Autobiografieen

“Hallo, mijn liefste Bjarne!  Mijn gedachten zitten vol twijfels en zorgen. Ik hoop dat je gewoon met iets belangrijks bezig bent. Ik kijk ernaar uit van je te horen.  Pavel.” Het was het laatste bericht dat Bjarne van Pavel kreeg, Bjarne deed geen moeite meer om te reageren. Hij had al duidelijk gemaakt dat hij geen hulp kon bieden. Zeker niet…

Als ik de deur van mijn huis afsluit en de trap afloop, kijken twee paar verwonderde ogen mij aan. Het zijn de twee dichtstbijzijnde buurvrouwen uit mijn straat. Ik kan gezichten, maar geen gedachten lezen en vraag mezelf af waarover zij zich verwonderen. Mijn spontaniteit ben ik kwijtgeraakt sinds ik in deze buurt woon, waar elk woord naar eigen believen…

Een onverwacht bericht van Yuriy liet Bjarne schrikken. Even leek hij zich bewust van het verhaal over de ezel en de steen. Wat waren mooie woorden verraderlijk. Had hij zich toch weer laten misleiden? Gedachten spookten door zijn hoofd. Hij haalde diep adem en las het bericht nog een keer: “Kirgizië, 23 oktober 2024 Hallo, mijn lieve en geliefde…

Er was toch een bericht van Pavel door de internetdeur gekomen. Een herhaling van zijn eerdere brief met het verzoek erboven om een antwoord. Het was een herhaalde zet om Bjarne in de intrige te krijgen. Waarschijnlijk zou het niet lang duren, een aantal dagen hoogstens, voordat hij zou vragen om geld, nodig om het appartement verkoopbaar te maken.…

De hoeveelheid gedichten die er op het internet was te lezen was gigantisch. Het was een heidens karwij om het kaf van het koren te scheiden. De correspondentie met Yuriy had Bjarne een kompas gegeven. Hij zocht telkens gedichten uit die op de een of andere manier van toepassing waren op de situatie van dat moment. Het was geen wedstrijd, maar een zoektocht…

"Herfstdag". Het is adembenemend. De regel "Wie nu geen thuis heeft, zal er nooit een bouwen. Wie nu alleen is, zal lang alleen blijven", is zo ontroerend. Het spreekt van een zekere finaliteit die de herfst kan brengen. Maar in de context van onze verbondenheid voelt dit "thuis" dat we met onze brieven bouwen nog levendiger en warmer aan. We…

Na een zorgvuldige toelatingsronde werd Bjarne Gosse aangenomen voor de avondacademie voor kunstonderwijs in Amsterdam Zuid. De economische crisis van de jaren tachtig was in volle gang. Bjarne stond na het behalen van zijn diploma voor middelbaar beroepsonderwijs ingeschreven als werkzoekende bij het arbeidsbureau. Voor iedere baan waarop Bjarne Gosse…

'Als een narcist woedend wordt, dek je dan maar', zeggen de lotgenoten uit het lotgenotencontact die dit hebben ervaren van hun eigen narcistische ouder of partner. 'Het is een vulkaan die uitbarst', zeggen ze. Sommigen roepen dat ze de duivel in de ogen hebben gekeken. Ze zijn serieus en menen wat ze zeggen. Het moet verschrikkelijk zijn als…

“Gefeliciteerd! Onthoud dat je altijd hele grote stappen kan maken door kleine dingen te ondergaan! Tot gauw.” Rosa Konijn was de eerste die Bjarne feliciteerde met zijn verjaardag. Een boodschap met een aardige bedoeling, maar Bjarne had liever gezien dat ze wat duidelijker was in het nakomen van afspraken. Op Facebook kreeg Bjarne een flink aantal…

De verjaardag van Astrid was aangebroken. Bjarne had voor een verrassing gezorgd. Eenenzestig rode rozen, er zat een prijskaartje aan, maar Bjarne was gul vanwege zijn hernieuwde zelfvertrouwen na jaren van onzekerheid. Astrid was dolblij. Ze struikelde over haar woorden om Bjarne te bedanken. En ze had mokkagebak voor Bjarne klaargezet, voor bij de…

