Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

De krolsheid voorbij

Poezenkind is niet meer, ze heeft afstand genomen van haar verleden, parmantig werd ze volwassen. De katers vinden het niet erg, eindelijk kunnen ze een keertje ongestoord uitslapen, geen luis meer in de pels. Zij zoekt ook geen bescherming meer bij mij, helaas, het kleine, zachte, ronkende bolletje vindt nu dat ze niets opschiet op schoot. Daar staat tegenover dat mijn katers mij, tot vervelens toe, warmte willen schenken.

Poezenkind werd kleine poepie, slank en rank in miauwen een echte vrouwe, brutaal en lief verkent zij nu mijn grenzen, ik gaf haar een thuis, zij blijft mijn kind aan huis. Ze stuitert van de gang naar de kamer, neemt de bank vol nagels (de meubels zien er niet uit !), steilewandracet terug en hangt vervolgens anderhalve meter boven het trapgat in een deurpost, vierklauwend als een speldenkussen in optima forma.

En toch, zij is mijn muze, tussendoor irritant maar petillant amuse, voor altijd amusement, dat heerlijke kleine koppie. Moeder boskat, vader onbekend, zij is van alles wat, zij bestaat in lapjes, mengelmoes, mijn mengelpoes.
Binnenkort wordt ze gesteriliseerd.

Schrijver: Fred, 27 sep. 2005


Geplaatst in de categorie: dieren

3,0 met 8 stemmen 750



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Günter Schulz
Datum:
28 sep. 2005
Email:
agschulzhotmail.com
Mijn poezenminnend hart klopte weer even een tikje sneller - ooit hadden wij vier van deze slopers én kopjesgevers.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)