Alle inzendingen over kersen

ik denk aan de zomer en proef zoet zomers en sappig de zon in een kers ik denk aan de winter met kruidnagel en kaneel en vooral kersenpitten drie minuten op zeshonderd watt…

Terwijl ‘k in ’t land der dromen dwaal en tuur Naar ’t rood der kersen, glanzend rijp en schoon, Vol stil verlangen naar een rode mond.…

Boterhammetjes en melk Bewaar het geheim Mond vol kersen Bewaar het geheim Knuffels en poppen Bewaar het geheim Dans maar...Dans maar schatje…

Neem heel voorzichtig een hap Laat je lippen kleuren door het sap Twee kleine billen donkerrood Zacht, rond en onbescheiden bloot Maken kersen zo sexy knap…

kersen strooi ik in je hand abrikozen doen je blozen het zomert vinnig in het koren ik zie een egel sluipen uit een voor een akkerwinde siert je oor je lach krult in je blonde haar vol belofte als een korenaar.…

er dwarrelt bloesem in je ogen voorbij het blauw en groen in rood en wit buigen de takken door de rijpe oogst van toen in vlagen wind proef ik de kersen en wil het kind wel uit je persen laat het toch vrij in zonnestralen, ze kan nog steeds haar jeugd inhalen een generatiefeest maakt blij want zie ze eens ravotten jouw kind…

Een zwoele avondschemering geurend als gewassen kersen verkwikkend als een bad De rust van de avondschemering tranen lopen over mijn lippen als ik denk aan mijn dromen Eenzaam in de avondschemering rustend op de bank vissen die in de vijver zwemmen Leven in de avondschemering stemmen komen me tegemoet een kind roepend om zijn moeder…

Kersen, druiven, mandarijnen, het is best te pruimen, alleen bij pruimen denk ik "het zijn beste pruimen". Vooropgesteld dat ze te vreten zijn.…

Hij at ook wilde bessen, zoete kersen, sapotillevruchten en dadels, wat hij maar kon vinden in het oerwoud. Soms was zijn honger zo erg dat hij gras en aarde at. Hij stond vaak op de rotsen boven de bergengten, met de ketting van vingers om zijn hals.…

De titel zegt alles en meteen ook niks, want iedereen kent kersen, en mits ze niet uit een potje komen, ze vers in een bakje gegeten kunnen worden, kun je, ook al: mits, je verlagen tot kersenpitten spugen. Tja, als je ergens zit, waar dat niet uitmaakt en je niemand belaagt met die pitten, is er nog geen man overboord.…

Aardbeien en kersen. Ik kom voor de kersen. Van die bijna zwarte. Hoor ze zachtjes roepen. Of ik een pond of een kilo wil? Waarom ook niet? Ik ga ervoor. Achter het jonge meisje zie ik een heuse boomgaard. Toch vraag ik me even af of alle kersen op de tafel wel hier geplukt zijn.…

de deur en houden we het er maar op dat die kersen onze brandstof zijn, dat maakt het meteen een beetje aannemelijker…..toch?…

Wanneer ik mijzelf nedervlij En blootga naast een sleetse meid Dan bloeit van levenslustigheid Mijn fallus in een lentewei Wanneer ik mijzelf laaf aan haar En streel haar kersen zoete ring Dan les ik mijn verzadiging Haar boezem slechts ten accesoir Wanneer ik met haar samenschroei Tot eender wordt ons heidens vlees Als ik haar wrange…

klein kordaat en alle maten hebben haar tot vrouw gemaakt Angelique heeft dat fanatieke weet dat haar kus naar kersen smaakt heeft meer van ovaal dan ronding doelend op haar zwoele monding Angelique heeft dat feminieke moederstudent tot verwond'ring houdt zichzelf goed in de gaten dicht dikwijls haar karaktertrek Angelique heeft iets…

ik blijf achter keer mij om ben mijn eigen poortwachter uit nood geboren het was niet aan mij te zeggen kom blijf nog even ik had haar bij voorbaat al verloren zij kwam zo plots in mijn beeldentuin van zoete kersen een zachte stengel met een vederen pluim en groeide in mijn leven bloeide haast ongeremd tot kostbaar zielengoud…

Van af de eerste ontmoeting laat het niet los de wijze waarop ze ons volgt Tijdloze Agatha, speelt met één kijkmoment ernstig, ze zegt welkom en vaarwel vanuit de eeuwige deuropening die zekere honger naar de onsterfelijkheid van één vrouw en één kunstenaar bijtende in alle uren en ogen alsof ze kersen en appelen van de korte…

hij wil de boom in om kersen te plukken, en kan vallen uit de boom door dat vele rukken. Opa is behoorlijk eigenwijs, En houdt verschrikkelijk veel van ijs. Opa jij bent de man, Die ik niet missen kan. Opa als jij later dood zult gaan, Dan laat ik een traan. Die valt dan op je mooie kist, En ik weet zeker dat iedereen je mist.…

