Alle inzendingen over Voorbij de levenswil

(voor Coco Florence de Meyere (1962 - 2011)) Je bent geboren op 9 juli 1962 in Amsterdam. Je bent visionair naar Coco Chanel vernoemd. Op je vijfde heb je onbewust een muur rondom jezelf gebouwd. Je voelde dat het huwelijk van je ouders niet deugde. Je was hooggevoelig en je kon de vele prikkels niet verwerken. Je koos voor je verstand en voor…

Duizenden treden, ongerept, van een majestueuse trap, in afwachting tot bestijging, de eerste schrede op trede, steiging met onverhoopte hindernissen, echter gedreven uit levenswil, op weg naar uiteindelijk bereik, van het laatste deel, tesamen met het leven...…

Om Nicky te helpen vergeten neemt Djovan Jorrit mee naar zijn geboorteland: Bosnië. 'Stop hier even' Waarom? Zo ver kan het niet meer zijn. Ik ben het zat. Ergens in een of ander kutdorp zijn we verkeerd gereden. Djovan zegt dat hij dacht te slapen en ik dacht dat het verder makkelijk was. Immer grade aus. 'Dat had je gezegd toch?' Djovan…

Hoe onmachtig klinkt het schriel 'te wapen', Waar de levenswil ten strijd mee noodt, Naast der doodsklaroenen schrille stoot, Die de grijsaards oproept met de knapen.…

Het gras is hoog. De kudde gazelles in de verte heb ik niet in beeld. Dat geeft niet. Ze zijn er. Ze gaan nergens heen. Er is teveel goed voedsel en er zijn te weinig roofdieren om elders te moeten gaan grazen. Ik mag dan erg oud zijn voor een jachtluipaard. Mijn neus is nog prima. Alleen die broodnodige snelheid. Snelheid zoals ik die vroeger…

Hulshorst, als vergeten ijzer is uw naam, binnen de dennen en de bittere coniferen, roest uw station, waar de spoortrein naar het noorden met een godverlaten knars stilhoudt, niemand uitlaat, niemand inlaat.…

Voor obers en portiers ben ik het bangst. Een klein vergrijp tegen de etiquette moet ik bekopen met een blik die kwetst.…

gloeiend hete zon op gekrijte kassen diefjes af te rukken tomaten hangend in gekleurde trossen aan ijzerdraden met touwtjes opgebonden planten langs de paden nu vader nog met vele jaren in vaal groen uitgeslagen alpino op het hoofd die kwam de tuin niet meer uit flessen thee aan touwtjes in de koele sloot schilderijen in vele…

Hoe te zien? Als een zee die rustig was en weltevree. Dan de golven wild en snel. Binnen een dag, verbrak het spel. Golven waren weg kalmte is terug. Of niet helemaal het was te vlug...…

Zodra ik de bodem raak breekt mijn hart En handen gaan aan mijn lichaam rukken Dan is het voorbij... het leven het weggebleven geluk, de tranen en de twijfel En ik lig in duizend stukken stuk…

Fluweelzachte Kaapse violen, in pastel gecreëerd. Ziel veroverend, mijn hart gestolen. Het kleurrijk gemengd geheel van aquamarijn en mintgroen. Zomaar een schilderij. De artiest? Weet ik veel... Hoewel uren verstrijken, lijkt de tijd stil te staan. We hebben het niet gered. Ik sta al zolang te kijken, hoogste tijd om te gaan. Nog…

Het spel is uit.…

'De tijd gaat voorbij', zeggen we, maar we vergissen ons: de tijd blijft en wij zijn het, die voorbijgaan.…

Nee je hoeft niet te gaan smeken het is over, 't is voorbij Je te zien vertrekken zal veel pijn doen maar liever dat, dan jouw verraad. Kom, verdwijn nu uit mijn ogen en trek de deur dicht als je gaat! (Ik weet dat je echt spijt hebt maar ik kan je niet vergeven. En hoe hard ik ook proberen zal met bedrog kan ik niet leven!)…

