Alle inzendingen over idyllisch

(geanimeerd door de filosofie) De koffer, met als inhoud leven en werk, is ergens in een nis van de vestibule onder één der kapstokken neergezet. Op hetzelfde moment schalde een boodschap, een bericht, mensa-gem*, je zou kunnen zeggen: post, door de speakers. Een mythische interpretatie van verleden en heden van Portugal en een daarop gebaseerd visioen…

Het was een zware dag geweest, gedwongen gebogen over idyllische kwesties. Normen en waarden, haar beslissingsdrang was nihil. Twijfel bleef heersen in haar geest. Ze stond te vaak stil, bij het geroezemoes van de waan van de dag. Het onheilspellende nieuws dat altijd op de loer lag. De werkelijkheid was gruwelijk.…

nooit ergens zoveel in onbruik geraakte stukjes spoor gezien als onlangs in Frankrijk restanten van idyllisch gelegen lijntjes van weleer waarover moeder natuur zich met liefde ontfermt sporen van oxidatie op vermoeide rails geven kleur aan woelige geschiedenis van jaren her...…

Een idyllische zonsondergang, er waait een zachte lauwe bries die als duizende handen je lichaam streelt,het bijna stille gefluister van de bomen achter je, het iets luidere antwoorden van de golven in de branding, recht voor je aanschouw je het hemelse kleurenpalet van de in zee stervende zon,... en heel even zou je zweren dat het ultime nirvana…

het voorjaarsfeest is in volle gang uitbundig schermt het fluitenkruid de boterbloemen contrasteren geel de zuring houdt minder opvallend het midden in de rijk begroeide berm langs de idyllisch bochtige Zuiderweg hokt een kolonie witte dovenetels samen laag wit van lipbloemigen ik waan me decennia terug pluk een bloempje zuig eraan onderga…

oh eiland van de eeuwige lente hoe zomers bruinde je mijn benen door regelmatig de passaatwind mijn equatoriale stiltegordel met aangename warmte te beroeren idyllisch lag je daar te stralen tussen de knipogende olivijnen die half verborgen tussen het zand het groen met verve verdedigden als ongeëvenaarde compensatie oh eiland van de eeuwige…

Ik bewaar nog altijd de icoon waarop afgebeeld een lieflijke Madonna met kind in tedere omhelzing uit de erfenis van een honderdjarige tante die voorgoed rust op het idyllisch aandoende kerkhof aan de Kloosterstraat. Ze noemde zich onze liefhebbende tante, maar spaarzaam en sporadisch bezocht de familie die zij zozeer vereerde en liefhad, haar.…

In de landschappen die aan het oog voorbijtrekken; de steden, de gebergten, de rotspartijen, de vlakten, de weiden, de zeeën en meren aanschouwt men een lieflijkheid en een idyllische wereld die overigens ver te zoeken is in wat het medium ons voorschotelt.…

Van het Wagnerplein in Tilburg maakt men zich wellicht - en ten onrechte - een idyllische voorstelling. Na de renovatie is het Winkelcentrum getransformeerd tot een gigantische betonnen "koopgoot" die een welhaast demonische indruk maakt en waar de adepten van de koopverslaving rondsjouwen in hun nooit eindigende jacht naar meer en meer.…

Lange schaduwen vlijden zich over het gras en de Natuur had een leuk, idyllisch tafereeltje geschapen in de Dillenburglaan, want op de knoesten van de "gekandelaberde" platanen hadden duifjes een plaatsje bemachtigd En zo legde het licht, als van een nieuwe zomer, zich ook bevallig over marktkramen en publiek op het Koningsplein Ondanks de dreiging…

Het Cenakel, een voormalig klooster, begrensd door een idyllische tuin die zeer tot mijn verbeelding spreekt, gesitueerd in het zuiden van onze stad, rijst met zijn brede, monumentale gevel op in de nabijheid van de beide zwarte woontorens die men de Zwarte Madonna noemt en van de desolate, betreurenswaardige koopboulevard die geflankeerd wordt door…

de zomer ligt nog open in IJ- En Kinselmeer de dijk tussen d’oude gehuchten Uit- en Durgerdam de fietser kruist weerszij groen van bloeiend gras kragen van riet water klotst vogels zingen snateren strijken neer vliegen op winden zuchten licht de fietser staat stil hij schreeuwt SCHRRAUWWWW twee hoofden heffen zich coïtus…

In een krankzinnigeninstituut kan men nauwelijks idyllische taferelen verwachten en de dichtregel in de titel van deze tekst, uit een schoolboek, kan ook niet van toepassing zijn.…

Het waren de boeken van mijn overleden moeder en ach, als ik hun bladzijden zo opsla, dringen de tranen achter mijn ogen; hoe ging ze op in het huishouden, HAAR huishouden, HAAR gezinnetje met man en kinderen dat ze als jonge vrouw zo gewenst had en hoe verstoorden catastrofes het beeld van idyllisch geluk dat ze voor zichzelf geschapen had; de zoon…

Jan Terlouw schetste onlangs een idyllisch beeld van het verleden. De mensen vertrouwden elkaar. Volgens hem kon je rustig een touwtje uit de brievenbus laten hangen. Leuk beeld, maar zo vals als wat. De mensen konden dat doen omdat er bij de doorsnee burger niets te halen viel. Geen computer, geen televisie en bij velen zelfs geen radio.…