Mijn "busvriendin" pendelt heen en weer om kersen te halen op de markt op het Wagnerplein of een frites met stoofvlees aldaar te consumeren. De Pfizer-injectie heeft zij op advies van haar kinderen gehaald zoals vrijwel iedereen in Tilburg maar haar arm was na die "escapade" wel wat blauw geworden...…

Wagonladingen van zware tabletten zijn vereist om de ontstekingen te verjagen zoals de trefzekere schutter de vogels uit de boomgaard verjaagt die smulden van de rijpe kersen.…

Bij de laatste Bingo hadden we nog een pot ingemaakte kersen gewonnen en een doosje echte Jamaicaanse rumbonen en ze had me de kersen geschonken, als dank voor het gezelschap en voor het meeturen naar de rode cijfertjes op de kaart.…

Het geboortehuis is afgebroken, de straat onherkenbaar, de volgende woonstee in volle glorie met bedijking langs de tuin die vroeger noorderlingen had en kersen. Vanaf mei komt Koningingestuurd water langzaam het meer vullen. Land valt af en toe te ontwaren als bouwkavel of pril ondernemersgebied, euro’s als in/output.…

Kreeg je bij Opoe kersen met pit bij Oma koek en kinder-likeur Oma haar haren waren zilverwit Opoe 'n knotje van onbestemde kleur. Oma breide knikkerzak en poppen nóg proef ik dat gezellig sfeertje Opoe zat sokken te stoppen bij een elektrisch peertje.…

De koning loopt naar zijn eind De kroon weegt Tijd voor een verdiende oude dag Het rijk ligt naar zijn drie dochters te lonken Als een slagroomtaart met twee kersen Te gulzig verslikken ze zich in zijn vraag Hoeveel precies houden jullie van mij? En wie het meest?…

Je lachte verlegen en boodt me een mandje met kersen die geurden naar zomer en spijt. We bloosden verlegen wat om ons kleine geheimpje. Die middag had ik je voor 't eerst willen zoenen, waar we lagen, hand in hand, in 't hoge beemdgras en dwaze woordjes schreven op de oneindigheid van de zomer.…

In de supermarkt kreeg ik plotseling het vermoeden dat mijn sleutel, die zich toch zou moeten bevinden op de bodem van de jute tas waarin ik mijn boodschappen had opgestapeld (het bruine brood, de smeerkaas, de kersen) kwijt was En inderdaad, toen ik de tas na het afrekenen leegruimde, bevond zich onder in de tas allerminst de zwarte, overbekende sleutel…

Marianne verwende me vandaag met twee worstenbroodjes en met een cocktail van yoghurt met limonade en kersen. Ze trakteerde me ook op uitgebreide verhalen over vakanties in Turkije en Thailand. De tijd heeft zich noodzakelijkerwijs maar gelukkigerwijs moeten voortspoeden en het is de vraag of we elkaar nog ooit zullen weerzien.…

Geen mens doorproeft zo zoet als de eerste rode kersen Der lenten in wier eeuwigheid hij had geloofd, De rijpe wijn die gist in uwe volle persen, De koele blanke vlezen van uw meluw ooft.…

Het was een gespierde kerel echt eentje waar je beter kersen mee kon eten dan ruzie zoeken want de kracht in zijn handen en armen logen er niet om, vroeger dus...inmiddels zijn we een aantal decennia verder en natuurlijk ook ouder. Als hij langs me heen loopt en toevallig zijn ene arm optilt schiet ik in de lach.…

slechts een 7 jarig mensenkind Toch,… heldvoelend en hart overvol want… stoer als viking, sterk als beer Haar gouden haren roodbemutst met wol Haar blauwe ogen als glinsters, telkens weer Half schuilend achter mijn sterke rug behandschoende hand in die van mij ‘’ik breng jou naar je veste terug’’ kuiltjes-roodwangig knikt zij blij haar Kersen-adem…

Ik denk, niet te negatief, de Rode Kersen bij de taart focus op die ene prent naar waar het windstil waait naar daar waar blaren nooit vergaan en waar de zon koud schijnt Ik ga naar daar, naar ‘t dennenbos naar het koude hart van dennenbos Naar waar je ook maar wil Maar, lieg toch niet, mijn meisje, waar zat je gisternacht?…