Bijna twee jaar geleden zei je: Het is voorbij. Mijn wereld stortte in maar jij voelde je weer vrij. Het was op 13 februari, die dag voor Valentijn vergeet ik niet meer. Nu, twee jaar later, kan ik 't nog niet geloven en hoop ik op een volgende keer.…

Langzaam dwarrelt het laatste blad. De zomer hebben we weer gehad. Het groen van de bladeren verdwijnt. Kleurenpracht van goud en bruin verschijnt. De regen valt met striemende vlagen, Niemand wil zich buiten wagen. Ik zie al een schoorsteen die rookt. De kachel wordt weer opgestookt. Kastanjes barsten uiteen. Een kind speelt ermee, alleen.…

Alle brieven die je me zond, en waarin te lezen stond; mijn schat, ik heb je lief. Ze waren allemaal gelogen, je hebt me keer op keer bedrogen. Nu vraag je me,om je te vergeven, de liefde opnieuw te beleven. Maar ik zie in jou alleen nog maar; een vuile leugenaar. En ik wil dat je gaat, me voor altijd verlaat. Nu schrijf ik jou nog een laatste…

De jaren verstrijken eerst langzaam, dan vlug, en hoe ouder je wordt vroeger komt nooit meer terug. Je hebt je herinneringen die je altijd zult bewaren, en krijgt er steeds meer bij in de loop van de jaren. Als je oud geworden bent en niet meer leeft in deze tijd, dan weet je alles nog van vroeger trek daaruit je profijt. Je kunt leven…

Ik wist niet dat jij ooit zou komen en dat ik zo verliefd kon zijn je bracht me bloemen gaf me aandacht we dronken samen rode wijn... tot op een dag de roze bril is afgegleden de wereld kreeg weer zijn normale kleur jij was weer jij en ik weer ik met ieder weer een eigen deur ooit zal de lucht weer blauw gaan kleuren en…

Een kleine Noordse Stern poogt wiekend los te komen van het asfalt waar hij stervend ligt de kleine jongen hem over `t angstig kopje strijkend kan de aanval ternauwernood ontwijken ons vertelde deze vogel tussen jou en mij is het op sterven na voorbij…

In ons hoofd zit wat voorbij is.…

Ik bevolk de engelenbak, grappig pur sang, mijn leven komt als een film, voorbij.…

Het is voorbij Maar ik hou nog van je alleen hou jij niet meer van mij…

soms lig ik wakker naast je in de nacht en luister naar de zachte fluister van je ademhaling huid aan huid, maar lichtjaren van elkaar in dit huis waarin jij en ik alleen bestonden heeft de tijd toch haarscheurtjes gevonden en allengs bleek, dat wat eerst waarheid leek, gewoon gelogen was hartstocht afgezwakt tot sleets gebeuren…

Voorbij, die leuke momenten met jou, ik weet niet meer wat ik moet doen. Je reageert nog maar heel erg flauw, het is helaas niet meer zoals toen. Voorbij, jouw warme aanwezigheid, je was er elke morgen weer. Jouw lieve woorden ben ik kwijt, en dat doet me heel erg zeer.…

Een gegraven graf omkranst door bloemen een foto, een kaars, een lint, een laatste groet voorbij ... Afscheid in woorden een lied vol emotie een gebed, dat verhaalt het leven is eindig, voor eeuwig ...…

Voorbij het elkaar woordeloos horen wij hebben verloren ik jou en jij mij Voorbij…

ik pluk de schimmen van het verleden de zoete geur nu nog zo sterk dringt in mij maar...kan niet blijven langzaam doet de tijd zijn werk…

Terwijl het levenswerk in een ijl tempo voortjaagt langs gesprekken van de dag spelen op straat de kinderen een glimlach elkaar toe tot later en nog later heel erg moe de moeder binnenwijst. Met de verdieping onder zich vandaan geruimd spelen zij binnen verder uur hun schaduw is een vogel op de muur hun leven wordt een langzaam stil gaan staan…

Wij waren een voorbij aan het herhalen. Het was te mooi om waar te zijn. Blijft de herinnering aan waar je woonde: de achterkant, de huizenrij.…