Alle inzendingen over sneeuw

Al is het op de weerkaart dan al lente Pas nu is heel 't land in wintertooi We zijn nog ver van Pasen, zon en dooi En scholen hebben sneeuwvrij vanaf Drenthe Het voorjaar zal dit alles weer vermoorden Maar voor even geen probleem met witte boorden…

Zou zij terstond de sneeuw ontrouw meteen niet koud of leeg meer zijn maar warm, tot stervens toe bereid voor hem haar ijs te smelten?…

Zou zij terstond de sneeuw ontrouw meteen niet koud of leeg meer zijn maar warm, tot stervens toe bereid voor hem haar ijs te smelten?…

'Franciscus sprak met de vogels,' zei mijn vader. 'Maar Franciscus stotterde niet,' sliste ik, zonder te stotteren. Ik begreep hoe belachelijk kunstmatig de vogels mijn gefluit moesten vinden.…

Hagel, sneeuw en regen de winter komt eraan zullen we het straks beleven dat er een sneeuwpop in de tuin zal staan ? Muts en sjaal weer uit de kast gehaald de schaatsen uit het vet strooizout en sneeuwschuiver alles is weer klaargezet.…

De witte vlokken stapelen maagdelijk een wit egaal Scherpe contouren veranderen in een vriendelijk rond Kinderen reageren met sleeen sneeuwgevechten en dolle pret Tot s'avonds laat klinkt het geroep van ouders Kleine kopjes zitten knus in zelfgebouwde iglo's Laten ouders in het ongewisse Nu beschermd de stoere sneeuwman tegen het kwade Grote…

dansend sneeuwvlokje zoekt zijn weg naar beneden gejaagd door de wind…

En dan is de stad wit boom, fietsenstalling, container en kerk dwingen om weer bekeken te worden. De weg wordt weer een weg vanwege ons bewuste gaan De bedekte stad maakt de stad wat het werkelijk is. Containers en kerken zonder symboliek, gedachte en doemscenario. Niet die weg waar zekerheden zijn vermoord maar de weg die knerpend troostend…

de bol bewogen opnieuw sneeuwt het plaatselijk de Bilt weet van niets…

ik sta voor het raam en ben alleen mijn adem wasemt op de ruiten geen vogel die ik al hoor fluiten het is zo vredig om me heen alles slaapt, het is nog vroeg stil dwarrelen vlokjes naar beneden vormen een sneeuwwitwollen laag nog door geen mens of dier betreden maar niet voor lang, de klok slaat zes de mensen zullen gaan ontwaken de dieren…

De sneeuw die viel, is vast voor mij gevallen En omgekeerd viel ik daar ook weer voor. Dus dringt het doelbewust niet tot mij door Hoe straks de tijd mijn vreugde zal vergallen. Ik vind de witte wereld eeuwig mooi En denk niet aan de smeerboel van de dooi.…

De sneeuw kleurt mijn haar, een landschap, in samenspel met die memoires…

Je wilt dagenlang genieten maar er cirkelen al meeuwen voorbode van storm en regen laat het nog maar éven sneeuwen.…

Sneeuw... Omgeving van creatie Ongelijkheid ten top. Misplaatst door mensheid Geaccepteerd heláás. Noodzaak als actie Overheersend qua beeld. Sporen op het netvlies Herkenning als doel. Verloren in gedachte Verdwenen in een flits. Sneeuw...…

alles We zijn weer heel dicht bij elkaar Toch wachten we voor wie de eerste val is Signalen gaan door onze lijven Onze lichamen willen het vertrouwde terug Electriciteit begint om zich heen te grijpen Tot ik voel dat ík de eerste ben Ik val uit het dal naar de strakblauwe hemel Ik zal de eerste zijn die rent Blote voeten door de sneeuw…

Het witte laken van sneeuwvlokken en onschuld dekt de wereld toe.…

natte sneeuwvlokken dwarrelen neer op het gras smeltend in de zon…

Nee hoor popje, en dat spul waar jij het over hebt heet sneeuw. Sneeuw is koud, maar je kunt er fijn in spelen. Kom doe je jas aan en je muts op, dan gaan we naar buiten. Dan leer ik jou wat sneeuw is. Oke mam, dat is fijn!!…

