Alle inzendingen over herinneringen aan le

Hemingway grijnsde scheef en ging op een stoel aan het tafeltje ernaast zitten. Hij zag er beter uit dan op zijn foto's, maar zijn ogen waren eigenaardig klein, sluw en terughoudend, als die van een politicus, en hij had een snor die duidelijk diende om de aandacht af te leiden van zijn vlezige ronde kaken, al lukte dat niet. Ik vond hem bijna even…

'Misschien bedient u zich van een populaire of geaccepteerde woordkeus, meneer. Toen ik het als geel-groen aanduidde, maakte ik gebruik van het subjectieve spectrum van Mallarmé of mogelijkerwijs Rimbaud. In die acceptatie verschil ik van mening, al zijn dergelijke impressies altijd differentieel en een onderwerp van discussie.' 'Je bent literair…

Op de overloop voor haar deur bleef ik even staan, slapjes van mismoedige eenzaamheid. Ik drukte op de liftknop en wachtte een poosje tot ik zag dat op de smeedijzeren deur een klein poseleinen bordje was bevestigd met: ALLEEN NAAR BOVEN. Terwijl ik de trappen afliep overdacht ik de symboliek: zo passend, zo banaal, zo literair, vol voorgevoelens van…

Tragikomisch was de anekdote over Uffelie die geen benen had. In de oorlog werd hem gevraagd: “Mag ik je schoenenbon?”…

Slauerhoff heeft iederéén gepest, ook Roland Holst, die hem liet logeren in zijn huisje aan de Nesdijk. Het is een wonder dat het niet is afgebrand. Hij is daar weggegaan en heeft, echt iets voor hem, de warmwaterkoker in het stopcontact laten staan. De houten bank waarop het ding stond is doorgebrand tot op de grond. Gelukkig kwam Jany op tijd thuis…

Het was een van de favoriete adagia c.q. het Leitmotiv van mijn arme, goede vader; "Le passé n'est rien que le passé" en ook ik kan bezwaarlijk ontkennen dat in de krochten en spelonken van het duistere en tot nietswaardig stof vergane verleden de ervaringen rusten en de ijle, vluchtige herinneringen, zonder substantie en onbevredigend, ongrijpbaar…

De waarheid is, wat ik ervan maak.…

In 2013 verscheen 'Breillat des Yeux le Ventre' bij éd. Le Somnambule équivoque.…

Ik meen me te herinneren: ƒ 46,25 of ƒ 58,45 gulden per maand. Dan had je nog niets gebeld. Kreeg je een maandrekening op papier. Als je naar het buitenland wilde bellen (ik heb het nu over de jaren negentig), kon je kaartjes kopen van 25 gulden en dat krediet gebruiken. Maar dat was nadat de PTT haar monopolie kwijt was geraakt.…

Zal ik nog lang het gevoel voor het wonderbaarlijke van het alledaagse hebben?…

Een enkel herfstblad als herinnering aan ooit ligt aan hun voeten. '...comme une ancienne blessure, dès que le printemps revient' (Wikipedia zegt over Hugues Aufray dat hij eigenlijk Jean heet. Met een extra 'f' in Aufray.…

Wat weet je van je vijand als je niet de Mens in hem hebt gezien? Wat weet je van de krachten die hem tot je hebben geleid? Je kunt ervan op aan, dat iemand die een vijand ziet in een ander, zijn eigen gedeformeerde beeld aanschouwt in een spiegel, hij voedt zich met zijn wrok en veroordeelt zichzelf tot een leven temidden van schaduwen. Er bestaat…

Denken is neen zeggen.…

Niet superschoon maar ook niet vies Geen dogma en geen Rudolf Steiner Geen vrolijkerd maar ook niet triest Geen grote eter, ook geen kleine Geen waaghals op het slappe koord Geen laissez faire, geen extremist Van Ajax en van Feijenoord Heeft hij nog nooit een goal gemist Zo leeft hij als individu Geen bangerik, geen durfal Geen Janmaat…

als het nacht is en bijna volle maan tijdens zo’n warme zomer als deze en als je stil bent als je heel stil bent en alle mensen in je buurt zijn ook heel stil als je alleen maar het ruisen van de bomen hoort of heel ver weg het blaffen van een hond kan ontwaren of als je het verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden en nóg…

Wat erg zouden we weer moeten klooien, als plotseling zo maar de stroom uitvalt. Het weer heeft dan mijn airco-koelte verknald. Centrales zullen het daar op gooien. U bent er bij deze op gewezen: Dit sonnet zou u niet kunnen lezen.…

