Alle inzendingen over Thomas Fortin

Je ging bij jouw metgezel, de bankier Thomas Fortin, wonen en op 25 april 1566 ben je op jouw landgoed nabij Parcieux-en-Dombes overleden en wat later tevens begraven. Je werd ongeveer 46 jaar.…

In die ondraaglijke stank ontmoette je een vermogend bankier uit Florence, Thomas Fortin, die je tot rust liet komen in één van zijn weelderige huizen. Niet voor niets natuurlijk, hij kwam vaak genoeg langs om in nature te worden terugbetaald, zonder pardon voor je kwakkelende conditie. Je schoonheid was ondanks alles nog steeds intact.…

In 1565 leed jij aan een slechte gezondheid en trok jij jezelf terug in het huis van jouw metgezel Thomas Fortin, een bankier uit Florence. Jij overleed op 25 april 1566 op jouw landgoed nabij Parcieux-en-Dombes, waar jij ook begraven bent. Je werd ongeveer 42 jaar.…

Ik kon je niet meer bekijken, Thomas, niet als jij niet terugkeek. Thomas… Thomas, ik mis je. Ik mis je. Ik mis je zo.…

Thomas weet daar alles van en weent in stilte.....…

Thomas gaat met de slee en zijn vader op jacht. Ze overnachten in een zelfgemaakte iglo, dat vindt Thomas heel gezellig. Het licht valt door de sneeuw heen. Thomas vindt het niet leuk dat hij moet schieten. Schieten op een schijf kan hij wel, maar op een dier is wat anders.…

Thomas keek naar de oude eikenboom en zag een grote zwarte vogel zitten. “Wat wens je Thomas?”, kraste de raaf. Thomas schrok zo dat hij in een opwelling zei “Een groot zakmes om de pesterige jongens op een afstand te houden”.…

Thomas keek naar de oude eikenboom en zag een grote zwarte vogel zitten. “Wat wens je Thomas?”, kraste de raaf. Thomas schrok zo dat hij in een opwelling zei “Een groot zakmes om de pesterige jongens op een afstand te houden”.…

Thomas en Bjarne lagen samen slechts gekleed in ondergoed in bed om over literatuur te praten. Bjarne genoot van de eigenzinnige meningen van zijn stoere Thomas. Deze keer wilde hij weten wat Thomas van het werk van de bekende schrijver Gerard Reve vond. Thomas keek naar het plafond en trok het laken iets verder over zijn borst.…

Na Delius' studieperiode bij Thomas Ward verblijft hij nog een tijdje in Danville, Virginia, waar hij zich met volle teugen overgeeft aan het plaatselijk muziekleven. Hij is een muzikaal onmisbare gast in de kerk en geeft wat les.…

Thomas ging in het zonnetje zitten met de jas nu aan. De wind was toegenomen. Zou de kikker al van het pad af zijn, vroeg Thomas zich af en stak een sjekkie op voor zijn teergevoelige hersentjes.…

Ik verklap alvast dat hij Geraint Thomas heet. Tenzij hij in een ravijn valt en kijkend op z'n pontiac horloge ziet dat de tijdslimiet is verstreken. In dat geval heeft Kruijswijk een goede kans om tweede te worden want ook Jumbo gebruikt het wondermiddel 'ketonen'.…

Hij had niet Thomas’ lichaam vergiftigd met de soep, maar hun relatie met zijn dwingende intellect. Hij had de dappere onbevangen Thomas geflikt wat Emma met haar erudiete ego hem destijds ook had geflikt. Pure vernedering op grond van ondankbare feiten. Thomas was geen project dat perfectionering behoefde.…

Thomas vertelde wat er was gebeurd en herinnerde zich wat zijn vader had gezegd. De buurman troostte hem en gaf hem eten en drinken. De volgende dag vertrok Thomas en liep de wijde wereld in. Waar kan ik nou toch een kraai vinden?, dacht Thomas en keek omhoog naar de blauwe lucht.…

De kunstschilder/glas-in-loodkunstenaar Thomas Denny maakte in 2007 vier Traherne-ramen in de Audley Chapel in de kathedraal van Hereford.…