Op een veld zo ver dat niemand kent ging een kleine blauwe vogel dood bij het vallen van de nacht, koud zo koud Alsof zij zijn dode lichaam begraven wou zaaide de hemel sneeuw zonder geluid, hoog zo hoog Een man is op weg gegaan naar huis of geluid van een onbekend dorp hij droeg een sluier, wit zo wit En tenslotte toen de ochtendzon…

fijne sneeuw bedekt mijn ziel en het pure bevriest me fijne sneeuw bedekt mijn gezicht en bevroren tranen worden onzichtbaar fijne sneeuw bedekt het landschap en het pure maakt me gelukkig - even -…

bolletjes sneeuw hangen te drogen als de regen valt kou is onvermogen omdat kristal geen druppel trouwt om samen neer te vallen te smelten in een plas hoe het was, hangende koppen naast de knoppen in groene lussen van de dood, lente op steenworp afstand toen de maan het morgenrood verscheen de gele zon weer gloeide…

vlokken zweven traag voorbij, weven een gordijn uit stilte de aarde ligt er winters bij, slapend in het wit van kilte de wind is guur en strakke lucht belooft weer vorst van lange duur sloten gaan bevriezen vogels moeten wakken kiezen om te overleven een sneeuwpop met de bezem in de hand is koning van dit land kooltjes zijn…

vlokken in vrieskou lantaarnschijnsel op de weg sneeuwkristalletjes…

Groen was mijn gras Jong en smakelijk Bont kleurde ik de bloemen in de lente Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk Heet de zomer, in de stad Frivoleerde ik het terras De zon die ik aanbad Ik wist dat ik er was Zelfs vallende bladeren Konden mij niet verkalkend veraderen Mijn leven, een en al kleur De herfst sublimeerde mijn geur Uiteindelijk…

de wereld wordt weer zacht met witte vlokjes ingepakt het zwart dat onbedekt zijn kaalheid toonde het land was afgeroomd door zomerslange dagen die in de herfst hun vruchten mochten dragen in sneeuw verdwijnt het onderscheid de stappen op het nieuw tapijt verdragen kort hun werkelijkheid de sporen zijn gewist, nee witvernist in lagen…

Daar staat ze, drie turven hoog, blonde vlechtjes met een rose K3 tasje en blauwe laarsjes die maar net boven de sneeuw uitkomen. Kernachtiger had mijn situatie niet onder woorden gebracht kunnen worden. Ik zit vast. Als ik weg probeer te rijden gieren mijn banden over de aangestampte sneeuw die na luttele seconden in een ijsbaan verandert.…

Das het enige jammere want het haalt wel de mooiheid en reinheid van de witte sneeuw weg, maar dat is natuurlijk logisch want mensen kunnen niet eeuwig thuis blijven zitten omdat er een decimeter sneeuw ligt in ons landje nietwaar?…

En nu ligt er sneeuw. De eerste sneeuw zonder jou. Ik wil de sneeuw delen met jou. Maar ik heb alleen de foto's nog van onze laatste sneeuw.…

Het avontuurlijke van deze dag zit hem in het weer. De zon licht op tegen een knalblauwe lucht, de bloemsembomen shinen, nog geen tien minuten later wandel ik in een sneeuwstorm. Op weg naar de Lekdijk zit een meerkoet op een hoopje riet midden in de vijver. De wind wiegt hem heen en weer. Vanaf de dijk zie ik dat het water in de uiterwaarden een…

Sneeuw, sneeuw, Is witter dan linnen, Trouwe dienaar Van lot – witte sneeuw! Toverij! Wie ben ik en waar loop ik heen? En verlaat ik levend dit land Nieuwe? Sneeuw, Witter dan een blad papier Nieuwe. Sneeuw, Witter dan Slavische Woede… Sneeuwstorm, sneeuwstorm, Is duizend bloemblaadjes, Duizend koepels, Sneeuwstorm – dolheid!…