Alle inzendingen over slapeloos

Ik ben zo moe mijn oogleden zo zwaar Ik wil zo graag slapen En ach, kon ik het maar! Ik lig maar te draaien te woelen in mijn bed Denkend over morgen de wekker al drie keer opnieuw gezet Ik heb het koud, lig steeds te rillen Trek de deken iets verder over me heen Kan toch niet stoppen met trillen Morgen, de dag waarop het voor altijd…

’t Is bijna vijf uur in de morgen Nog dekt het zwart de sluimer zacht En weet zich in haar veilig geborgen Die zich liet wiegen door de nacht Ik sliep de slaap der rustelozen Niet meer dan enk’le korte uren Waarin ik even mocht verpozen Een droom, hoe kort slechts zou zij duren O, mocht ik toch eens langer blijven Waar vredig dromen mensen…

De maan staat vol, de bomen niet . De nacht is hol, is wat je ziet . De nacht verdicht, de kleur is zwart . Geen enkel zicht, de duisternis tart . Geen wind die fluistert, de nacht is kil . Hoe je ook luistert, het blijft ijzig stil . Je proeft het zout, van de zee verderop . De nacht is koud, het tij komt op . De dag is daar…

elke nacht lig ik wakker ik wacht arme stakker ik hou van hem misschien hij ook van mij elke nacht waarom... zijn lach geeft me kracht ben ik zo dom? ik wil bij hem zijn misschien hij ook bij mij elke nacht mijn kussen dat ik wacht of zit het ertussen? ik wil hem zien misschien hij mij ook…

Je zegt me dat je moe bent opgestaan daar je vannacht geen oog hebt dichtgedaan; jou dus geen blaam treft dat je zoveel gaapt. Maar hier bespeur ik een gedachtenfout, want als je ’s nachts je ogen openhoudt, dan is het niet zo vreemd dat je niet slaapt.…

's avonds laat naar bed gegaan, helemaal uitgeblust... 's morgens heel vroeg opgestaan geheel niet uitgerust... een week geleden zei ik nog, dat ik slaap als een roos... ik heb het lot dus echt getart, sindsdien slaap ik nu waardeloos... om zes uur stond ik naast mijn bed, geen klok stond in de buurt... ik wist niet dat een donk're…

De wekker roept me ‘s morgens om half acht, ontbijt, werk, klusjes, in ’t gezin wat taken, wat lezen, en nog gauw een versje maken, dan wordt het zó weer half twee in de nacht. Ik kom veel slaap te kort door dat gejakker maar ach, daarvan lig ik beslist niet wakker.…

Maar als het om mannen als Churchill en Napoleon gaat, heb ik de neiging te denken dat Stieg méér met hen gemeen had dan die slapeloosheid, doordat hij ook altijd de strijd opzocht. Met dat verschil dat de strijd die Stieg uitvocht op de innerlijke en mentale slagvelden werd gevoerd.…

Lang is de avond een gezicht dat ik verander in de kou die me niet meer volgt als ik slapeloos verdwaald weer eenzaam en gelukkig ben…

een gelaat dat slapeloos bleek aandoet vanwege de bekende blauwe op de mat. zorgvuldig doch zuchtend wordt het geheel naar waarheid opgestuurd. het onbezwaarde hart troost zich met sterk in prijs verlaagde wiskey.…

Je zijden stem resoneert in mijn hoofd in ondertonen vibreert wat je niet zegt en toch belooft in korte klanken sms je blijde boodschapjes in de morgen bevestig je slapeloosheid rechtvaardigt lila denken je zult ervoor zorgen – ik hoor je.…

De schemering schuift de dag opzij Duisternis druipt langs het vensterdak Kaarsen flikkeren de nacht tegemoet Visioenen fladderen door mijn hoofd Dromen openbaren zich weer niet De klok tikt donker urenlange slapeloosheid tot De ochtendzon struikelt over haar stralen De dageraad dringt zich op De donkerte voorbij Een dag lang wacht de schemer…

de nacht schraapt haar keel de klok struikelt over de uurwijzer de slapelozen likken bleek hun inwendige bloeding doch: vogelzangen ritselen reeds het ingetogen behang de trappen kraken feilloos in de morgenstond die zich pronkerig tooit met verkoolde sieraden ook mijn krachten schieten kuit Douwe Egberts wrijft zich de ogen uit…

In een eenzaam bed vol verloren dromen en speelgoed dat haar wakker maakt in de tijd die begon als een kinderdroom met momenten van slapeloos geluk. De stemmen fluisterden en vonden haar gemaakt en klaar voor hun droom waarin ze niet bestond en niet hoefde te ontwaken.…

Jawel, ik had beter moeten weten maar ja achteraf is altijd alles beter te beredeneren, zo ook ditmaal! Eega vraagt: wil je iets zien op tv en als gewoonlijk zeg ik, nee wetende dat er diverse herhalingen worden uitgezonden en kerst films die ik dus helemaal niet leuk vindt, het ligt er te dik bovenop, ‘t zijn telkens ook nog dezelfde spelers en zo…