Thomas stond voor de passpiegel in de gang en trok zijn T-shirt strak over zijn borst. Toen Bjarne de woonkamer binnenkwam met een verse pot thee, keek Thomas lachend over zijn schouder. "Moet je kijken," zei Thomas, terwijl hij zijn rechterarm boog en zijn biceps aanspande. "Die betonplaten van deze week hebben hun werk gedaan.…

DEEL 1 OPKOMST Thomas was dertig jaar oud en was keuterboertje. Zijn trekker was een Fordson Dexta trekker, blauw met oranje wielen. Het was maar een klein trekkertje met vijftig pk, maar hij deed erg zijn best, net als Thomas zelf. Altijd stond hij trouw klaar om zijn dagelijkse werk te doen.…

Hij ontving Thomas in zijn woning in de karakteristieke Amsterdamse Oosterparkbuurt. Voor Thomas was dit een compleet nieuwe ervaring; hij had de woning van Bjarne nog nooit eerder van binnen gezien. Bij binnenkomst raakte Thomas meteen diep onder de indruk van de ruimte.…

Bjarne was geschrokken, maar tegelijkertijd besefte hij hoe belangrijk de eerlijkheid van Thomas was. De harde eerlijkheid van Thomas wierp een subtiele, maar voelbare schaduw over de zonovergoten zondagochtend.…

Bjarne kneep zachtjes in Thomas' hand. "Ik snap wat je bedoelt. Zijn woorden gaan niet over vluchtige romantiek, maar over de moed om te kiezen voor wat echt waarde heeft. Voor de diepte, in plaats van de oppervlakte." "Ja," fluisterde Thomas. "En die diepte vind ik bij jou." Thomas sloeg het boek zachtjes dicht en stond op.…

Hij drukte Thomas net iets steviger tegen de ruwe bast van de boom. "Ik kijk niet, Thomas", mompelde Bjarne, terwijl zijn adem warm tegen Thomas' natte wang sloeg. "Ik voel.…

" vroeg Bjarne, die met twee dampende mokken de woonkamer binnenkwam en lenig op de bank naast de stoere Thomas schoof. Hij keek met een glanzende, nieuwsgierige blik naar het boek in Thomas' handen. "Wat vind je van zijn concept van het 'gevangen denken'?" Thomas legde de bundel open op zijn schoot.…

Het hart van Thomas is naast Emma begraven. In 1928 verscheen 'The Early Life of Thomas Hardy 1841 - 1891' en in 1930 'The Later Years of Thomas Hardy 1892 - 1928'. Jij was bevriend met de agnosticus/schrijver/bankier/antropoloog Edward Clodd, die ook met Thomas bevriend was en die in 1930 overleed.…

Dit is mijn man." Bjarne nestelde zich comfortabel tegen Thomas’ brede schouder en keek mee naar de pagina die Thomas opensloeg. "Campert," herhaalde Bjarne zacht. "De meester van de lichte toon. Wat maakt hem jouw favoriet?" Thomas bladerde door het boekje, stopte bij een kort gedicht en liet zijn vinger over de regels glijden.…

Thomas was, na vele omzwervingen en zoeken, eindelijk thuis. Hemelsblauw Einde…

Thomas voelt. Eén.…

Thomas ging in het zonnetje zitten met de jas nu aan. De wind was toegenomen. Zou de kikker al van het pad af zijn, vroeg Thomas zich af en stak een sjekkie op voor zijn teergevoelige hersentjes.…

Thomas dacht aan de trekker uit zijn jeugd waar hij op gereden had. Zijn eerste herinnering was zijn oranje sokjes die hij niet aan wilde doen. Langzaam ontvouwde het leven zich voor hem opnieuw en hij nam afscheid van de goede en kwade momenten van zijn leven.…

Zoals zijn grote held op twee wielen, Thomas Stevens. Die had op de fiets nog contact met alles om zich heen. Een ontdekker, waarnemer, filosoof, antropoloog. Geen slaaf van het materiaal. Andy heeft verbeelding nodig voor macht in de benen. Men zag dat maandag 19 juli op de Port de Balès.…

Op een dag, ik moet het nog uitwerken reist Thomas, inmiddels allang gepensioneerd, af naar Erezée. Daar vermaakt Nicky zich in de armen van een nieuwe minnaar. Dan zal Thomas haar vertellen dat Jorrit dood is. Ze zal verbazing, ontzetting, verontwaardiging, verdriet tonen. Niet dat daar iets van waar of echt is. Blij is ze.…