1264 resultaten.
De wandeling
verhaal
4.5 met 4 stemmen
654 “Kom, jongen!” Zijn oren vlogen de lucht in.
“Kom op, slaapkop!”
Hij hoorde een deur opengaan. De vroege ochtendgeur vloog recht zijn neus in. Hij hield van dit moment; het was het begin van een nieuwe dag. De keukentegels voelden koud aan zijn voetzolen. Hij rende de gang door, richting het licht. Even werd hij verblind, maar toen zag hij haar, wachtend…
Wandelen
verhaal
5.0 met 1 stemmen
1.170 'Waarom ga je niet weer eens een weekendje wandelen in Brabant? ' suggereert ze. Zelf heeft ze andere dingen aan haar hoofd. Mama gaat niet goed, ze wil naar Friesland.
Ik boek wat bij een particulier, bij 'Vrienden op de fiets'.
Goed en goedkoop, en soms verrassend.…
De wandeling
verhaal
3.2 met 9 stemmen
2.073 De wandeling kan beginnen.…
Tussen eb en vloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
801 De zon vond nog steeds het hoge blauwe laken. Ik lachte toen ze me een warme zoen gaf. Zomaar, ergens tussen neus en lip. Beetje flirterig voelde het.
Ook het strand werd gezoend. Een kleine windvlaag blies tussen schip en wal een korte fluittoon en magisch werd het toen schrompelend geel en stervend rood rollebolden naast diep donkergroen en grijnzend…
Strandjutten
dagcolumn
4.2 met 6 stemmen
1.298 Lekker wandelen aan het strand is ieder jaargetijde heerlijk. Zo lang het droog en niet overbevolkt is op het zand. Nederlandse stranden zijn mooi, maar er zijn natuurlijk veel magnifieke stranden op aarde.…
Veel bekijks!
column
4.0 met 2 stemmen
859 De blondine stelde op een dag voor om samen te wandelen. Van mijn woonplaats, Lieshout, naar haar woonplaats Son. Een afstand van 12 kilometer. Klokslag half acht stond ze de volgende ochtend voor me, de blondine. Sportief gekleed, stevig schoeisel en rugzakje met drinken en een banaan.…
Wandelend in het park
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
591 Vandaag wist ik weer eens niet wat te doen, dan maar wandelen in het park, misschien was er iets te zwammen. Opvallend hoe groen het nog is, de bladeren vallen steeds later, maar de herfst kleurt onmiskenbaar.…
Gesprek
dagcolumn
3.0 met 1 stemmen
888 Hoe ging de wandeling?” vraagt mijn man belangstellend bij de lunch.
Ik wandel ‘s morgens altijd met Bodo, onze nu net eenjarige labrador-mix. Het gaat twee stappen vooruit, een achteruit. En dat bedoel ik figuurlijk en letterlijk. De ene dag gaat beter dan de andere dag. En die morgen had ik opvallend veel moeten stilstaan.…
De wandel-driedaagse: tragiek of triomf van de medemenselijkheid?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
670 Ik heb me aangemeld als vrijwilligster voor de "Wandel-driedaagse" en mijn naam blijkt inderdaad vermeld te zijn op een lange lijst bij de receptie van genoemd centrum als ik er arriveer naast die van mevrouw J. die mij is "toegewezen".…
Een tribuut aan de lieflijke Beerze......
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 (Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant)
September is zoals ik me september graag voorstel en zoals september moet zijn; met mild, gesluierd, gedempt licht en een atmosfeer waarin dromen tastbaar kunnen worden en tot leven kunnen komen
De Kampina is met gras overweoekerd, waar eens heide was is nu gras alom.
We bereiken de…
Wandelen met mijn zuster
verhaal
3.5 met 2 stemmen
544 We zijn toen met de hond een eindje gaan wandelen toen we opeens op een zijweggetje een man op de grond zagen liggen. Laten we maar effen gaan kijken, misschien heeft hij hulp nodig of hij is dronken. Verderop is een café.