De tuinboon zou bij uitstek geschikt zijn om slapeloosheid te bestrijden, zo is in medische kring onlangs bekend geworden (‘Medical Aspects of Vegetables’, Green Valley 2019). En juist slapeloosheid is in deze tijd een zeer veel gehoorde klacht. Juni en juli zijn de maanden dat de verse tuinboon wordt geplukt en in de schappen verschijnt.…

Voorbij die eindeloze dag werden alle dagen nameloos de verscheurde nachten slapeloos en zie ik zoals ik nimmer zag Het vergane beeld van stap en stem en aangezicht nooit meer door zon of maan belicht de bloedende wond die nooit meer heelt We zwerven doelloos door de uren door een stil bevroren leven oorverdovend haar stil verdriet…

De netels geurden bitter in de grachten en droegen zachte bloemen wekenlang en men lag slapeloos men lag beschaamd te wachten hoe schuw wij waren en hoe kwetsbaar toen.…

Het gezelschap was gearriveerd met de bagage in de grote hal van het hotel en men zou de stad gaan verkennen en de beroemde middeleeuwse, gotische basiliek, de Dom van Keulen, die ook majestueus was afgebeeld op een wandvullende foto in de hotelkamers, gaan bezichtigen. Het "platte" Duits van de reisleidster kon een van de reisgenoten tot jaloezie…

Na nachten die in slapeloosheid strandden grijnslacht de ochtendstond met gouden tanden als om hernieuwde rampspoed te begroeten. Dus koester ik de schimmel op mijn voeten, vals zingend streel ik met vereelte knuisten heel liefdevol mijn wratten en mijn puisten.…

November brokkelde af in winterse buien, waarbij een straf soort duisternis zich ophoopte tot nachten van slapeloosheid en eindeloos wachten op het onontkoombare oordeel: Laf! Zijn leven vervalsend tot aan het graf zo was het, niet langer zou hij nog trachten deze kwellende kennis te ontlopen.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -- - - - - - -- *insomnia - slapeloosheid uit Verzamelde Gedichten van J.C. Bloem (1887-1966)…

de nacht schraapt haar keel de klok struikelt over de uurwijzer op de rand van hun bed likken de slapelozen hun inwendige bloedingen maar: vogelzangen ritselen reeds het ingetogen behang de dageraad tooit zich met verkoolde sieraden mijn krachten schieten kuit Douwe Egberts wrijft zich de ogen uit…

De schemering is de nacht aan het rijpen als ik ontwaak door een vleug gordijnen tocht waarna het afscheid nemen van een voldane mug zich uit in een verwoed krabben over de rug van mijn hand waarmee ik je adem heb verzocht het ritme van mijn strelingen aan te grijpen Een licht ontsnapt van de overloop nestelt zich in de kartelrand gevlochten…

wanneer een vleermuis spichtig de nok van het dak ontschiet en de nachtvlinder amechtig de holten van de surfinea kiest vervagen de geluiden, versterft traag het licht kruinen doemen dominant op hullen zich in donkere pracht een muggenzwerm warrelt kringelend op animeert het straatlicht in de zomerse nacht onder Cassiopeia's Wiegende…

gemurmel van gebeden weerklinkt in vlugge schreden gezien door het oog van de nacht vergaan schuifelend hun stappen verlangen tekent in geheime kracht vaag uitgewiste lijnen laat zachtjes zwijgen verdwijnen waar levenloos gefluisterd is komt de dromenman niet wiegen…

Ik ren heen en weer zonder te bewegen, sluit mijn ogen maar vind geen rust. Ik bel naar zomaar mensen zonder een kik te geven (fluister mijn naam maar zij horen mij niet.) En uiteindelijk weer overweldig ik mezelf zoals altijd; zonder lust. Gevangen in een nis tussen de dagen. Ik probeer te slapen maar ik slaap niet.…

Slapeloos 's Nachts als ik wakker word en niet weer in kan slapen raak ik je lichaam aan dat groot en slapend naast me ligt soms draai je weg van mij, vermoeid, alsof je zeggen wil dat ik mij heb vergist soms ook kom je dichterbij en lig ik op het licht te wachten met je warmte in mijn hals en ik denk dat ik je ooit verliezen moet -…

De gedachten gaan hun gang, maar niet hun eigen gang zoals een grasmaaier die voor je uit gaat als je erachteraan loopt nu je niet kunt slapen wacht je: tot wat er in je hoofd gebeurt zijn eigen vlucht gaat nemen val je niet in slaap of je kunt niet in slaap vallen of: kun je je niet in slaap laten vallen wat is het je laat je voeten…

simpel geval, een tikkende klok, met op het halve en hele uur de slagen….over de dag gerekend meer dan genoeg, te bedenken dat ie hier al jaren hangt, heeft het geval ons al die tijd voorzien van: wegtikkende seconden, weggalmende half uren en eveneens weggalmende hele uren….Niet te vergelijken met een digitale wekker waar ik op lig te kijken als ik slapeloos…