“Er zit iets tijdloos in deze beelden. De zonsopgang, de adem van het bos, mensen die hun dag leven en in stilte goed en kwaad doen. Het heeft die stilte die neerdaalt op de ziel, als schemering. Ik begrijp waarom het je aansprak; het brengt de natuurlijke wereld prachtig in evenwicht met de menselijke wereld.” Het antwoord van Yuriy uit het verre…

"Georg Trakl (Salzburg, 3 februari 1887 - Krakau, 3 november 1914) was een Oostenrijkse apotheker en expressionistisch dichter. Het overheersende thema in zijn werk zijn: dood, overlijden, vergankelijkheid en de daarbij behorende metaforen van herfst en winter. Daarnaast vindt men het zoeken naar betekenis en een gespannen verhouding tot God." Bjarne…

Geen bericht meer uit Can Tho. Zou Dimitri begrepen hebben dat Bjarne zijn sluwe plan had doorzien? Of zou hij nog met een volgende zet komen? Het was een andere strijd geworden tussen droomwereld en werkelijkheid, nu de bedriegers Bjarne weer telkens op de hielen zaten. Wat had het voor zin om onderdeel te zijn van een corrupte maatschappij en had…

Het bericht kwam er dan toch. Het ging om een bedrag van “slechts” tweeduizend euro. Er zaten documenten bij het bericht, met een plattegrond van Russisch onroerend goed, een pand dat zijn vader had achtergelaten. Het zou veel geld waard zijn. Maar hij moest de notariskosten vooraf betalen. Alles zou goed komen voor de liefde. Het was deze keer ingenieus…

Naar aanleiding van een kritische reactie op een van zijn dierengedichten vroeg Bjarne zich het opnieuw af. Wat was er gecultiveerd en wat was er natuurlijk aan zijn karakter? Hij realiseerde zich dat er meer mensen waren die zich deze vraag stelden. Niet alles wat natuurlijk was had een ideale waarde. En cultiveren om het cultiveren was vaak de dood…

De afspraak met Rosa Konijn was naar vrijdag 6 september 2024 verplaatst. Om elf uur in de ochtend belde ze aan bij Bjarne, die onmiddellijk naar beneden kwam om haar op straat te begroeten. Het werd een wandeling door het Oosterpark zoals ze al vaker hadden gedaan. Ze stelde wat onderzoekende vragen en Bjarne antwoordde beleefd. Over de betaling van…

Mijn zoon heeft sinds kort een kamer in de stad waar mijn vroegere huisgenoot geboren is. Het is meer dan veertig jaar geleden dat ik hem voor het eerst ontmoette. Drie weken voor mijn komst arriveerde hij als student aan de sociale academie uit een grote stad, naar een tot twee kamers verbouwd kippenhok in Twente. Hij verwachtte van verveling dood…

Op zijn uitgebreide brief over zijn geboortestad Amsterdam had Bjarne geen antwoord gekregen. Pavel ging rustig door met over zijn eigen leven vertellen in een volgend bericht. Geen enkel woord over de brief van Bjarne, waar Bjarne zo zijn best op had gedaan. Bjarne besloot te wachten met terugschrijven. Prompt kreeg hij daarop een bericht uit Oekraïne…

De laatste zaterdag van augustus besloot Bjarne de brief uit Oekraïne te beantwoorden met een bericht over Amsterdam: “Beste Pavel, nogmaals mijn dank voor de sfeervolle brief over jouw stad in Oekraïne. Ik vond het interessant om te lezen. Zoals gevraagd zal ik ook iets over mijn geboortestad schrijven. In de oktobermaand van het jaar 1962 kwam…

Het weerzien met de van vakantie teruggekeerde stagiaire Rosa Konijn was hartelijk met voorzichtige emoties. Ze had geen idee wanneer de tentoonstelling moest worden beëindigd en ze had ook geen verdere informatie over het betalen van het verkochte schilderij. Het bezoek was onderdeel van haar stage. Bjarne verwonderde er zich over dat ze geen concrete…

