Alle inzendingen over Vaders

'k Zie in gedachten weer mijn vader gekromde vingers aan zijn hand waar hij zijn leven lang mee werkte voor ons gezin op het boerenland. Ik heb hem nooit horen klagen over de dagen, ook al waren ze lang ik mocht soms met hem meegaan maar het wijde landschap maakte me bang.…

Ik mis je, pap Ook al ben je nog dichtbij Ik huil om je En jij, huil jij ook om mij? Om alles wat voorbij gaat Herinneringen op een rij Om alles wat nog komen zal Maar zonder jou erbij Ik mis je, pap Je bent op weg gegaan Ik huil om je Om engelen die naast je staan Om alles wat er op je wacht Door God aan jou beloofd Volmaakt te…

Je was nooit echt een prater en bent dat nog steeds niet. Je verstopte voor ons altijd je problemen en verdriet. Maar je was er altijd voor mij ook al twijfel je daar soms aan. Maar ik weet heel erg zeker dat je voor ons door het vuur zou gaan. Je werkte hard en gaf ons alles wat ons hartje heeft begeerd. En van jouw levensinstelling heb…

een grijze bedoening sla de waterkant dan oeverloos kleine jongen haal je vader maar hij vliegert wel als jij dat wilt als dat is wat jij wilt godverdomme kleine jongen is dit dan alles deze herfstachtige vertoning met de grijze vlieger en de donkere waterkant het dalen dalen dalen liggen gaan en roepen ze waren met teveel, nee…

Toon het me nu Dat broos en huiverend naakt van jou Nu we de jaren nog oogsten Adem in. Laat je borst zwellen Tot het hemd scheurt Tot de knopen wegrollen over de vergeten straat Naar het raster van de riool Pronk met jouw deinende buik Kijk naar me De wijzers van de klok vermalen me Wanneer is me het moment ontglipt? Een duel met…

Het leven is een wedstrijd Vol prestatie en vol trots. Het is een wedstrijd Die ik niet winnen kan! Het is een wedstrijd Die niemand winnen kan! Het gaat maar om één man "Papa kijk dan!" --------------------------------------------------- (Gedicht gemaakt naar aanleiding van het nummer ‘De wedstrijd’ van Bram Vermeulen.)…

Vooral die dagen lagen er mossels op het strand. Hij toonde mij het donker huis, door zeepokken ontruimd. Toen ging hij dood. En nog na zoveel jaren - want breekbaarheid wordt telkens dierbaarder - zijn mij bijgebleven de smetteloze ruimte, de lege ogen, de bewoner niet thuis…

je zachte handen Razend, gierend de tijd ramt aan de poorten Alfa tot Omega, illusie tot de muur Verleden, veredel, verdeel De vloek ontspruit in elke lenteknol Nergens geweest, alles gezien Wenk me en ik kom Een leven op je smalle schouders Opnieuw, opnieuw de weelde van de eigen waanzin Verdwaald in de rook, nog steeds geen vuur Vader…

voor mijn vader Rust nu maar uit je hebt je strijd gestreden al je zorgen en verdriet behoren nu tot het verleden heriner mij niet in sombere dagen heriner mij in stralende zon hoe ik was toen ik alles nog kon…

jij liep niet het hele huis rond te roken de pijpen liepen rond altijd verloren op de vreemdste plaatsen terug te vinden, pijp in de koelkast werd gewoonte maar soms steeg de heerlijke tabaksgeur op na het kraken van de puntzak alsof de Semois naast de deur lag het strijken van de lucifer was een moment suprême toen jij vertelde tussen…

Vader, lees mij uw zonden met handen in de zij Uw parochie kan 't niet schelen hun monden zijn gesnoerd zijn wij dan Uw kinderen gebaard in nood of lust met vingers stralenkransen wijzen af of toch juist naar Vader wijs mij mijn zonden in vroegrijpheid geleerd een vertrouwenspersoon onwaardig was U mijn grootste leermeester…

steeds las hij de eerste bladzij verloor zijn hoofd geruisloos alle woorden wat later las ik hem nog kleine stukjes voor, stamelde hij soms zacht bewogen mooi, heel mooi na zijn dood heb ik het oude boekje zwijgend uitgelezen zag hem samen met Cecilia lopen weer fluitend langs groene dreven gaan (n.a.v…

Mijn vader is een opa zoals je er nog nooit een hebt gezien. Als hij binnen komt begint mijn dochter te stralen en wil alleen nog maar streken uithalen. Kom opa ik ga je weer make-up op doen; oke zegt hij maar gebruik ook eens wat groen. De ogen zijn nu klaar nu alleen de nagels nog maar, paars of deze keer misschien rood.…

Vaders. Met hun dochters op pad. Ik denk terug aan een foto die van mijn vader en zijn vriend is gemaakt. Voorjaar 1961. Ik was nog geen twee jaar oud. Benen boven de wandelwagenrand, de vrienden glimlachend en babbelend, de kinderwagens nonchalant voor zich uit.…