Als het zwart wordt voor mijn ogen, als ik voel, daar ga ik dan. Als mijn geestelijk vermogen niet meer verder zakken kan. Als ik weet dat ik ga sterven sterven door extreme kou, zal ik met mijn laatste adem zeggen dat ik van je hou.…

Soms lijkt de wereld jachtterrein van machtsgeile despoten. Wij zijn geen prooi, wij zijn te klein, wij stellen echt geen klote voor, wij zijn als nijvere mieren die diep onder de plattegrond, het aardse stof mogen bestieren, de ganse gore aardkloot rond. Wij leven op een pannenkoek, de stroop dat is de dorpsgek. Die tekent met een zoete…

Toevoeging aan wat ik zag of rook of voelde of desnoods proefde vult alle gaten in mijn wil en in mijn fantasiebehoeften. Zo laat ik ronde vijvers kijken als flonkerende groene ogen. Die slaperige zomerdijken zijn omgevallen regenbogen Tien ranke populieren reiken als middeleeuwse kathedralen. en kraaienzang gaat bijna lijken op het gekweel…

Met kapitale letter scoorde hij een tien. Die grote pee is echter welbeschouwd een simpele kleine letterfout, maar die werd over het hoofd gezien. De jury zei dat dat geen ramp is, en gingen daarmee zelf voor pampus.…

Tijdens een gesprek noemde hij (A. Roland Holst) Goethe eens 'een Apollo van gips'. Ik (Gerben Hellinga) lachte me slap om die vergelijking ook al had ik nog nooit een woord van de grote Duitser gelezen. Een jaar of tien later zat ik in Wenen op de Toneelschool. In een discussie met een Herr Professor citeerde ik oom Jani en noemde Goethe 'dieser…

Arrogantie en verering kunnen heel goed samengaan in de ziel van een en dezelfde persoon. Majakovski is daar een goed voorbeeld van. In zijn gedichten spuwde hij zowel op Parijs als op Amerika. Maar hij kocht zijn hemden wel bij voorkeur in Parijs. En voor een Amerikaanse vulpen was hij bereid onder de tafel te kruipen.…

Oui, cela était autrefois ainsi, mais nous avons changé tout cela.…

Laten we dus de middelen bestuderen om de hartstocht te ontwikkelen, en niet die om ze te onderdrukken.…

Ma chère Flavie, le vide n'est rare- ment gris! Il-y-a l'éclat des fleurs du printemps qui fleurissent: les petits narcisses faisant le tour d'un arbre ancien caressent les crocus jeunes et violets pendant que les tulipes blanches le long de l'allée vont en bouton. Anémone! Quelle perspective! Sincèrement, Antoine…

Het schoolgebouw had de uiterlijke allure van een gymnasium, met twee grote, dikke voordeuren, gevangenisdeuren. De fietsenrekken stonden vooraan langs de snelweg richting het centrum. Het duurde erg lang voordat ik door had in welk lokaal ik moest zijn, want de grote aankomsthal en al die slingerende gangen duizelden me en maakten me paniekerig…

Zo herinner ik me het morsige hotelletje, niet ver van de Boulevard Péripherique, waar ik met mijn moeder beland was in 1995: in een theater in de omgeving zou een optreden plaatsvinden van niemand minder dan Serge Lama.…

La soirée de l'onze avril un bal galant se situe au centre de la ville. La musique vague de la mer se ballonne entre des enfants char- mants. Les petites filles sont drapées en robes nacrées. Quelques couples agés - ils semblent purement la vérité - dansent l'aube jusqu'au midi. Dans les ténèbres de la nuit, je te cherche, ma chère Flavie…

geef mij jouw hand en ik voer je mee geef mij je hart ik verdraag geen nee geef mij jouw tranen en ik beloof je trouw geef mij jouw lach dan ben ik er altijd voor jou waarheen onze wegen ook gaan ik zal altijd achter je staan door mij aan jou gegeven een vriendschap voor het leven…

Aarzelend accepteert zij het geschenk draait het om en om blaast zachte wolkjes langs een prachtige lila strik een glimlach verheldert haar getekend gezicht dansend gaan gekrulde lintjes over haar blauw geaderde handen nogmaals kijkt zij hem aan en vraagt heel zacht of het wel echt voor haar bestemd is terwijl zij bijna de verpakking…