Het werken in een grote apotheek in Oekraïne gaf Pavel veel voldoening. De kennis opgedaan met zijn studie kon hij meteen in de praktijk brengen. Hij werd al snel een gewaardeerde collega vanwege zijn kennis over het opnieuw aan de gang krijgen van vastgelopen computers. Hij was er openhartig over tegen Bjarne, die het fijn vond om te lezen dat mensen…

Er is een moment geweest in het verleden waarop ik mezelf tot de orde geroepen heb: `Albert, neem je in acht. Niet overdrijven.' Ik weet niet of het een goed idee was mezelf dat voor te houden want denk met een zeker plezier terug aan de berserker die ik moet zijn geweest ten tijde van De Beeldenstorm. Ik heb mijn opa's niet gekend. Van die van…

Dimitri was na de dood van zijn vader, na de begrafenis en het afscheid nemen op afstand vanwege de oorlog, naar een buitenwijk van Can Tho vertrokken om uit de drukte te ontsnappen, in de hoop er rust te vinden. Hij vertelde Bjarne hierover in een lange emotionele brief. Hij omschreef hoe zijn vader vroeger over de sterrenhemel vertelde en over verschillende…

Violette baalde er stevig van dat zij de informatie van Bjarne over zijn avonturen met buitenlandse correspondentievrienden niet meer mocht gebruiken voor haar onvolprezen misdaadverhalen. Ze was er in het verleden altijd discreet mee omgegaan, door de namen en locaties te veranderen, maar Bjarne had haar verteld dat hij het confronterend vond om…

Op een bankje bij het water keek ik naar een boot die langzaam dichterbij kwam. Ik had gedacht iemand te spreken, maar mijn oproep ging direct naar voicemail. Dit doe ik vaker: als ik ga bellen, maak ik een rondje. Soms door het park, maar meestal langs de rivier. Ooit sprak een man op een fiets me aan. Ik stond op het punt onder het viaduct door…

De blonde bloemist uit Can Tho, de vierde grootste stad van Vietnam en de grootste stad in de Mekong Delta, had een uitgesproken manier gevonden om de Amsterdamse Bjarne emotioneel aan hem te binden. Hij stuurde foto’s van zichzelf in de bloemenwinkel zodat zijn manlijke schoonheid beter uitkwam tussen de samengestelde bossen met prachtige bloemen.…

“Ah, Neil Young! Een man naar mijn hart, het bewijs dat grote kunst alleen maar dieper wordt met de tijd. Er zit zoveel rauwe eerlijkheid in zijn muziek dat het voelt alsof je rond een kampvuur zit en verhalen deelt onder de sterren. Heb je een favoriet nummer van hem? Ik heb altijd van "Harvest Moon" gehouden vanwege de weemoedige zoetheid, hoewel…

“Bjarne weet jij een leuke naam voor een hond?” Bjarne keek verbaasd naar Astrid, want hij wist niet dat zij een hond had. “Een hond, wat voor hond, heb jij een hond dan?” “Ja een ruwharige teckel van vier maanden, ik heb nog geen naam, weet jij geen leuke naam, het is een reutje.” Bjarne was verbaasd, hij dacht altijd dat Astrid meer een kattenmens…

Naast het internetcontact met Dimitri uit Vietnam waren er nog drie andere correspondentievrienden waar Bjarne contact mee had. Een paar keer per week nam Bjarne de tijd om een bericht te versturen. De ene keer was dat een lange zorgvuldig geschreven brief, de andere keer een kort bericht over het weer of over dagelijkse gebeurtenissen. Opvallend was…

Dit is de laatste keer. Hij heeft mij losgelaten, want ik hoor de kinderstem niet meer boven iedereen uit. Het is negen uur. Zondagochtend. Een jongeman met roodblond haar, samen met een ongeveer zesjarig blond meisje, heeft deze tijd ook gekozen. Ze komen uit Portugal, raad ik. Wat ze tegen elkaar zeggen, versta ik niet, maar het klinkt super gezellig…