Toen we bij hem genaderd waren herkende ik hem. Hij woonde in het dorp en ik heb wel eens met hem gesproken.…
Wandelen bij de "Auberge"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Hoe dit ook zij, we vertrekken vanaf deze "herberg" om in het stervormig aangelegde park in de nabijheid te gaan wandelen.
"Nordic Walking" heet het en het schijnt gemakkelijk aan te leren te zijn; je moet de stokken een eindje achter je laten slepen en vervolgens ferm links en rechts naast je in de grond planten bij iedere stap.…
Wandelend op de Bredaseweg.......
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
971 De villa's daar lijken alle een eigen identiteit te bezitten, een eigen karakter, als het ware een eigen persoonlijkheid, misschien afgeleid van de smaak en identiteit van hun respectievelijke architecten......
Je keek niet naar de huizen, maar je telde je voetstappen, je zette je voeten voorzichtig voor elkaar nu je krachten waren verminderd, nu…
Een wandelend cliché
column
5.0 met 2 stemmen
747 En toch was het zo, dan maar een wandelend cliché. Ik wist niet dat stenen troost konden bieden.…
Wandelend door Tilburg........
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.546 Na mijn wandeling bereik ik mijn bestemming; een klein fitnesslokaal aan het Energieplein......…
Doodgewone Wandeling
verhaal
5.0 met 1 stemmen
573 Soms is een doodgewone wandeling veel ongewoner dan je kunt vermoeden. Ook al is het een wandeling die je wel vaker maakt, toch kan hij opeens heel anders lijken.…
Wandeling op de Noordkaap
verhaal
4.7 met 3 stemmen
682 Ik ging voor een fikse wandeling over de hoge rotsen. Het was prachtig weer en de zon zakte langzaam in de immense Barentszzee. De stilte was op zich al enorm helend en daar kwam het fantastische uitzicht nog bij. Zo wijds als daar had ik de zee nog nooit gezien. Hier kun je met God op adem komen. Ver weg van het benauwde Nederland.…
Wandelen bij de ¨Auberge¨
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 Hoe dit ook zij, we vertrekken vanaf deze ¨herberg¨ om in het stervormig aangelegde park in de nabijheid te gaan wandelen
"Nordic Walking" heet het en het schijnt gemakkelijk aan te leren te zijn. Je moet de stokken een eindje achter je laten slepen en dan ferm links en rechts naast je in de grond planten bij iedere stap.…
Wandelend door de Noordstraat....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 De Noordstraat slingert zich sinds jaar en dag door gedeelten van onze stad en is bereikbaar, enerzijds vanaf de Spoorlaan, anderzijds vanaf het kruispunt waar vijf straten samenkomen: onder andere de Nieuwlandstraat, de Tuinstraat en de Stationsstraat en dat men heel toepasselijk De Vijfsprong pleegt te noemen.
Enkele galeries, een kaashandel, het…
Wandelingen met mijn moeder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
916 In het Leypark, de wellicht opmerkelijke en fameuze schepping van tuinarchitect Leonard Springer, volvoerde ik dag aan dag onze wandeling over de kronkelende paden met de rolstoel die het kwetsbare, zware lichaam van mijn oude moeder droeg.…
Mysterieus gezelschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 We waren de "heksenkring" van vuurrode vliegenzwammen onoplettend en achteloos gepasseerd, maar toen we op onze schreden terugkeerden, zagen we opeens de prachtige paddenstoelen in een cirkel staan, die aan mijn doorgaans zeer zwijgzame wandelgenote de woorden "pràchtig!", "pràchtig!" ontlokten die voor haar welhaast tot een, weliswaar hoogstpersoonlijk…
Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant (vervolg)/Waar de Reusel stroomt als een lint van zilver......
