik heb wat licht over je hoofd gegoten de woorden voorgezegd die jou de hemel gaan beloven je daarna neergelegd je lachte veel en droomde teddyberen engelen wachtten bij je wieg zorgen vlogen nog als veren zonde was er toen nog niet je groeit te snel vermoeit je ouders steelt hun jaren zonder winst schopt de stoelen onder tafel scheldt…