Het waren de boeken van mijn overleden moeder en ach, als ik hun bladzijden zo opsla, dringen de tranen achter mijn ogen; hoe ging ze op in het huishouden; HAAR huishouden, HAAR gezinnetje met man en kinderen dat ze als jonge vrouw zozeer gewenst had en hoe verstoorden catastrofes het beeld van idyllisch geluk dat ze voor zichzelf geschapen had; de…

(voor Patricia Louise Tinmuth Lowther (1935 - 1975)) Je bent geboren op 19 juli 1935 in Vancouver. Je groeide op in North Vancouver. Je leefde in de arbeidersklasse en op je tiende publiceerde je een eerste gedicht in The Vancouver Sun. Op je zestiende ging je van school en werkte je bij de North Vancouver Shipbuilding Company, waar je verliefd werd…

(voor Pehr Hilleström (1732 - 1816)) Je bent geboren op 18 november 1732 in Väddö, waar je in armoede bent opgegroeid. Je woonde in de pastorie van je oom, die pastoor was. Je vader was een militaire kapitein en jij was de oudste van twaalf kinderen. Je vader zat in Russische gevangenschap en in 1723 wist hij naar Zweden terug te keren, naar zijn…

Het zag er idyllisch uit, als op een schoolposter. Toen zag ik wat er overal lag: opgerolde hooibalen, wat donkerder dan die op het Franse platteland, als dampende drollen. Ik bleef staan. Wauw. Ik kan me niet herinneren dat ik dit hier eerder zag. Daar kwam een groot schip onder de brug vandaan. Maxima stond er in koeienletters op.…

De enige bron van lichte irritatie tijdens deze idyllische situatie is mijn wandelstok, die hier in deze zandbak de functie als loophulp in het geheel niet waar kan maken. Er verandert veel in het laatste traject van ons leven.…

Als ik haar gepasseerd ben, kijk ik even later vanaf een hoge balustrade in het architectonisch verantwoorde gebouw in de diepte naar een idyllisch tafereel; daar, in de ruimten van "Kinderstad", komt een sprookje tot leven in een kinderlijke wereld van kleine dreumesen, die, onwetend en onschuldig, spelen met emmertjes, zand en water.…

Iemand die haar meeneemt naar stille plekjes in een drukke stad, naar eenvoud in een wereld van modernisatie en chaos, naar de idyllische, pure schoonheid van de natuur. Die haar meeneemt naar een paradijs. Zoiets is niet te vinden en Semele kijkt droevig uit haar raam.…

Twee kinderen uit een Afrikaans land zullen hun idyllisch gezin compleet maken. Voor altijd zullen zij over Nederland heersen. De dynastie wordt erfelijk. Niemand durft nog iets anders te stemmen. De kiezer is veel te bang om zichzelf voor een racist of een homofoob aan te moeten zien.…

Inmiddels bezorg ik opnieuw de post in ons rustiek dorpje dat idyllisch direct achter de rivierdijk, austraal van de rivier Waal, tussen Utrecht en 's-Hertogenbosch is gesitueerd. Er is gesproken. Er is geannuleerd en tenslotte beslist. Gekscherend, vaak op een serieus-minachtende toon, word ik soms gleuvenvuller genoemd.…

Haar paardenstaart wapperde antiritmisch mee met haar renbewegingen en in een oogwenk besloot ik dat het moment er niet naar was om een bolus in een zakje te gaan stoppen en zo het idyllische beeld te verstoren. Ik rechtte mijn schouders en riep een voor de hond onbekend commando; voet!…

Ik wist ook niet goed wat ik moest doen, moest ik blijven haperen in de normale gang van zaken, zeggen waar ik allemaal niet goed in was, of idyllisch gaan fluisteren over die droomwereld die veel aangenamer was dan de nachtkastjes van de psychiatrie.…

Het zal zijn omdat het voorjaar eraan komt dat ik meteen denk aan een idyllisch tafereel. Juliana trekt een onkruidje uit in haar tuin. Bernhard ernaast, filosoferend over een nieuw perkje, daar, net links van de hortensia. Zo gewoon, het zouden mijn buren kunnen zijn. Nog maar even en dan kan ik ook weer naar buiten. Nieuwe plantjes poten.…

Een idyllisch huisje in de polder met vrij uitzicht rondom. Wèl drie kilometer lopen van de dichtstbijzijnde bushalte, bleek bij aankomst. Het was mijn tip om de auto op vasteland achter te laten. Die hadden we toch niet nodig. Na een hoop gedraal, gebel en een intensieve speurtocht die niets opleverde, viel het besluit om rechtsomkeer te maken.…

Idyllisch. We hebben geen HALT-projecten, we hebben JOOP: Jongeren en Ouderen Ontmoetingsplekken. Ik sla ons wijkkrantje - Craneveer - open en vraag me af wat ik eigenlijk in dit mortuarium nog te zoeken heb.…

de was te hebben gedaan ( daar reden we voor naar huis omdat het op de camping best prijzig was) en de kids ondergebracht besloten ze voor het eerst in hun gezamenlijke bestaan ‘ uit eten te gaan ‘, een luxe die je veertig jaar geleden maar amper kon uitvoeren, zeker met kinderen en dus: besluiten ze onderweg om het restaurant te nemen dat heel idyllisch…