verhaal
4.0 met 1 stemmen
572 Nadat onze reis ons tot het beginpunt van onze voorgenomen wandeling gevoerd heeft, stappen we achter elkaar voort over een smal pad dat het riviertje De Reusel volgt, dat zich vlakbij het dorp als een lint van zilver door het landschap slingert.…
Herinneringen aan mijn wandeltochten in Midden-Brabant (vervolg)/En dan is er altijd nog de Oude Warande......
verhaal
2.0 met 1 stemmen
499 Als de verkeersaders die leiden naar de diverse, uitgestrekte natuurgebieden van Midden-Brabant zijn dichtgeslibd wegens wegwerkzaamheden of files of als mijn wandelgenote een blessure aan haar been heeft, die haar noopt tot kortere afstanden, kiezen we als uitwijkplaats en toevluchtsoord vaak het Sterrenbos van de Oude Warande, dat ons altijd schijnt…
Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant (vervolg)
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.583 Een enkele, fragiele, zilverwitte berkenstam verheft zich op de voorgrond, terwijl zich tot aan de horizon kleurige vlakken met wisselende begroeiing ontvouwen waarop je heel in de verte popperige bruine en zwarte "speelgoedpaardjes" ziet grazen......
Is dit de Heide waarop ik veertig jaar geleden verdwaalde met mijn jeugdvriendin tot de bezorgde klasgenootjes…
Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant/De troost van bosanemoontjes......
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
480 We waren op die lentedag, die kennelijk het immense, alomtegenwoordige leed van de wereld getrotseerd had en stralend en schitterend met majestueus licht en bloemen van velerlei makelij een nieuw seizoen representeerde, de witte bosanemoontjes gaan bewonderen die zomaar uitbundig krioelden op de rulle bosgrond tussen de kale boomstammen en die ZIJ zo…
Romantiek op "Moerenburg"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 Ten zuiden van de stad heeft zich voor mijn ogen een wonderlijk en wondermooi landschap ontvouwd, nadat ik mijn wandelgenoten van die avond ontmoet had op het terras van Café "Zomerlust"; een landschap dat zich er zonder meer voor leent geschilderd of beschreven te worden in passende, heldere kleuren of adequate bewoordingen die het goed doen uitkomen…
Onder een asgrauwe hemel/het panorama van jouw ouderdom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
485 Er waren: de kronkelige paden van het park en de straten van de stad, talloze malen doorkruist en er was: de vijver met de oranje, geschubde vissen die hun rondjes draaiden onder het wateroppervlak en er was: de kamer met de eikenhouten meubelen, omfloerst door herinneringen.Ik wist niet welke onbestemde ellende omging in ons innerlijk. Ik wist niet…
Hij was een nare man
verhaal
4.0 met 2 stemmen
674 Ze vloekte me stijf, dus om verdere ruzie te voorkomen ben ik maar gaan wandelen. Maar nu U, ik zie tranen in uw ogen. Is er wat aan de hand?''
''Wilt u het horen, mijnheer?''
''Vertel'', zei ik.
''Ik was achttien, toen ik verliefd werd op een barkeeper, een knappe man.…
Een wandeling langs veertien vennen/Tussen rododendrons en waterlelies
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
518 Tijdens onze wandeling komen de strakke, prozaïsche schema's van de overzichtskaart tot leven en blijken de blauwe vlekken uitgestrekte, weidse wateroppervlakten of zwarte, onpeilbare diepten waartegen de crèmewitte en groene cirkeltjes van de bloeiende waterlelies fel afsteken. De atmosfeer is mild.…
Berichten uit een Zorgcentrum (vervolg)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
449 De lange laan eindigt in een blauwachtig verschiet, zoals de toekomst en het leven zich hullen in naamloze nevelen van onzekerheid.
Mijn gestage pas brengt me naar Zorgcentrum "Zonnehof", een instituut dat haar naam niet in alle opzichten eer bewijst, maar vanaf het eerste moment van onze kennismaking hebben de mevrouw die ik nu regelmatig bezoek…