Verbaasd draaide ik me om, en keek naar de plek waar hij gestaan had. Onze blikken hadden elkaar vluchtig gekruist. Hij was verdwenen voor ik het wist. Had ik het me dan verbeeld? Dat kon toch niet waar zijn! Ik versnelde mijn pas en liep de hoek om. Mijn blik zocht haastig de drukke winkelstraat af. Aan de overkant van de weg zag ik hem weer…

dit is wroeten en ploegen dit is zoeken en niet vinden woorden die steun geven verdomd waar zijn ze toch herinneringen bijeenvoegen in een gouden boek inbinden over het eeuwige leven ja, je vader is hier nog je kan hem niet meer horen en zien al evenmin maar hij kijkt vast tevreden naar wie jij geworden bent uit hem ben jij geboren…

Wat zou ik doen als onze pa er niet meer was? Ik weet dat je dat niet veranderen kan Laatst werd je ziek Dacht dat je ons al verliet. Maar vandaag kijk ik naar je Je grijze haren glinsteren als zilver Je mooie blauwe ogen, omringd door kringen Ik weet het, ook van verdriet. Kruip nog even op je schoot Kijk je wangen, je bloost Pa-ke neem…

Een vader wordt te weinig in het zonnetje gezet Een vader is een kameraad maar is door zijn werk zo vaak druk bezet... Vaders moeten vaak de ´Boeman´ spelen...…

dat de rimpels in gordijnen door je spelen achter vrouwentongen verschenen dat je dichtgekleefde handjesvolle snoepgeur verspreidde in een straatvol medelijden dat de tranen die zich stapelden in elk oog dat jou bekeek waren voor het veinzen van je maagdenwitte kleed dat de hand die je adoreerde en je door de straten leidde…

Mijn vader is een vreemde vogel. Heel traag krijg ik zijn aangezicht.…

We gniffelden, wij meiden maar als hij nu eens horen zou wat we toen niet zeiden vader, we houden van jou.…

Ik kijk naar zijn handen De handen van mijn vader wiegden mij in slaap, verschoonden mijn luiers De handen van mijn vader leerden mij lopen, hielden mij vast toen ik leerde fietsen De handen van mijn vader streelden mijn haar, troostten mij De handen van mijn vader gaven me een duwtje in de goede richting De handen van mijn vader wezen mij de…

Jouw stoïcijns zelfvertrouwen Verscheurde mijn spiegel Verstrooide mijn zelfbeeld Over de bodem van mijn ziel Letterlijk onder de voet gelopen Je hebt mijn naam geroepen Getracht de snippers te vormen Naar jouw evenbeeld Maar het bleef bedrieglijk Anders Genen in je eigen kind Bleken gemuteerd Tot daadkrachtig wezen Ben je bang dat…

hout gesneden De liefde die werd afgekocht Het onkruid werd gemeden De vraag naar het verleden M'n leven op de tocht Bevestiging die ik zocht Op eigen risico betreden De verloren weg weer terug gevonden Het gegunde respijt Met alle hoop weer heen gezonden Nu is hij aan het einde van zijn tijd De verloren zoon likt z'n wonden De vader…

vroeger heel vaak voor het slapen gaan ging mijn vader voor het venster staan en dan wees hij mij de sterren de planeten en de maan kijk dan jongen Venus zei mijn vader en dat daar dat is de grote beer en daar die ene kom hoe heet ie ook alweer een keer ook weer voor het slapen gaan bleef mijn vader daar nog even staan en toen zei hij…

vader zit als een blok hout voor de haard ook nu hij met tranen het vuur in staart zie je geen reflexie in zijn ogen maar de frustratie van houterig onvermogen…

ze is nu twaalf, ik zie mijn dochter groeien en met haar groeit mijn angst voor eenzaamheid nog even en ik ben die dame kwijt soms kun je wijzers van de klok verfoeien ze wil nog wel eens met haar vader stoeien maar dat is weldra ook verleden tijd het pad heb ik met liefde geplaveid ik mag mij met haar stappen niet bemoeien zo onvermijdbaar…

nog hoor ik zijn vertrouwde stem die op de rand van mijn kinderbed dag en ziel verstilde nu roept hij slechts gedoofde verhalen terug in de tijd kruipt zijn schaduw in holle woorden lege zinnen huist zijn broze stem nog dieper in mij…

Vader was een boeman, zo van mijn wil is wet en als je niet wilde luisteren, dan zónder eten naar je bed. Vader was een man, van heel erg weinig woorden, wanneer je hem dan niet begreep was 't suizen van z'n handen zo ongeveer 't énige wat je hoorde...…

je bent vele dingen geweest de keren dat je mijn ogen passeerde maar een vaderfiguur zat daar niet bij eigenlijk was je meer het omgekeerde zoveel heb ik van jou geleerd hoe ik mijn bloedeigen gezin harteloos in de steek kan laten wat was jij daar goed in hoe ik mijn eigen kinderen de grond in kan slaan van zo’n soort monster daar kom…